De onschuld van brave soldaat lee clegg

Honderd conservatieve leden van het Britse Lagerhuis hebben de vrijlating geeist van soldaat Lee Clegg (24), in juni te Belfast veroordeeld tot levenslang wegens moord. De parlementariers werden in de rug gesteund door petities met duizenden handtekeningen.

Good Lord! Wat is er nu weer rotten in the State of Britain?
Veel. Want jarenlang is in Noord-Ierland politieke rechtspraak bedreven. En de politiek heeft derhalve het morele recht zich met de affaire-‘soldaat Clegg’ te bemoeien. De politieke rechtspraak werd bedreven in 'Diplock-courts’ (genoemd naar een rechter). Deze rechtbanken bestaan niet, zoals op het Britse vasteland, uit een rechter en twaalf{ juryleden, zelfs niet uit een meervoudige kamer, maar uit een persoon. De bedoeling: zonder veel poespas, zoals gezanik van verdedigers, zo makkelijk mogelijk IRA-terroristen veroordelen. Lukte prima. Pragmatisch politiek recht.
Maar toen verscheen soldaat Clegg met nog twee andere soldaten voor die ene rechter. Gezamenlijk liepen ze, drie jaar geleden, een patrouille. In combinatie met nog drie andere patrouilles. Daar kwam een Opel aangestormd. Een der patrouilles maande de bestuurder te stoppen. De auto stopte. Gaf echter na enkele seconden vol gas, reed - bijna - een soldaat ondersteboven. De tweede patrouille trachtte de auto te stoppen. Vergeefs. De auto kwam bij de derde patrouille, die van soldaat Clegg. De wagen slingerde. Gaf de indruk in volle vaart op een der soldaten in te rijden. Die soldaat vuurde. Minstens zeven schoten. Nog een soldaat vuurde. Als laatste schoot soldaat Clegg ook. Twee doden in de auto, een jongen en een meisje. Geen terroristen, maar joy- riders.
De eenmansrechtbank, bestaande uit rechter Campbell, had alles snel door. De soldaten hadden te snel gebruik gemaakt van hun vuurwapens. De kogels uit het geweer van soldaat Clegg hadden de dood van het meisje veroorzaakt, mogelijk ook de dood van de jongen. Een klinkklaar geval van… moord. Dus: levenslang. Een tweede soldaat kreeg zeven jaar (en is inmiddels al vrij). Zijn kogels, oordeelde de rechter, hadden alleen de auto beschadigd. Een derde soldaat werd vrijgesproken.
Had rechter Campbell willen demonstreren dat een Brits soldaat niet anders wordt berecht dan een lid van de IRA? Had de rechter derhalve een politiek oordeel geveld?
Hoe dan ook: krachtens redelijk recht kan soldaat Clegg zich hooguit schuldig hebben gemaakt aan dood- door-schuld. Moord? Belachelijk natuurlijk. Dat wil zeggen: belachelijk naar onze normen. Maar intussen heeft het Hogerhuis reeds een herziening van het levenslang van soldaat Clegg verworpen. En reeds huilen de 'nationalisten’ (de ex-terroristen en hun aanhang) dat het vrijlaten van de 'moordenaar’ Clegg pas goed zou bewijzen dat er een recht bestaat voor Noordierse katholieken en een ander recht voor echte Britten. En dus moet de thans delibererende regering van John Major over de affaire Clegg een 24-karaats politiek besluit nemen. En dus politiek recht bedrijven.
Maar natuurlijk: politiek recht is geen recht!