De Linkspartei huilt om Gregor Gysi

Berlijn – Tranen stroomden, zakdoekjes depten, handen klapten. Twaalf minuten lang applaudisseerden de vijfhonderd afgevaardigden van de Linkspartei op het partijcongres in Bielefeld voor hun leider.

Die geen leider meer wil zijn: Gregor Gysi, 67. Vanaf de val van de Muur leidde hij de resten van de ddr-eenheidspartij langs klippen en afgronden.

Vorige week maakte hij bekend niet langer de leiding te willen hebben over de Bondsdag-fractie van de partij, die inmiddels ‘Die Linke’ heet en zowel in de voormalige ddr als in de voormalige brd een flinke aanhang heeft. Ook Gysi moest huilen. ‘Ik heb mijn vrienden verwaarloosd, mijn familie verwaarloosd, dat was fout.’

Vijfentwintig jaar lang was de partij een mijnenveld, met talrijke vleugels, van links tot heel links. Gysi wist de partij op koers te houden en zelfs bij de andere partijen in de Bondsdag respect af te dwingen. Een geweldig redenaar. Bij zijn parlementaire toespraken gingen de volksvertegenwoordigers op de punt van hun stoel zitten. Zelfs Merkel zette haar mobiel uit.

Gysi was een kwart eeuw het gezicht van de Linkspartei. Niet alleen op partijcongressen en in verkiezingscampagnes, maar ook, en dat heel veelvuldig, in de talloze talkshows op de Duitse televisie. Dankzij hem raakte de Linkspartei gaandeweg het besmette imago van het dictatoriale verleden kwijt.

Alom respect dus? Nee. Ergens in het hoge noorden, in de grootburgerlijke stad Hamburg, weigert een procureur-generaal te delen in de waardering voor Gysi. Al jarenlang draagt hij de overtuiging uit dat Gysi ten tijde van de ddr als advocaat inofficieel medewerker is geweest van de geheime dienst, de Stasi.

Telkens weer probeerde hij de parlementaire immuniteit van Gysi op te heffen, telkens weer stuurde hij zijn officieren van justitie erop uit om belastend materiaal te zoeken, telkens weer kreeg hij bijval van een paar ijverige journalisten van het Springer-concern, die in het dagblad Die Welt een hetze tegen Gysi voerden.

Gysi’s tegenbewijzen mochten niet baten. Verklaringen van voormalige ddr-burgers dat Gysi hen juist in conflicten met de staat geholpen had, deden er niet toe. Procureur-generaal Lutz von Selle houdt tot op de dag van vandaag voet bij stuk.

Gysi zal er zijn humeur niet door laten bederven. Hij gaat, wanneer hij over enkele maanden officieel het parlement verlaat, zijn memoires schrijven. Die zullen een stuk boeiender zijn dan de klaagschriften van Von Selle.