Televisie

De EO is op de buis

Televisie: BlinQ

Zappend naar een Tour-finish in, jawel, Z@ppelin beland en naar adem gesnakt. Twee negenjarigen met cameraploeg op een gala bijeenkomst waar zowel de commissaris van de koningin als het narcistisch fenomeen Kelly (door Big Brother doorgebroken in de we reld die Brard c.s. heet) acte de présence gaven. De meisjes hadden een missie: zoveel mogelijk Bekende Nederlanders laten verklaren dat BlinQ, het kinderprogramma dat hen op pad stuurde, geweldig is. Geen BN’er had het ooit gezien, maar iedereen was bereid die lekkere dieren met hun te grote microfoon ter wille te zijn: schattig toch? Als beloning kregen bereidwilligen de vraag voorgelegd naar de hoogte van hun vermogen, wat meer ongemanierd dan schattig is. Een van hen, de lopend-kakelende reclamezuil voor (of gezien het Barbie-resultaat, tegen) cosmetische chirurgie, Marijke-nog-wat, moest ver tellen hoeveel al dat ombouwen wel niet had gekost. Geen mededogen met Kelly, Marijke en hunsgelijken, die het niet uitmaakt hoe hun kop op de buis belandt – maar wat is dit ongelooflijk foute televisie. Hier misbruiken volwassen redacteuren kinderen voor een soort «kritische» journalistiek waar de honden geen brood van lusten, tegelijk een graantje meepikkend van de glitter en glamour waar ook Privé, RTL en SBS dol op zijn. Veel erger want schijnheiliger dan Boulevard, dit BlinQ, product van de EO-kindertelevisie. Geen zichzelf respecterende publieke omroep buiten Nederland zou met zoiets op de proppen komen, al was het maar omdat een kinderafdeling die tot Sesamstraat, Jeugdjournaal en Villa Achterwerk in staat is een redacteur die BlinQ bedenkt er ter plekke uit zou schoppen. Wie de jeugd veilig aan Nederland 3 denkt te kunnen toevertrouwen vergist zich deerlijk, want het merk Z@ppelin ga randeert weinig.

Dat bij BlinQ twee vlotte, om niet te zeggen eigentijdse jongens presenteren die het slap ouwehoeren hebben uitgevonden, dat is niet verbazingwekkend en nog te overleven. Dat het voornamelijk ongein is wat de klok slaat en dat er geen greintje esprit aan te pas komt – dat is de prijs die we betalen voor een bestel waarin talentlozen televisie mogen ma ken als ze maar de juiste God aanhangen. Maar die mix van «commerciële» brutaliteit en tofheid met de arrogantie van een le vensbeschouwelijk gelijk is onverdraaglijk. «De EO is op de buis: moeders jaag je kinderen naar buiten.»

Kom op: niet deze tonen. Vreug de: een ander Z@ppelin-onderdeel is bekroond. De prijs voor kunst- en cultuureducatie van het Prins Bernhard Fonds is voor het onvolprezen Klokhuis. Geen politieke prijs, want hij was al toegekend voor Medy het licht zag en bijna alles van waarde in duisternis hulde. Bovendien, wie zich afvraagt welke tv-programma’s aan kunst- en cultuureducatie doen zal altijd Klokhuis in zijn top-drie zetten. Maar gelegen komt die prijs wel. Klokhuis is al zeventien jaar top televisie, zonder spoor van slijtage. Een buitengewoon breed scala aan onderwerpen wordt uitgediept en de moeilijkste materie helder gemaakt (niet alleen voor kinderen). Het is open, vrolijk en het leert zonder belerend te zijn. Het barst op alle niveaus van het talent en is relativerend en gees tig. Parel van de publieke omroep. Red Klokhuis (en al dat andere NPS-moois).