De Ghanezen negeren hun eigen Olympiër

Accra – Door het donker komt een taxi aangehobbeld. De hele straat luistert mee met de radiocommentator, die met opgewonden stem uit de open ramen galmt. Met zijn Arsenal-shirt laat de chauffeur zien welk team hij gespannen aanmoedigt. Op de vraag of hij ook naar de Winterspelen in Zuid-Korea luistert, reageert hij: ‘Wat zijn dat?’ Van de Olympische wintervariant heeft hij nooit gehoord. Terwijl hij de zweetdruppels van zijn hoofd veegt, zet hij het volume van de radio hoger en verlegt zijn focus weer naar de voetbalwedstrijd.

Afgelopen week gleed de Ghanees-Nederlandse skeleton-atleet Akwasi Frimpong van de berg in Pyeongchang af, maar dat is het gros van de Ghanese bevolking ontgaan. Onder het mom van meedoen is belangrijker dan winnen, eindigde de Ghanees die opgroeide in de Bijlmer na drie heats stijf onderaan. Dat weerhield de internationale pers er niet van om de reportages over de goedlachse Frimpong aan elkaar te rijgen. In Ghana ligt dat anders, en maken de tropische temperaturen het blijkbaar lastig om in de Olympische wintersferen te komen.

In een rokerig sportcafé, dat veel weg heeft van een Britse pub, kijken Ghanezen uit de middenklasse en verschillende westerse nationaliteiten gebroederlijk naar de voetbalwedstrijden. Niemand lijkt te beseffen dat Frimpong over twee uur aan de race van zijn leven begint. Op de vraag of de Olympische rit van Frimpong hier wordt uitgezonden, kijken de aanwezigen verstoord op. Hun voorkeur gaat uit naar een voetbalwedstrijd uit de Europa League.

‘Skeleton? Wat is dat?’ vraagt de barvrouw. Na een korte uitleg en overleg met de manager is ze bereid om op één van de ruim tien tv-schermen de eerste heat van de Ghanese Olympiër uit te zenden. ‘Maar het is na de wedstrijd van Arsenal, toch?’ vraagt ze nog ter controle. Als de excentrieke Frimpong met zijn felgele pak in beeld verschijnt, heeft hij de aandacht van een stel Britse vrienden en kijkt de barvrouw uit medelijden mee. Na een explosieve sprint glijdt de atleet in 54 seconden over de finishlijn. De slechtste tijd. ‘Mag ik het voetbal weer aanzetten?’ vraagt de barvrouw met een grijns op haar gezicht. De Britten drinken nog een biertje. Tot zover de Olympische Winterspelen in Ghana.