De Marokkanen drinken meer

Rabat – Marokko’s alcoholimport steeg vorig jaar met zeventien procent. Het toerisme nam in hetzelfde jaar met ongeveer zes procent toe. Dat betekent dat niet alle extra flesjes Heineken, Budweiser en Corona werden geleegd in buitenlandse kelen. De Marokkanen zelf zijn meer gaan drinken. Kan dat zomaar in een land waar 99 procent van de bevolking moslim is? ‘Ja’, zegt Hicham Sabbour (38). Hij werkt in Upstairs, volgens TripAdvisor en CultureTrip een van de beste kroegen in hoofdstad Rabat. ‘De nieuwe generatie is religieus en gelooft in God, maar heeft ook zijn eigen ideologieën’, meent de in zwarte trui, spijkerbroek en sneakers gestoken barman. ‘Onze cultuur is gemixt met de Franse cultuur en daar hoort alcohol drinken bij. We rijden niet op kamelen en dragen niet allemaal een djellaba.’

Upstairs ligt in Agdal, een van de rijkere en relatief westerse wijken van Rabat. De kroeg trekt met zijn Nirvana- en Led Zeppelin-posters en Engels zingende huisband veel internationale studenten en ambassademedewerkers. Toch bestaan de bargasten volgens Sabbour op alle avonden van de week voor tachtig procent uit lokale Marokkanen. Zij zingen net zo hard ‘Sweet Home Alabama’ mee als de Amerikaanse gasten, maar het zijn vooral de Marokkanen die geïmporteerde dranken bestellen en daarmee zes euro of meer voor een flesje Heineken neertellen. ‘Dat heeft met status te maken’, zegt Sabbour.

Marokko heeft ook zijn eigen biermerken, zoals Casablanca, dat over het algemeen als het luxe nationale biertje wordt gezien. Dan is er Flag Speciale, het broertje van Bud Light, waar de gemiddelde Amerikaan makkelijk aan zou kunnen wennen. Tot slot is er Stork, dat er met zijn rode kleur uitziet als Irish Red, maar smaakt naar een met water aangelengd Heineken-biertje; Sabbour weigert het dan ook te verkopen. Daarnaast kent Marokko meerdere wijnhuizen.

Alcoholconsumptie in gecertificeerde bars en hotels is niet illegaal in Marokko, maar is ook niet voor iedereen vanzelfsprekend. ‘Ik vertel niet aan iedereen dat ik in een bar werk’, zegt Sabbour. ‘De meeste Marokkanen maakt het niets uit, maar sommige ouderen uit kleine steden zouden op me neerkijken.’

Sabbour studeerde filosofie in Rabat, maar kon daarna geen werk vinden. Het maakt hem daarom weinig uit wat landgenoten van zijn baan vinden. ‘Het leven in Marokko is niet makkelijk. Veel mensen zijn arm. Ik werk hier om te overleven.’

Help ons groene.nl te vernieuwen.

Doe mee aan onze enquête

Het invullen neemt zo’n 5 minuten in beslag. U kunt niets winnen, maar wij zijn u zeer erkentelijk als u meedoet aan de enquête.