De langverwachte Spaanse opstand

Barcelona - Precies vier weken geleden vroegen we het ons op deze plek af: waar blijft-ie toch, de Spaanse opstand? Vijf miljoen werklozen, honderdduizenden gezinnen op straat gezet omdat ze de hypotheek niet meer konden betalen, recordwinsten voor een bedrijf als Telefónica dat desondanks bijna tienduizend mensen ontslaat, corrupte politici die tientallen miljoenen overheidsgeld achteroverdrukken, een belastingfraude waardoor bedrijven en welgestelden de staatskas voor zo'n tachtig miljard per jaar tillen terwijl de grote partijen wegkijken, miljardenhulp aan de banken en de botte bijl in het onderwijs en de gezondheidszorg om ‘de markten’ te vriend te houden - wat moet er nog méér gebeuren om de mensen in actie te laten komen? Geen slechte vraag, vond ook Klaus Schwab. Herr Schwab, een man die als voorzitter van het Wereld Economisch Forum nauwelijks verdacht kan worden van revolutionaire sympathieën, zei onlangs dat in Spanje alle ingrediënten aanwezig zijn voor een jongerenopstand, voor een nieuw mei '68. En toch bleef het stil op straat.
Maar daar waren ze dan toch opeens, de protesten. Onder de naam 15-M, Echte Democratie Nu, of de Beweging van de Verontwaardigden. Ze stroomden een week voor de lokale en regionale verkiezingen van 22 mei de centrale pleinen op van Madrid, Barcelona en later ook tientallen andere steden: jongeren die zich niet vertegenwoordigd voelen door de grote politieke partijen. Zij eisten een economisch systeem waarin maatschappelijke verantwoordelijkheid belangrijker is dan maximale privé-winsten.
Intussen hebben de jongeren gezelschap gekregen van sympathisanten van alle leeftijden en zijn ze niet meer weg te slaan van de Puerta del Sol en de Plaça Catalunya - al heeft de Catalaanse oproerpolitie dat in het laatste geval wel geprobeerd, met als excuus de vrees voor rellen na een eventuele overwinning van FC Barcelona in de Champions League-finale. Het leverde pijnlijke beelden op van robocops die genadeloos inhakten op geweldloze manifestanten. De middag na de ontruiming was de Plaça Catalunya voller dan ooit. Intussen breidt de beweging zich uit en worden ook in steeds meer kleinere steden bijeenkomsten georganiseerd door burgers die debatteren over andere zaken dan voetbal, het weer en het aanstaande huwelijk van de hertogin van Alva (85).