De ierse demografische revolutie

Als politiek eenvoudig en eerlijk was! Dan zou John Major, de Britse premier, tegen de protestanten in Ulster kunnen zeggen: ‘Vrienden, luister, we zien geen kans om de paapse Ierse republiek op lange termijn buiten de deur te houden. Ulster binnen het Verenigd Koninkrijk houden - dat lukt niet. Aangezien ik echter in het Lagerhuis van jullie acht stemmen afhankelijk ben, zal ik het die verrekte katholieken zo lastig mogelijk maken, want ook van mij kan Gerry Adams met die John Hume erbij de pot op.’

Helaas: politiek, zeker Ierse politiek, is niet eerlijk of eenvoudig. Samen met de regering in Dublin heeft de regering Major een ‘discussiedocument’ gebrouwen dat voorziet in een gezamenlijke aanpak van het toerisme en andere zaken die 'gemeenschappelijke belangen aangaan’ en ook in samenwerking op het gebied van bewaking, het asielbeleid en de watervoorziening. Zelfs komt er een soort parlement in Noord- Ierland, waarin dan de antagonisten liefdevol met elkaar kunnen discussieren. En als absolute waarborg voor de protestanten is er ook nog de belofte van een referendum, waarmee te zijner tijd de hele bevolking van Noord-Ierland democratisch kan beslissen over de vraag of ze zich wel of niet bij de Ierse republiek wil aansluiten.
De 'nationalisten’ (de katholieken) vonden het een 'redelijk plan’ en 'een goede basis voor een brede discussie’.
Dat dominee Paisley (hij leidt een minderheid in het protestantse kamp) schreeuwde dat de duivel zelf was binnengedrongen in het hoofd van Major, mag niemand verbazen. Maar zelfs de gematigder protestanten noemden het discussiedocument 'een blauwdruk voor aansluiting bij de Ierse republiek’.
En ja, dat was het natuurlijk. Maar wonderlijk genoeg struikelde geen protestantse leider over die superdemocratische toezegging dat als het er op aan kwam 'het hele volk van Ulster’ zich in een referendum zou kunnen uitspreken. Want wie kan zich met goed fatsoen verzetten tegen de wil van een meerderheid van het volk?
Niemand dus die het zei. Ook Gerry Adams van Sinn Fein niet. Hij zou wel gek zijn. De katholieken hoeven namelijk weinig anders te doen dan de armen over elkaar te slaan en een paar jaar rustig wachten.
Want het is de demografische werkelijkheid die, geheel volgens het plan- Major, een eind zal maken aan Noord- Ierland als onderdeel van het Verenigd Koninkrijk. Het katholieke volksdeel groeit namelijk en het protestantse volksdeel krimpt. Die democratische meerderheid zal straks dus vrijwel zeker een katholieke meerderheid zijn.
Om - bijna corrupt - de stemmen van de protestanten in het Lagerhuis vast te houden, heeft Major toegezegd dat Sinn Fein pas zal worden erkend als gesprekspartner wanneer de IRA alle wapens heeft ingeleverd.
Wapens of geen wapens: de kans dat de IRA de 'strijd om de vrijheid’ alsnog gewapenderhand zal gaan voeren, is miniem. Na een kwart eeuw geweld en zes maanden absolute vrede zou het voor de IRA en Sinn Fein politieke zelfmoord zijn de wil van het eigen volk - dat de vrede koestert - te negeren.
Want de wind in Ulster waait krachtig uit het zuiden, uit Dublin.