De moord op de britse melkveestapel

Stel dat wetenschappers zouden publiceren dat in Rotterdam tien mensen zijn overleden door het inademen van Rijnmondse lucht. En dat niet geheel is uitgesloten dat meer slachtoffers zullen vallen. Sterker: ze opperen dat een epidemie - 50.000 doden of zo - mogelijk is.

Wat doen we? Rotterdam evacueren? Of de totale industrie sluiten en slopen?
Onzinnige veronderstellingen? Nauwelijks. Met weinig nuanceverschil is dit wat speelt rond het drama (of is het een klucht?) van het dolle-koeiensyndroom, de BSE (Boviene Spongiforme Encefalopathie), een fatale hersenziekte bij koeien. Want Britse wetenschappers maakten bekend dat ze waren gestruikeld over tien gevallen van de menselijke variant van BSE, de al lang bekende ziekte van Creutzfeld-Jakob. Dat was nauwelijks nieuws. Want al is de ziekte zeldzaam, er worden jaarlijks honderden gevallen gerapporteerd. Wat de wetenschappers een klein beetje verontrustte, was dat de leeftijd van de tien recente slachtoffers van C-J relatief laag was, onder de veertig. En het zou dus kunnen dat men te maken had met een nieuwe vorm van C-J, veroorzaakt door het eten van rundvlees, met een ‘korte’ incubatieperiode, tien jaar in plaats van dertig.
De Britse regering voelde zich gedwongen het parlement in te lichten.
De gevolgen waren verschrikkelijk en tegelijkertijd ridicuul. Het ene na het andere land verbood de invoer van Brits vlees, de Europese Commissie volgde. De Britse consumentenbond zette alle lichten op rood en wetenschappers begonnen ruzie te maken en scholden elkaar via de televisie uit. En snel volgde het onvermijdelijke: de politiek maakte zich meester van deze vette kluif. Nederlandse boeren die moord en brand schreeuwen als er een internationale stop komt op de varkensexport vanwege een geval van varkenspest, oordeelden snel dat er een invoerverbod moest komen en dat afslachting van althans een deel van de Britse melkveestapel was geboden. Erger nog: de Britse minister van Landbouw bood aan de hele Britse rundveestapel te laten vernietigen indien de wetenschappelijke commissie dat zou adviseren. In het parlement brulde de Labour-oppositie dat de regering al vijftien jaar had gesold met de gezondheid van het volk: 'misdadig gedrag’. En de Europese Unie beval een algemeen exportverbod.
Stel nu eens dat over het gevaar van roken nog niets bekend was. En dat een geleerde commissie morgen zou publiceren dat roken van sigaretten longkanker zou kunnen veroorzaken en dat er al tien doden waren gevallen. Wat dan?
We weten natuurlijk wat dan! Vrijwel niets. Er wordt nog steeds voor miljarden verrookt. En ook gevlogen. En te vet gegeten. En auto gereden. En berg beklommen. En alcohol gedronken tot aan de levercirrose.
En we trekken ons niets aan van het oprukken van het dodelijke ebola-virus of van de resistent geworden tuberkel-bacil. Maar gaat Engeland wel elf miljoen koeien vroegtijdig slachten a raison van twintig miljard gulden kapitaalvernietiging? Wie gelooft dat? Immers, we leven. En leven is vol gevaar. Leven kan namelijk de dood tot gevolg hebben.