Opheffer

De linkse kerk

De linkse kerk is, net als de andere kerk, meedogenloos. Dat wil zeggen: inhumaan, uit op de verspreiding van de eigen macht en zeker niet sociaal. Zoals de nationaal-socialisten zichzelf socialist noemen, zo noemen de sociaal-democraten zich ook altijd socialist; tussen die twee socialisten zit maar weinig verschil – zeker in de diepte van hun «menselijkheid». Let op wanneer socialisten zich beroepen op hun menselijkheid en vervolgens mildheid prediken; de giftige adder is dan niet ver weg meer.

Kijk maar naar het geval-Hirsi Ali.

De socialistische pers – de Vara, bij monde van de overijverige Kees Driehuis in het programma Zembla – bracht een opgewarmde prak als primeur: Ayaan had gelogen toen zij in Nederland arriveerde. Dat sommige bronnen zelf leugenachtig waren, vond socialist Kees niet erg, noch het feit dat Ayaan dit al lang had erkend; hij diende immers een goede zaak: het wegwerken van vvd-kamerlid Hirsi Ali, die, volgens de Vara, persoonlijk verantwoordelijk kan worden gesteld voor het verdelen van het land in «wij» en «zij». Trouwens, het mes sneed aan twee kanten, want niet alleen kon Ayaan Hirsi hiermee worden gefileerd, ook de on-menselijke Verdonk kon hiermee te kijk worden gezet.

Dan zie je iets wat altijd gebeurt: een nsb’er, hier vertegenwoordigd door ene professor De Groot, begon meteen te verraden dat Ayaan niet in de Kamer mocht zitten, eigenlijk geen Nederlander was en hup weg moest.

Een fijne man. Een denker ook. Benieuwd wat Kleveringa van hem had gevonden. Maar goed.

Verdonk – die alleen maar dacht: hoe kan ik hier beter van worden – greep haar kans en oordeelde dat het geval-Ayaan «nog eens» bekeken diende te worden. «Ik doe wat ik zeg» – behalve als ze iets zegt, want net daarvoor had ze gezegd dat ze Ayaans geval met rust zou laten.

En natuurlijk komt dan ook weer de burgemeester in oorlogstijd, de pvda-Klaas de Vries, vertellen dat Ayaan moet opdonderen.

Tja, toen Ayaan bedreigd werd, hoorde je de socialist Klaas de Vries niet. Toen Ayaan niet in de Kamer kon komen – en haar democratische plicht als controleur van het parlement niet kon uitvoeren – zei Klaas niet: «De democratie is zo belangrijk dat Ayaan eventueel begeleid door het leger de Kamer moet binnenkomen.» Hij zweeg, net als Wouter Bos – ook zo’n held.

Toen Ayaan Submission maakte, klaagde de socialist Klaas ook al – zelf is hij ook geen intellectueel. Toen Ayaan haar woning uit moest, omdat haar buren last hadden van haar beveiliging, hoorde je Klaas ook niet. Integendeel. Hij vond het wel grappig, waarschijnlijk. Socialisten lachen graag om humor waarmee mensen voor gek worden gezet. En nu hij de kans krijgt om Ayaan uit de Kamer te jagen – en daarmee rechtstreeks de dood in – laat hij opeens wel van zich horen. Moedige man, hoor, die Klaas.

Nederland op zijn smalst – en dan heb ik het nog niet eens over non-valeurs als Felix -Meurders gehad, of Hans Dijkstal.

Wat we zien is dat de fanatieke islam de eerste slagen gewonnen heeft. En hoe.

Theo van Gogh hebben ze vermoord – en indirect hebben onze politici, onze sociaal-democraten en sociaal-liberalen Mohammed B. niet alleen in het gelijk gesteld, maar hem ook geholpen zijn taak af te maken nu hij levenslang in de gevangenis zit.

Ayaan moet Nederland gedwongen verlaten. Zij hebben gewonnen. Zij, de fanatieke islamieten, die altijd al, keer op keer, tegen Ayaan tekeer zijn gegaan en haar hebben bedreigd. Ze hebben Ayaan weten te verdrijven naar Amerika, het land van de Satan, het land dat de joden helpt, het land dat vernietigd moet worden. De uitvoerders: Nederlanders, linksen en rechtsen, maar vooral linksen.

Rechts is geen kerk, rechts is van oudsher een boevenbende. Hoogstens een sympathieke boevenbende. Meestal niet. Nu eens staat er een keiharde Holleeder aan het roer, dan weer een zachte Fagin.

Wat rest is een scherpe afdruk van de moed van ons parlement.

Die moed ontbreekt namelijk op die afdruk. Trots staan de Politiek Correcten zich te verdringen om een plaats in de eregalerij; het monument van heldendom dat ze voor zichzelf in gedachten hadden als Ayaan het land uit gepest is, is groter dan Speer ooit voor ze zou kunnen ontwerpen.

Het is om misselijk van te worden.

Wie is de nieuwe Ayaan in het parlement? Is er één vrouw (laat staan een man) aan te wijzen die haar moed bezit, haar visie heeft, haar daadkracht en doorzettingsvermogen, haar kritische blik, haar nuance, haar strijdbaarheid? Nee, en dat maakte haar juist gevaarlijk.

Ayaan is straks stateloos. (Dank, heren, dames politici.) Ze kan nergens terecht. Geen beveiliging, geen reden om haar niet dood te schieten.

Wie maakt zich sterk voor Ayaan? Wiegel niet, Dijkstal niet, Verdonk niet, Rutte is vaag – tot zover de leden van haar eigen partij.

De pvda jaagt Ayaan ook het liefst stateloos de dood in. Klaas de Vries maakt zich niet sterk voor haar, Wouter Bos niet – die willen liever weten hoe je het geld uit de portemonneetjes van oude mensen kunt schudden.

Geen Nederlandse politicus heeft zoveel invloed uitgeoefend op het wereldgebeuren als Ayaan – daarom stond zij ook op de _Time-_lijst van de honderd invloedrijkste mensen ter wereld.

Zal Klaas de Vries ooit op die lijst verschijnen?

Wat denk u? En Verdonk? Wouter Bos? Hans Wiegel?

Neem de schijn van democratie, jaloezie, kleingeestigheid en angst en je krijgt Nederland.