De onverklaarbare moed van Hu Jia

Peking – Hu Jia lijkt warempel voor het moment de dans te ­ontspringen. De dissident die in 2008 in zijn afwezigheid de ­Europese Sacharovprijs voor de vrijheid van denken kreeg toegekend, werd maandag­ochtend vrijgelaten nadat hij een dag eerder werd opgepakt omdat hij naar eigen zeggen de blinde activist Chen Guangcheng hielp bij zijn roemruchte vlucht naar de Amerikaanse ambassade in Peking.

Dat beide mannen ook nog eens glim­lachend poseerden voor een foto op het internet maakte het ongenoegen van de Chinese overheid er niet minder om. Voor Chen Guangcheng wordt mogelijk een oplossing gevonden. Daar werkten Washington en Peking op maandag volgens ingewijden achter de schermen hard aan. Wat er verder met zijn hoeders – waar­onder dus Hu Jia – gaat gebeuren, moet worden ­afgewacht als het oog van de wereld onvermijdelijk afdwaalt en Peking de handen weer vrij heeft.

Zoals dat nou eenmaal schijnt te moeten gaan met verstokte dissidenten is de studentikoze Hu Jia onverklaarbaar moedig in zijn ongelijke strijd tegen het oppermachtige Peking. Roekeloos zelfs, zou je zeggen voor een vader van een vierjarige dochter. De rechten van aids/hiv-slachtoffers, het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede, democratisering, het milieu en nu weer die voor Peking uiterst pijnlijke ontsnappingszaak van Chen Guangcheng. Met de rotsvaste steun van zijn vrouw Zeng Jinyan wijdde de 39-jarige Pekinger zijn leven aan die onmenselijke taak. ‘Hij is gewoon iemand met een puur en simpel hart, en de eerlijkheid, warmte en zorg van een kind’, zei Zeng Jinyan in 2008 via webcam tijdens de ceremonie ter gelegenheid van de toekenning van de Sacharovprijs.

‘In een keizerrijk van leugens vraagt het om gigantische moed luid de waarheid te ­spreken. Je moet onverwachte druk weerstaan en het kan zijn dat je een zware prijs moet ­betalen.’ Op dat moment zat Hu al enkele maanden in de gevangenis. In 2011, drie jaar later, werd hij uiteindelijk vrijgelaten.

Maar de hardste rots kan blijkbaar toch ­worden gespleten met eindeloze druk, treiterpartijen, achtervolgingen en verhoren die maar nooit lijken op te houden. Een troosteloos en uitzichtloos bestaan, waar de jonge moeder uiteindelijk onder brak. ‘De liefde is verdwenen’, schreef ze aan haar verbijsterde Twitter-volgers eerder dit jaar. ‘Begrijp het alsjeblieft.’

Volgens Hu Jia verwachtte zijn vrouw dat hij na zijn vrijlating het gezin centraal zou stellen. Een verlangen dat ook hijzelf niet minder dan redelijk vindt. Alleen zit Hu Jia helaas niet zo in elkaar.