#18: Sam van Rooy

De kroonprins van Dewinter

Sam van Rooy (33) is al zeven jaar actief binnen het rechts-nationalistische Vlaams Belang en werkte daarvoor in de Tweede Kamer voor Geert Wilders. Hij wordt in België gezien als ‘de kroonprins van Filip Dewinter’. Zondag doet hij mee aan de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen.

Antwerpen ligt er zonnig bij en in de straten is het iets onrustiger dan normaal. Lokale politici delen folders uit, plakken posters en doen ludieke acties, want zondag mogen de Antwerpenaren naar de stembus voor een nieuwe gemeenteraad. Het rechts-nationalistische Vlaams Belang voert vandaag actie in het Koning Albertpark. Met Filip Dewinter en ex-miss-België Anke Van Dermeersch pleit Sam van Rooy aldaar voor een migrantenstop. Samen installeren ze een symbolische slagboom bij de ingang van het park met een stopbord met ‘Stop immigratie’. Van Rooy: ‘Tot op een aantal jaar geleden kon een immigratiestop in België ook op lokaal niveau worden geregeld, want er was een speciale wet voor. Wij willen dat die wet terugkeert en wedijveren voor een referendum om dit mogelijk te maken.’ De partij heeft al veertigduizend van de benodigde vijftigduizend handtekeningen ingezameld om een volksraadpleging mogelijk te maken. ‘Met een inschrijvingsstop voor niet-EU-vreemdelingen kan Antwerpen de overstroom van asielzoekers en immigranten tegengaan.’

In twintig jaar tijd heeft Antwerpen negentigduizend nieuwe inwoners gekregen, geboorten en illegalen incluis. Volgens Van Rooy is dat ‘onmogelijk bij te houden met het bouwen van woningen, scholen, kinderopvang en sociale voorzieningen’. Hij wijst op een onderzoek van de ING Bank, waarin staat dat de bevolkingstoename in de Sinjorenstad door de migratiestroom ‘niet kwaliteitsvol’ is. Voor de politicus is het stoppen van ‘de massa-immigratiestroom’, zoals het hij het noemt, ook een culturele kwestie. Net als Wilders ziet hij de islam als een totalitaire ideologie, vergelijkbaar met het nazisme of communisme. ‘Enorme groepen moslims in onze samenleving en in de wereld hebben islamitische opvattingen over zaken als vrije meningsuiting, democratie, afvalligen, de vrouw, joden, christenen, ongelovigen en homoseksuelen. Als je zulke fundamentalistische moslims systematisch toelaat in je samenleving, dan krijg je gettowijken als de Seefhoek in Antwerpen en Oud-Molenbeek in Brussel, die in grote mate al geïslamiseerd zijn.’

In 2012 – in België worden gemeenteraden om de zes jaar gekozen – stond Van Rooy ook al op de Antwerpse lijst. ‘Voor ik bij het Vlaams Belang begon, heb ik voor Geert Wilders gewerkt en daarvoor bestudeerde ik de islam al. Dat kwam doordat ik wel eens in de Seefhoek kwam. Mijn vader en ik publiceerden in 2010 het boek De islam: Kritische essays over een politieke religie, een verzameling van essays van denkers met kritiek op de islam. Eigenlijk heb ik van mijn passie mijn beroep kunnen maken. Ja, ik wil onze vrije samenleving redden.’ Van Rooy heeft een Iraanse vriendin, die opgroeide in Iran. ‘Ze moest daar leven onder het islamitische regime en migreerde naar Vlaanderen om een vrijer leven te hebben. Ze ziet echter dat ook hier de samenleving bezig is te islamiseren. Elke dag is er nieuws dat ermee verband houdt. Het gaat niet alleen over terreur en geweld, maar over steeds meer islamitische eisen, mores, wetten en symbolen. Zoals ik maakt mijn vriendin de analyse dat de groeiende invloed van de islam een groot gevaar is.’

Vroeger richtte het Vlaams Belang zich op drie pijlers: minder vreemdelingen, minder misdaad en een onafhankelijk Vlaanderen. Voor Van Rooy lijkt het echter de strijd tegen de islam die de boventoon voert. In ons gesprek benadruk ik dat veel Europese moslims gewone mensen zijn die niets moeten hebben van de orthodoxe islam. Dit zijn burgers die meedoen, hard werken en belasting betalen. Wat is er mis met deze mensen en waarom scheert Van Rooy alle moslims over één kam? ‘Helaas zijn zij volgens de islamitische doctrine slechte moslims of zelfs afvalligen, en daardoor ligt hun re-islamisering altijd op de loer. Ik scheer dus niet alle mensen die zichzelf moslim noemen over dezelfde kam, maar de islamitische leer is totalitair en wil alles en iedereen onderwerpen aan de islam. Zo is de islam ook verspreid over de wereld. Het is echter filosofische onzin om het systeem en de aanhangers één op één gelijk te stellen’, meent Van Rooy. Hij vergelijkt de islam met het communisme en met het nationaal-socialisme. ‘Je hebt met zo'n totalitaire ideologie altijd een kleine groep radicalen en een grote groep mensen die zich zonder veel nadenken laat meeslepen en vaak ook gedwongen wordt mee te doen. Die dynamiek is levensgevaarlijk en niet tegen te houden.’

Van Rooy vergelijkt de jaren dertig in Duitsland met de West-Europese democratieën van nu. In die jaren was er bij de oosterburen echter veel minder ervaring met en waardering voor democratie. Zijn de West-Europese moslims van nu vergelijkbaar met de Duitsers van toen? ‘Uit een onderzoek van socioloog Ruud Koopmans blijkt dat tot zeventig procent van de moslims in zes West-Europese landen één of meer islam-fundamentalistische opvattingen heeft. Ze staan open voor de onvrije, deels of geheel geïslamiseerde maatschappij. Als je het aantal moslims met zulke denkbeelden in onze stadswijken laat aangroeien, dan kunnen homo’s, joden en seculiere vrouwen in een kort rokje daar niet meer veilig over straat. Nu al mijden zij zulke wijken, of ze passen er hun gedrag en kleding aan.’ Van Rooy stelt dat niet alle moslims hun wijk en de samenleving willen ‘islamiseren’. Hij denkt dat een vastberaden minderheid met een missie ‘doorgaans voldoende’ is. ‘Een Marokkaanse vriendin van mij woonde vlak bij het centraal station van Antwerpen. Ze is verhuisd omdat ze niet langer kon tegen de groeiende invloed van de islam op straat. Ook voor zelfverklaarde gematigde moslims die niet naar de koranschool willen, geen hoofddoek willen dragen of niet keihard aan de ramadan willen doen, is het van belang dat we nu maatregelen nemen.’

In Denemarken is er een ‘anti-gettowet’ aangenomen, waarbij een dubbele strafmaat geldt voor bepaalde misdrijven in achterstandswijken. VVD-Kamerfractievoorzitter Klaas Dijkhoff opperde onlangs om vergelijkbare maatregelen in Nederland te nemen, maar werd afgebrand door tegenstanders. Volgens Van Rooy is dit afbranden terecht. ‘Als je het percentage moslims in je samenleving niet beperkt, is de enige oplossing die je als overheid nog kunt bedenken iets dat haaks staat op onze vrije samenleving en de democratische rechtsstaat, namelijk steeds meer dingen opleggen en verbieden. Dat willen wij van het Vlaams Belang uiteraard ook niet. In dat geval doe je als overheid namelijk hetzelfde als wat de islamitische wet of sharia andersom doet. Daarom blijf ik zeggen: als we niet willen eindigen in een geïslamiseerde samenleving waar de sharia heerst óf in een seculiere dictatuur, dan moeten we ervoor zorgen dat we in onze wijken en steden geen minderheid worden onder een moslimmeerderheid.’

Van Rooy wordt in België de kroonprins van Filip Dewinter genoemd. Ziet hij zichzelf ook zo? ‘Filip heeft eerder dit jaar in een persconferentie gezegd dat hij mij als zijn toekomstige opvolger zag. Dat maakt me trots. Ik besef dat het een grote eer zou zijn en een zware taak, maar het is mijn ambitie om hem te zijner tijd op te volgen als voorman in Antwerpen.’ Voor Van Rooy geldt dat the sky the limit is. ‘Als ik in de voetsporen van Dewinter kan treden, zal dat verder reiken dan Antwerpen alleen.’ Van Rooy zet Dewinter in het rijtje van grote Belgische politici als Dehaene, Martens en Verhofdstadt. ‘Weliswaar heeft Filip door het cordon sanitaire nooit kunnen besturen, maar hij heeft talloze mensen en andere partijen naar rechts getrokken. Heel wat punten van ons indertijd verfoeide 70-puntenplan met maatregelen tegen immigratieproblemen zijn inmiddels geheel of gedeeltelijk uitgevoerd.’ Van Rooy gelooft vastberaden in een Europese toekomst met rechts-nationalistische regeringen. ‘In Italië en Oostenrijk zetten rechts-nationalistische vrijheidspartijen zoals de onze de toon in regeringen. Vroeg of laat zullen wij ook echt meeregeren, zeker en vast.’


Deze blogreeks wordt mede mogelijk gemaakt door Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten.