Rome – Italië, Goethe’s Land wo die Zitronen blühn, het landschap met het meeste werelderfgoed ter wereld, is deze zomer doelwit van enorme verwoestingen. Van de zuidelijke teen en hak van de laars tot aan de noordelijke rand van de Dolomieten: overal is het alsof de vijandige legers langs zijn getrokken.

Te beginnen bij de bosbranden aan de zuidelijke kusten, de ergste van Europa en de ergste ooit in Italië, 103.000 hectare is verkoold. Vier keer zo veel hectare als ‘normaal’ in Italië, dat wil zeggen in de zomers van 2008 tot 2020, toen ieder jaar 29.000 hectare mediterraan bos verdween. Bijna altijd aangestoken door de mens, en bijna altijd door een Italiaanse mens, om allerlei uiteenlopende idiote redenen met één constante: misdadig.

Het kleine beetje dat nog over was van de fragiele duinkusten van de regio Puglia werd belegerd door al weer de Italiaanse mens, de hoofdtoerist in Italië dit jaar. De auto moest geparkeerd tot óp het strand, het meegesleepte eten en drinken werd gewoon precies zo ter plekke achtergelaten, torenhoge vuren van duinbeplanting werden op het strand gebouwd. Vrijwilligers die de natuur probeerden te beschermen werden weggeblaft onder het motto fatti i cazzi tuoi, oftewel: ‘bemoei je met je eigen zaken’, de belangrijkste Italiaanse gedragslijn.

De raveparty’s in het hart van Italië waar tienduizenden mensen uit heel Europa op afkwamen waren vanuit Frankrijk georganiseerd. Dit gold zowel voor de rave in de buurt van Viterbo als voor de rave in de prachtige Toscaanse kuststreek La Maremma. Pas toen de eerste dode werd ontdekt in het Lago di Mezzano, een natuurreservaatje op de rand van Lazio en Toscane, schrokken de Italiaanse autoriteiten wakker. Maar terwijl men trots sprak over een ‘vreedzame ontruiming van het gebied’ stonden de horden al weer te stampen en te snuiven in de Maremma, wat pas ontdekt werd toen acht spiernaakte doorgesnoven rave-gangers boodschappen gingen doen in een supermarkt.

Afgelopen weekend sprak het nationale symbool van schoonheid, reinheid en onbezoedelde natuur Reinhold Messner over de noodsituatie in de Dolomieten. Van de prachtige Val Pusteria tot de pas van de Sellaronda met zijn vier bergkammen is het één lange file van auto’s. Dagjesmensen parkeren op de alpenweides, maken selfies, rukken de bloemen uit. ‘De bergen dwingen een bepaald gedrag, een bepaalde stilte en respect af’, aldus de beste bergbeklimmer ter wereld, die vindt dat het gebied moet worden afgesloten voor auto’s.