Film

DE LEUGEN VAN ENTERTAINMENT

FILM Knocked Up

Knocked Up is zo’n titel die een slechte film doet vermoeden: een typisch Amerikaanse tienercomedy met blonde mensen en ruwe grappen. Maar dat valt mee: de film ontpopt zich als een fabuleus, hilarisch morality play waarin de regisseur alle grenzen opzoekt.

De hoofdpersonages in Knocked Up leven in een waas van softdrugs en populaire cultuur. De werkloze slungel Ben (Seth Rogen) en zijn vrienden citeren vrijelijk uit films en tv-series wanneer ze over essentiële dingen als hun joodse identiteit of de mogelijkheid van de liefde praten, terwijl de blonde, beeldschone televisiejournalist Allison (Katherine Heigl) de hele dag wordt omringd door celebrity’s en leeghoofdige tv-bazen. Allison en Ben passen gemakkelijk in hun eigen, oppervlakkige schijnwerkelijkheid. Maar alles verandert wanneer ze een in alcohol gedrenkt vluggertje hebben en Allison zwanger raakt. Opeens is er een nieuw soort realiteit in hun leven.

De film begint met scènes van Ben en zijn vrienden die aan het klieren zijn, Jackass-_stijl, met brandende bokshandschoenen, een zwembad en allerlei soorten softdrugs. Ondertussen maakt Allison carrière als presentatrice bij het televisieprogramma _E!, vergelijkbaar met ons eigen RTL Boulevard, waarin precies dezelfde domme onderwerpen aan de orde komen en dezelfde gladde, glimlachende presentatoren onzin opdienen als hoofdgerecht. Het is een wereld waarin vermaak een rookgordijn vormt dat het echte leven verhult. Nieuws over botox en borsten wordt gepresenteerd alsof het even essentieel is als bijvoorbeeld terrorisme of islam. Hetzelfde geldt voor Ben, die het leven slechts in termen van de entertainmentindustrie kan begrijpen, bijvoorbeeld door Steven Spielbergs Munich te citeren als hij iets over zijn joodse identiteit probeert te vertellen. En Bens vriend Pete (Paul Rudd) die zijn visie op het huwelijk geeft door het volgende te zeggen: ‘Het huwelijk is als een niet-grappige, gespannen aflevering van Everybody Loves Raymond. Maar het duurt niet 22 minuten; het duurt voor eeuwig.’ Dat klinkt oppervlakkig (Everybody Loves Raymond is een sitcom), maar bestaat er een betere definitie voor het huwelijk?


Knocked Up is doorspekt met dit soort hilarische dialogen, die desondanks een donkere en daardoor intelligente ondertoon hebben. Wanneer Ben en zijn vrienden iets over vriendschap en trouw willen zeggen – en belangrijk is te weten dat ze in Hollywood wonen – zegt er een: ‘Just watch your back, Serpico, you never know who your friends are…’ Het statement van de film is dat de leugen van entertainment een destructieve uitwerking heeft. Het door de media gedicteerde leven, waarin supermooie celebrity’s het ideaal zijn, werkt vervreemding in de hand. Een keerpunt in de film komt wanneer Ben en Paul in Las Vegas belanden en onder invloed van paddestoelen naar een voorstelling van Cirque du Soleil kijken. Alles komt bij elkaar: entertainment als verdoving, escapisme als de weg naar zelfvernietiging. De regisseur, de relatief onbekende Judd Apatow, heeft een tegengif, en dat is de film zelf. Knocked Up is een film met een dubbele bodem: een boodschap, ironisch genoeg verpakt in de verlokkelijke vorm van vermaak.

Knocked Up is nu overal te zien