De getto-god ‘ik vecht dagelijks tegen de drugs en het geweld. ik loop crackhuizen binnen en zeg ze de waarheid’

De Nation of Islam gelooft niet in het hiernamaals, maar wel in een meerjarenplan om Zwart Amerika geheel autonoom en zelfvoorzienend te maken. Er zijn al boerderijen, een universiteit, een veiligheidsdienst en een reisbureau. ‘Louis Farrakhan leert ons dat je racisme alleen kunt bestrijden door je te onderwerpen aan de wil van God.’
HARLEM, NEW YORK - ‘The Final Call, buy The Final Call!’ De krantenverkoper van de Nation of Islam, met bolhoed, een vlammend rood pak en een strikje, baant zich een weg door de stroom auto’s op Malcolm X Boulevard. Uit de winkels dreunt soulmuziek. Een groep zwarte christenen steekt zingend de straat over. De leider groet de krantenverkoper door zijn megafoon: ‘Salaam Aleikum, brother, what’s up? Het einde der tijden is nabij, bekeer je voor het te laat is.’

Crackjunkies, rollerskaters en opgeschoten jongeren met ghettoblasters kijken spottend toe, een hoer spuugt op de grond en schiet vloekend een bar binnen. Na een felle preek tegen drugs, overspel en geweld trekken de christenen verder, de gospel Let It Shine zingend.
De locatie is historisch, Malcolm X begon hier te preken en Martin Luther King organiseerde hier zijn protestmarsen. Iedere straathoek herinnert aan Black Power. In de Liberation boekhandel op Malcolm X Boulevard hangt een gewijde sfeer. Una Mulzac, de stokoude eigenares die altijd traditionele Afrikaanse kleding draagt, spreekt de bezoekers vermanend toe als zij politiek incorrecte termen gebruiken.
Een paar honderd meter verderop staat Muhammad Mosque No.7. De moskee van de Nation of Islam huist in de voormalige loge van de Vrijmetselarij, uit de tijd dat Harlem nog geheel blank was. De boomlange bodyguard van de voorganger fouilleert ons op een manier die niet zou misstaan op de Ben-Goerionluchthaven in Tel Aviv. Na een half uur staat voorganger Kevin Muhammad ons te woord, bodyguard Brother Victor wijkt geen moment van zijn zijde en houdt ons angstvallig in de gaten.
De minister heeft de hele dag aan huisbezoeken besteed. De wijk Harlem, met 500.000 bewoners, is niet de gemakkelijkste gemeente voor een geestelijke. Geweld, crack en misdaad tieren welig. Muhammad (34): ‘Onwetendheid is het grootste probleem waar onze gemeenschap mee te kampen heeft. De brothers in Harlem weten niet wie ze zijn, waar ze vandaan komen. Het is een koud kunstje om een lijk uit een graf te halen, maar het is oneindig veel moeilijker om zij die geestelijk dood zijn weer op te wekken. Pas als je de aard van een ding kent, weet je hoe je er mee om moet gaan. Als je de natuur van het dier in het veld kent, hoef je er niet langer bang voor te zijn. Je moet geloven dat God in jezelf zit. Ik leer de mensen hoe ze zichzelf moeten beschermen, hoe ze hun waardigheid moeten hervinden. Ik vertel de mensen dat de eerwaarde Louis Farrakhan van hen houdt. Wij moeten ons minderwaardigheidscomplex bestrijden, niet denken dat we alleen belangrijk zijn als we een liedje zingen of een basketbal laten stuiteren.
Het racisme voel je overal in Harlem, ook al zie je hier geen blanken. Wie heeft er voor gezorgd dat er blanke en zwarte wijken zijn in New York, wie heeft die grenzen bepaald? De muren zijn opgetrokken door de blanken die op Madison Avenue en Park Avenue wonen, zij bepalen de racistische politiek van deze stad. Al die bullshit over het mozaïek van New York, dit is toch geen integratie? Er zijn blanke wijken waar ik niet kan lopen als mijn komst niet is aangekondigd, dan krijg ik meteen de politie op mijn dak. De meeste huiseigenaren in Harlem zijn blank. Wij zouden Harlem moeten bezitten maar in het beste geval hebben we een appartement waar we worden uitgedonderd als we de huur even niet kunnen betalen.
Louis Farrakhan leert ons dat je racisme alleen kunt bestrijden door je te onderwerpen aan de wil van God. De slavendrijvers geloofden meer in hun blanke suprematie dan in het woord van God, ze misbruikten het woord van God alleen maar. Maar het meerderwaardigheidscomplex van de blanke verdwijnt als hij God in zich toelaat. Jezus zei: je kunt niet God en de Mammon dienen. De beste prijs is het geschenk van de geest van God, dat geldt voor blanken en voor zwarten.’
DE NATION of Islam werd in het midden van de jaren dertig opgericht door Wallace D. Fard. Fard werd geïnspireerd door Booker T. Washington en Marcus Garvey, die in de jaren daarvoor de onafhankelijkheid van zwarte Amerikanen hadden geëist. De ideologie van Fard was een samenraapsel van zwart nationalisme en een eigenzinnige interpretatie van de islam. Fard verkondigde dat de natuur van God antropomorf was en geloofde niet in het hiernamaals; de hemel was een verzinsel van blanke slavendrijvers. Volgens Fard waren blanken duivels die moesten worden vernietigd. Ze waren zesduizend jaar geleden per ongeluk uitgevonden door Yakub, een gek geworden wetenschapper, een zwarte versie van Frankenstein. Het zwarte ras was de verloren stam van Shabbaz en vertoefde reeds lang voor Adam op de planeet.
Fard werd in de late jaren vijftig opgevolgd door Elijah Muhammad. Muhammad noemde zichzelf de profeet van Allah en pleitte voor een traditionele, soennitische islam. Het Moslim Program van Elijah Muhammad eiste volledige vrijheid en gelijke rechten voor zwarte Amerikanen. De nazaten van slaven moesten bovendien een eigen staat of territorium krijgen en 25 jaar lang financieel gesteund worden door de Amerikaanse regering. Muhammad geloofde niet dat zwarten na vierhonderd jaar onderdrukking nog met blanken konden samenleven.
Met de opkomst van Malcolm X in de jaren vijftig groeide de Nation naar 40.000 aanhangers. Na de moord op Malcolm X en de dood van Elijah Muhammad in 1975 viel de beweging uiteen in talloze splintergroeperingen. De opvolger van Elijah, zijn zoon Wallace, leidde een teruggetrokken leven.
Aan de crisis kwam een einde toen in 1978 Louis Farrakhan de macht in handen kreeg. Net als zijn voorganger Elijah Muhammad streeft Louis Farrakhan naar een onafhankelijke, zwarte Amerikaanse staat. Hij eist herstelbetalingen van de Amerikaanse regering vanwege de slavernij en de onderdrukking. Farrakhan nam het driejarenplan van Elijah Muhammad over, dat voorziet in een planning om zwarte Amerikanen economisch onafhankelijk en zelfvoorzienend te laten worden. In dat kader kocht de Nation in 1994 bouwland op in Georgia, en richtte daar Muhammad Farms op. Op deze boerderijen worden zonder chemische middelen watermeloenen, maïs, courgettes, okrabonen, kool, wortelen en bonen gekweekt. Met certificaten van 65 dollar kan een deel van de oogst worden verkregen. Daarnaast heeft de Nation een eigen universiteit, de Muhammad University of Islam in Chicago, een Security Agency die hotels, residenties, concerten en andere evenementen bewaakt, een reisbureau dat trips en jeugdkampen naar Afrikaanse landen organiseert, een keten van islamitisch verantwoorde Salaam-restaurants en een para-militaire jeugdbeweging, the Fruit of Islam.
Het blad The Final Call is de spreekbuis van Louis Farrakhan. Het weekblad staat vol met berichten over blanke agenten die zwarten molesteren en doodschieten en ander alledaags Amerikaans racisme. De zwarte golfer Tiger Woods wordt uitvoerig bejubeld. Hier en daar zijn er merkwaardige berichten te vinden, zoals het nieuws over een felle brand in Chicago die een drankzaak en een crackhouse verwoestte maar de kapperszaak ernaast spaarde. De eigenaar van de kapperszaak was toevallig een vroom lid van de Nation of Islam.
FARRAKHAN IS omstreden. Hij wordt regelmatig beticht van antisemitisme. In 1984 noemde hij de joden de belangrijkste vijand van de zwarte Amerikanen, in het kader van zijn protest tegen de uitbuiting door joodse huiseigenaren en handelaren in de grote steden. Verder is Farrakhan een fel tegenstander van Amerikaanse steun aan Israel. Volgens Farrakhan betalen de Amerikaanse belastingbetalers jaarlijks vier miljard dollar aan Israel en met dat geld worden wapens gekocht tegen de islamitische broeders in het Midden-Oosten.
Farrakhan onderhoudt goede betrekkingen met Tripoli, Khartoum, Baghdad en Teheran en ontvangt regelmatig giften van de landen die op Amerika’s zwarte lijst staan. In het midden van de jaren tachtig accepteerde Farrakhan zelfs financiële steun van blanke extremistische groeperingen zoals de White American Political Association en the Posse Comitatus en het Engelse National Front. Deze groeperingen hebben veel waardering voor Farrakhans separatisme.
Zijn grootste succes behaalde Farrakhan met de Million Man March op 16 oktober 1995. Kevin Muhammad: 'Ik heb meegelopen in de Million Man March, samen met tweeëneenhalf miljoen brothers en sisters. Ik stond naast Farrakhan. Die dag gaf God ons de overwinning. Farrakhan had het initiatief genomen voor die mars.
Amerika is bang voor Farrakhan. Kijk hoe Clinton reageerde toen Farrakhan vorig jaar naar Irak, Iran en Libië reisde. De regering wil niet dat Amerikaanse staatsburgers naar die landen reizen, de regering vertelt je wel hoe die mensen daar leven, wat voor mensen het zijn. Farrakhan heeft een brug geslagen tussen Amerika en het Midden-Oosten en de islamitische wereld. Hij heeft de gevolgen gezien van de economische sancties voor Irak, de kinderen die daar dagelijks liggen te creperen.’
Dit jaar, op de tweede verjaardag van the Million Man March, wil de Nation dat zwarten in Amerika massaal vasten, bidden, niet naar school gaan, het werk stilleggen en geen geld uitgeven. Volgens Kevin Muhammad zal dat een enorme klap voor de Amerikaanse economie betekenen.
BEGIN APRIL dit jaar riep Louis Farrakhan de belangrijke rappers van de west- en oostkust bijeen. De gewelddadige dood van de rappers Tupac Shakur, Notorious B.I.G., Yafeu en Stretch waren het gevolg van een bloedige rappersoorlog en Farrakhan riep op tot een bestand. In het Salaam-restaurant in Chicago sprak hij onder andere met de rappers Snoop Doggy Dog, Ice Cube en veteraan Chuck D van Public Enemy. Dit jaar komt op initiatief van Farrakhan een nationale vredestournee en een gezamenlijke rap-cd ter nagedachtenis aan B.I.G.en Tupac Shakur.
Kevin Muhammad: 'De blanke platenmaatschappijen en de FBI zitten achter de moorden. The Wall Street Journal meldde onlangs dat die maatschappijen drie miljard dollar hebben gestolen van zwarte rappers. Dat is een typisch voorbeeld van de blanke uitbuiting van het zwarte goud, de succesvolle zwarte sporters en entertainers. Er moet een grote schoonmaak komen in de culturele arena. Als we de mensen rotzooi voeren, kan je verwachten dat ze onrein blijven. De teksten waren fout en riepen op tot geweld,maar de schuld ligt bij de platenmaatschappijen.’
AL'NAHEEM Allah (46) staat voor zijn Street Academy op Adam Clayton Powell Boulevard, hoek 125ste straat. Zijn vader Allah richtte in 1964 met Clarence 13X de Five Percenters op, een radicale afsplitsing van de Nation of Islam. Al'Naheem is een ruige veldwerker die via de Street Academy jonge kinderen uit Harlem onderwijst. In het kantoor worden Africabillia, wierook en rapmuziek verkocht, aan de wand hangen foto’s van Malcolm X en Al'Naheems vader. De twee waren goede vrienden. In de verwaarloosde tuin naast het kantoor grommen twee valse pittbulls, op een muur staat 'Say no to drugs’ gespoten. Uit twee enorme boxen knalt Donna Summer.
Al'Naheem: 'In de winkels downtown draaien ze alleen maar blanke muziek, fucking elevator music. Muzak vermindert je hersenactiviteit, dan ga je meer kopen. Als ze hiphop draaien, ga je als een gek door de winkel lopen en koop je niets. Knowwhattamsayin'yo?
Mijn vader begon negen zwarte jongens te onderwijzen in 1964, hij was briljant. Ik ben in zijn voetsporen getreden. Het verschil met de Nation is onze manier van onderwijzen. Je moet weten waar je vandaan komt, wie God is. De meeste mensen zijn onwetend. Ik leer de kinderen dat ze beschaafd zijn, dat ze geen wilden zijn. Vijfentachtig procent van de bevolking bestaat uit vergiftigde diereneters. Ze kennen hun God niet, hun oorsprong.
Toen ik jong was, leerde ik dat Christopher Columbus Amerika ontdekt heeft en dat George Washington de stichter van dit zogenaamde land is. That’s a lot of bullshit. Columbus kwam naar Noord-Amerika met een bende moordenaars, rovers en verkrachters. Ze stonken als ezels en varkens, the motherfuckers.
In onze huizen in Harlem hingen portretten van blanken. Mijn volk kreeg pas boeken in 1619. Het enige wat ze mochten lezen, was de fucking bijbel, de King-Jamesversie. Als je goed doet, ga je naar de hemel; als je slecht doet, ga je naar de hel.
De blanke slavendrijvers, de bloedzuigers, leerden de zwarten dat God mysterieus en onzichtbaar is, een spook dus. Maar God is een zwarte man uit Azië. Jezus was zwart, de geschiedenis toont dat aan.
Ik geloof niet in het hiernamaals, alleen maar in het leven hier op aarde. Jezus is niet uit zijn graf herrezen. Als hij dat had gedaan, was hij nooit dood geweest. Jezus was een mens van vlees en bloed, hij had seks, net als iedereen. De blanken hebben al die onzin verzonnen. Als ik deze dingen aan de mensen hier vertel en zeg: listen Yo, zo zit dat niet in elkaar, kijken ze mij stomverbaasd aan. Van Jezus dachten ze ook dat hij gek was. De kinderen leren niks op school. Zelfs de leraren zijn verveeld, ze lopen al twintig jaren dezelfde onzin te verkopen. Ik vertel de kinderen dat ze boeken moeten lezen, fucking read and read! Dat leer ik de kinderen in de Street Academy. Als een mens kennis wil, zal hij die vinden. Als hij drugs wil, zal hij ze ook vinden. Je moet Machiavelli lezen, De vorst, hoe je moet veroveren en regeren, hoe je de massa’s kunt overheersen.
In Harlem moet je stuiteren als een rubberen bal. In Amerika verdien je vijf dollar per uur. Dat is wat je waard bent. Hoe kun je overleven met vijf dollar? De huur alleen al is 750 dollar. Dan moet je nog eten en kleren voor je familie kopen.
Harlem is een jungle, je moet overleven. Als mijn baby huilt van de honger, loop ik bij jou naar binnen en pak ik jouw eten. In het getto ga je door de stront, te midden van de ratten en de kakkerlakken. Ik vecht dagelijks tegen de drugs en de drank, tegen het geweld. Ik doe het simpel: ik loop crackhuizen binnen en zeg ze de waarheid. Maar er is ook schoonheid in het getto, kijk naar de kinderen.’
Al'Naheem wijst naar een speelplaats waar kinderen in een klimrek hangen. 'That’s the beauty of the ghetto, man! Hun moeder is de enige die weet hoe zwaar het leven in het getto is. Maar voor de kinderen is life free.’ AL'NAHEEM Allah vervolgt: 'Er is zoveel gemoord in Harlem dat we vergeten zijn hoe we van elkaar moeten houden. De getto’s worden constant vervuild met shit en daarom denken de mensen als shit. De dood van die twee rap-individuen was het beste dat ons kon overkomen. Ik bedoel dat niet negatief. Iets slechts leidde tot iets goeds. Onze ogen werden geopend. Ik had het verwacht, ik luisterde naar hun teksten. Maar ik had niet verwacht dat het allemaal zo snel zou gaan.
De rappers moeten nu wel een andere boodschap brengen, ze kunnen het geweld niet meer verheerlijken. De kinderen in de 'hood’ moeten een positieve boodschap horen. De bazen van de muziekindustrie, de white motherfuckers, moeten van toon veranderen. Funtime is over. De mensen zijn blind voor wat er om hen heen gebeurt. Iedereen wacht op de Verlosser, joden, moslims en christenen. Maar hij bevindt zich onder ons. Je hoeft niet omhoog te kijken want er komt niemand naar beneden. Hij is in jullie midden en jullie hebben hem niet herkend. De kracht zit in onszelf. Wij zijn onze eigen God.
Louis Farrakhan waarschuwt dat er een ramp aan komt. We leven in het einde der tijden. De bijbel zegt dat de mensen er in de laatste dagen uit zullen zien als dorre beenderen. De wereld gaat niet tenonder, de zogenaamde blanke beschaving wel. Hier in Harlem vind je de dood op elke hoek van de straat. De kerk, de bar en, last but not least, de begrafenisondernemer representeren de dood. Dat zijn de drie dingen in Harlem. Als er een God zou zijn en ik zou hem daarboven ontmoeten, dan heb ik maar één vraag aan hem. Ik zou hem alleen maar vragen: Als jij perfect bent and all that crap, hoe komt het dan dat je al die shit op mijn volk hebt gebracht, honger, moord en slavernij?
De blanken in Amerika, dit zogenaamde land, zijn bang dat wij zwarten aan de macht komen. Ze hebben een schuldgevoel. Maar wij zijn een nederig en barmhartig volk. Wat jullie gedaan hebben, is voorbij. Wij kunnen vergeven.’