graa Boomsma, hans bouman, geert buelens, eva cossee, yra van dijk

De lijstjes

Graa Boomsma, schrijver en recensent bij de Groene Amsterdammer

Rising Up and Rising Down, William T. Vollmann (geen roman maar zevendelige bundel reisverhalen over goed en kwaad in De Wereld; een boekuitgave die zonder Eggers uitgeverij M er niet zou zijn gekomen)

Against the Day, Thomas Pynchon

Zeitoun, Dave Eggers (non-fictie over Katrina, New Orleans en Amerika als gevangenis)

Europe Central, William T. Vollmann

The Road, Cormac McCarthy

Monika van Paemel, De koningin van Sheba



Hans Bouman is recensent bij de Volkskrant

Ian McEwan: Atonement. Een overweldigende roman over verbeelding, de kunst van het vertellen en de verantwoordelijkheid van de schrijver/waarnemer, verpakt in een meeslepend verhaal. Het eerste hoofdstuk van het boek, waarin een snikhete dag op het Engelse platteland in 1935 wordt beschreven, moet het beste uit de moderne literatuur zijn.

Jonathan Safran Foer: Everything is Illuminated. Markeert de geboorte van een supertalent. Verbijsterend hoe Foer erin slaagt een relaas over de gruwelijkste episode uit de wereldgeschiedenis, de Holocaust, te combineren met en het onweerstaanbaar grappige verslag van een zoektocht en een magisch-realistische achtergrondgeschiedenis. Foer heeft risico’s genomen met dit boek en die zijn wonderlijk fraai uitgepakt.

Jonathan Franzen: The Corrections. Een bespiegeling over het Amerikaanse vooruitgangsgeloof in de vorm van een bevlogen familieroman. De forte van dit boek ligt vooral meer in de karakterisering. Onder meer via het gebeurtenissen uit heden en verleden weet de auteur zijn personages uiterst krachtig neer te zetten

Tobias Wolff: Our Story Begins. In zijn beschrijvingen van alledaagse taferelen verschaft deze meester van het korte verhaal ons inzichten in wat mensen beweegt, hoe ze zich een plek trachten te bevechten in een vijandige wereld, hoe ze in het reine proberen te komen met hun gebreken.

Cormac McCarthy: The Road. In dit boek beschrijft McCarthy de zwerftocht van een vader en een zoon in verwoeste wereld, mogelijk na een nucleaire oorlog. Het is een werkelijkheid waarin alle façades zijn weggevallen, waarin de menselijke beschaving wordt ontmaskerd als een schijnbeschaving en de mens zijn ware gedaante van roofdier aanneemt.

Arnon Grunberg: Tirza. In deze verbluffende roman schetst Grunberg een vlijmscherp démasqué van een angstvallige burgerman wiens leven achter een façade van succes langzaam maar zeker voor onze ogen uit elkaar valt. Tirza is een verontrustende roman waarin de schrijver ons meer dan ooit een spiegel voorhoudt. Ecce homo, zie de mens - lijkt hij te zeggen. In het bijzonder de zelfgenoegzame westerse mens die veel van z'n zekerheden heeft zien verdampen en in al z'n angstvalligheid en vertwijfeling het kwaad van buiten vreest, zonder te zien hoezeer het ook in onszelf schuilt.


Geert Buelens is dichter en hoogleraar moderne letterkunde aan de Universiteit Utrecht

The Corrections van Jonathan Franzen. De roman die me het afgelopen decennium het meest het zo zeldzame Moet-Nu-Absoluut-Verder-Lezen-gevoel gaf. Familieroman, Great American Novel, economische analyse, cultuurkritiek…

Arnon Grunberg, Tirza. Beste Nederlandstalige roman in tijden. Een boek dat bij de lezer ontzag, herkenning, afschuw, instemming en hilariteit oproept. In de beste passages zelfs tegelijkertijd.

Adam Hasslet, You Are Not A Stranger Here. Zijn roman Union City moet ik nog lezen, zijn debuutverhalenbundel vond ik niet alleen de beste sinds Carver, de verhalen zijn elk op zich een roman waard. Aangrijpendste fictie van het decennium voor mij.

Dave Eggers, What is the What/Zeitoun: geen van beiden romans in de traditionele betekenis van het woord. Tegelijk oral history en literatuur, brengt ongrijpbare en onbegrijpelijke wereldproblemen akelig dichtbij.

Michel Houellebecq, Platform. Ontluisterende analyse van de Europese verlamming.


Eva Cossee, uitgeverij Cossee:

Philip Roth, The Plot against America 2004

Marlene van Niekerk, Agaat 2004 (In het Nederlands in 2006)

Nathan Englander, The Ministry of Special Cases 2007

David Grossman, Een vrouw op de vlucht voor een bericht 2008 (In het Nederlands 2009)

Sherko Fatah, D_as dunkle Schiff_ 2008

Gerbrand Bakker, Boven is het stil 2006


Yra van Dijk is recensent bij NRC Handelsblad en docent aan de Universiteit van Amsterdam

Arnon Grunberg- De Asielzoeker (2003). Beck heeft de literatuur en de wereld de rug toegkeerd, maar als zijn vrouw ziek wordt en sterft, ontdekt hij dat zijn liefde nog niet helemaal dood was. Deze tragische held lijdt aan een onschuldige schuld waar hij een misdaad bij zoekt. Zijn naam luidt dus Beck, en hij heeft veel gemeen met de personages van Houellebecq, die net zo goed op deze plek had kunnen staan met Plateforme (2001). Ook daar draait het om de vraag hoe we ons moeten verhouden tot de anderen die ons leven bepalen- of dat nu een Thais hoertje is, een terrorist of de geliefde: ‘Et si je n'ai pas compris l'amour, à quoi me sert d'avoir compris le reste?’

Esther Gerritsen- TussenEenPersoon (2002). Een bespiegelende roman over ons onvermogen om de ander werkelijk toe te laten, omdat we nu eenmaal iedereen reduceren tot het bekende: onszelf: 'De wereld bestaat uit één persoon’. Gerritsens helden hebben gemeen met die van Grunberg dat ze kunnen niet leven, omdat ze zich er van bewust zijn dat we allemaal alleen maar doen alsof. Het enige wat ze nog hoopt is dat ze van 'het doen alsof ongemerkt in de werkelijkheid zou glippen’.

Dave Eggers- What’s the what. Een roman kan je het haast niet noemen. In plaats van te schrijven óver de ander, of zelfs óver literatuur óver de ander, geeft Eggers een Soedanese vluchteling gewoon het woord. Daarbij nadert hij de grens van de non-fictie, zoals meer romans tegenwoordig. Blijkbaar gaat het toenemend humanisme gepaard met een verlies aan fictie.

Jonathan Franzens The corrections (2001), een meesterlijke roman die enerzijds afrekent met de consumptiemaatschappij en met iedere Amerikaanse droom over het gezinsleven, maar anderzijds te lezen is als een liefdevol pleidooi voor samen-leven: 'hoe kon je met goed fatsoen ademhalen, laat staan lachen of slapen of goed eten, als je je er geen voorstelling van kon maken hoe moeilijk het leven van een ander was?’

Patrick Modiano- Un pedigree. Modiano’s eenzame jonge helden zwerven al decennia lang door een onherbergzaam Parijs, op zoek naar contact met de ander. Vaak treffen ze volkomen vreemden, wier naam alleen genoeg is om een diep verlangen naar gemeenschappelijkheid op te roepen. Een roman zonder enige opsmuk die je hart breekt.