De geest van hans simons

Van Paars II zijn geen grootse en meeslepende debatten over de gezondheidszorg te verwachten. Want ‘met dat soort debatten hebben we geen goede ervaringen’, aldus Jacques Wallage.

Welgeteld één keer heeft een sociaal-democratisch bewindspersoon het genoegen mogen smaken om een groots en meeslepend plan voor de gezondheidszorg te presenteren. Dat was staatssecretaris Hans Simons, die daarvoor als ‘politiek supertalent’ in 1989 speciaal uit Rotterdam mocht overkomen. Welbeschouwd was zijn plan grotendeels voorgekookt door een commissie onder leiding van voormalig Philips-topman Wisse Dekker, die toch zelden op sociaal-democratische sympathieën is betrapt. Maar goed, aan Simons komt inderdaad de politieke eer toe van de introductie van marktwerking in de gezondheidszorg, waarbij hij als grand design ook nog een voor iedereen verplichte, stevige volksverzekering voorstelde.
Daar liep echter, onder aanvoering van toenmalig VNO-voorzitter Rinnooy Kan, heel kapitaalkrachtig Nederland tegen te hoop. Simons hield als ware sociaal-democraat dapper zijn poot stijf, totdat hij uiteindelijk bemerkte dat hij door vriend en vijand in de steek werd gelaten. Moegestreden droop hij voortijdig af naar het vertrouwde Rotterdam. Inmiddels was de marktwerking in volle gang en de volksverzekering toegetreden tot de sociaal-democratische taboe-onderwerpen.
Dat bedoelde Wallage met slechte ervaringen.
Sindsdien is het grote knoeien begonnen. De recente onderhandelingen over de zorgparagraaf in het regeerakkoord bewijzen dat nog eens. Dan wordt er weer eens een groep naar het ziekenfonds geschoven, dan weer worden de vier jaar geleden ingevoerde eigen bijdragen met één streep ongedaan gemaakt, dan weer wordt particuliere verzekeraars alle kans gegeven om te sjoemelen met polissen voor 65-plussers, dan weer moet daar tegen worden opgetreden.
Zo gaat het maar door, maar waag het niet om te melden dat een volksverzekering in deze kwesties misschien eindelijk helderheid zou bieden, want dan zijn de sociaal-democraten de eersten om te melden dat ze daar geen behoefte aan hebben. Nee dank u, we hebben zulke slechte ervaringen met 'grootse en meeslepende debatten’. Aldus wordt de geest van Hans Simons in de hoogste PvdA-kringen met regelmaat dankbaar uit de fles gelaten, terwijl de kurk op de fles van Felix Rottenberg er steeds dieper ingedraaid lijkt te worden.