De orde van het zonnewiel

Vorige week ontzegde burgemeester Peper de CP'86-fractie de toegang tot het Rotterdamse stadhuis. Het hindert de partij van Martyn Freling nauwelijks. ‘Ik heb twee van de drie sleutels ingeleverd, dus we hebben er nog een.’
MARTYN FRELING, net de dertig gepasseerd, vocht in Kroatie en werd veroordeeld voor een gewelddadige overval met dertig skinheads op een groep Rotterdamse punkers. Onlangs werd hij nog opgepakt toen hij deelnam aan een verboden demonstratie. Vorige week werd de tweemansfractie van Centrumpartij ‘86, waarvan Freling voorzitter is, uit het Rotterdamse gemeentehuis gegooid nadat wethouder H. Simons vanuit de CP'86-fractiekamer telefonisch was bedreigd. Simons deed aangifte, maar verder wil hij op geen enkele manier op de zaak ingaan, zegt zijn woordvoerster. Burgemeester Peper stak zijn afkeer echter niet onder stoelen of banken.

‘Afschuwelijke en volstrekt onaanvaardbare praktijken’, sprak hij tijdens een persconferentie. 'Het stadhuis is een huis van openbaarheid. Burgers moeten ervan overtuigd zijn dat ze hier veilig kunnen komen.’
Volgens Peper is onomstotelijk vastgesteld dat vanuit de kamer van CP'86 meerdere dreigtelefoontjes werden gepleegd. Martyn Freling houdt het op een telefoontje, twee weken geleden, op een vrijdag: 'Martin de Regt, gemeenteraadslid van de Centrumdemocraten in Utrecht, was op dat moment met zijn Vlaamse vriendin in mijn fractiekamer. Ik was aan het kopieren op de gang. Toen ik terugkwam hoorde ik van een fractiemedewerker dat er gekke dingen waren gebeurd. Het schijnt dat de vriendin van De Regt Simons heeft gebeld. Ze zou iets gezegd hebben over zijn vrouw. Dat ze een ongeluk had gehad of zoiets. Ik heb geen flauw idee waarom ze het gedaan heeft. Ik neem afstand van haar daad, maar ik kan haar niet royeren, want ze is lid van het Vlaams Blok en van de CD, niet van onze partij.’
Van de maatregelen die de gemeente Rotterdam tegen CP'86 heeft genomen ligt hij niet wakker. Freling: 'We beraden ons op juridische stappen. We kunnen gewoon het stadhuis in- en uitlopen, alleen de fractiekamer mogen we niet meer gebruiken. De rest van de faciliteiten staan nog voor ons open. Ik heb twee van de drie sleutels ingeleverd, dus we hebben er nog een.’
De gemeente Rotterdam laat het er niet bij zitten. 'Als ze niet alle sleutels inleveren, zetten we desnoods een nieuw slot op de deur. Deze raadsperiode komen ze hun fractiekamer niet meer in’, aldus een woordvoerder. Freling: 'Dan pesten we terug en doen we ons werk vanuit de leeszaal, waar de geheime stukken liggen. Daar moeten ze ons als raadsleden toelaten.’
DE BEDREIGINGEN aan het adres van Simons waren voor het Rotterdamse gemeentebestuur de druppel die de emmer deed overlopen. CP'86, en met name de radicale Rotterdamse afdeling, is berucht om zijn criminele inslag. Eind mei kwam de Rotterdamse CP'86 in opspraak toen fractiemedewerker Van Tubergen, eerder veroordeeld wegens openlijke geweldpleging, GroenLinks-wethouder Meijer in het stadhuis enkele rake klappen toediende. Loco- burgemeester Simons (Peper verbleef in het buitenland) ontzegde Van Tubergen voor drie maanden de toegang tot het stadhuis. Dat zou de reden kunnen zijn dat juist hij vanuit de fractiekamer van CP'86 werd bedreigd. Maar Simons is niet de enige. Ook Meijer kreeg verschillende keren dreigende boodschappen per brief en per telefoon.
De intimidaties strekken zich uit tot buiten het stadhuis. In de Rotterdamse deelraad Feijenoord is het al enkele maanden onrustig. De CP'86 voert er een hevige campagne tegen de voorgenomen vestiging van een asielzoekerscentrum. De raadsleden die met de vestiging akkoord gingen, kregen te maken met een reeks bedreigingen. Ook zij gaan ervan uit - maar bewijzen kunnen ze het niet - dat extreem-rechts daarachter zit. In 1994 werd een inwoner van de Rotterdamse deelgemeente Delfshaven het slachtoffer van extreem-rechtse intimidatie. Bij de installatie van het CP'86- raadslid Hageraats riep hij leuzen tegen de Centrumpartij. Enige tijd later werd hij opgebeld met de mededeling dat zijn huis met brandbommen zou worden bestookt. In hetzelfde jaar opende de politie in Rijnmond een onderzoek naar de bezorging van dreigbrieven bij ondernemers die een antiracisme-poster sponsorden. Het op de brief vermelde postbusnummer werd ook gebruikt door de Rotterdamse CP'86.
CP'86 wordt steeds agressiever in het bestrijden van hun tegenstanders. Al enige tijd is bekend dat de partij beschikt over een eigen inlichtingendienst, Odin, die gegevens verzamelt over politieke opponenten. Vooral GroenLinks wordt het slachtoffer van de stelselmatige intimidatie op basis van Odin-informatie. Het GroenLinkse Tweede-Kamerlid Singh Varma vond een dreigende boodschap op haar antwoordapparaat van iemand die zich een aanhanger van CP'86 noemde. Paul Kraaijer, fractiemedewerker van GroenLinks in Zwolle en woordvoerder van de actiegroep Antifascistische Actie, werd verscheidene keren bedreigd, vond een brandende doos papier in zijn portiek en zag zijn foto prijken in het partijblad van CP'86.
NA HET HANDGEMEEN tussen Meijer en Van Tubergen werd duidelijk dat de sfeer op het Rotterdamse gemeentehuis volledig was verpest. Fractie-medewerkers, raadsleden en gemeentefunctionarissen deden ten overstaan van het Rotterdams Dagblad en de Volkskrant een boekje open over hun CP'86-collega’s. Een greep uit het aanbod: de fractiekamer van CP'86 is veranderd in een straatvechtersvleugel waar in legertenue gestoken elementen rondhangen; er worden regelmatig drinkgelagen gehouden; Freling kopieert brieven met hakenkruizen op het gemeentelijke kopieerapparaat.
Volgens uw collega’s verstoort u de rust in het stadhuis.
Martyn Freling: 'Welnee. Ze zullen het best vervelend vinden om ons er te zien rondlopen. Ik vind het eerlijk gezegd ook vervelend om mensen van GroenLinks te zien rondlopen. Ik kan me er vreselijk druk over maken als Hugo, een van de leiders van de Rotterdamse antifascisten, op de fractiekamer van GroenLinks komt. Dat is een directe tegenstander van ons. Hij staat ons bij CP-vergaderingen regelmatig met een knuppel in de hand op te wachten. Maar je hebt het te accepteren, want het is een democratisch gekozen partij die zelf mag weten wie ze op hun kamer toelaten. Zo moeten zij natuurlijk accepteren wie ik mijn fractiekamer binnenlaat. Ik vind het heel storend als ik PvdA'ers zie rondlopen met zo'n roosje in een gebalde vuist. Een gebalde vuist is volgens mij een gewelddadig symbool. Mijn mensen hebben misschien soldatenkistjes aan, maar met hakenkruisen zul je ze op de fractiekamer niet tegenkomen, dat is een verboden symbool, daarmee laten wij ons natuurlijk niet in.
Nee, natuurlijk niet, maar er hangt wel een provocerende vlag met een Duitse adelaar op uw kamer.
'Die vlag heb ik opgehangen als provocatie naar de Duitse staat. Ik heb een poosje in Duitsland gewoond. Daar was ik lid van de Nationale Offensive en die partij is in 1992 verboden. Omdat ik het daar niet mee eens ben, heb ik de partijvlag in mijn fractiekamer opgehangen. Een adelaar is niet verboden. Als anderen het zien als een verheerlijking van Duitsland of van het Derde Rijk, dan is dat hun zaak. Het gaat erom hoe ik het bekijk. Met verheerlijking heeft het niets te maken.’
UW PARTIJ VOERT politiek met stevige middelen en deinst niet terug voor een flinke knokpartij. Gooit u daarmee niet uw eigen glazen in?
'Wij zijn een politieke partij en we moe ten vergaderen. Dat staat in de statuten en daar moeten we ons aan houden. Dat GroenLinks dat niet leuk vindt en de antifascisten op ons dak stuurt zodat er vechtpartijen ontstaan, dat is niet onze schuld.’
Het gaat niet alleen om vergaderingen die verstoord worden, het gaat om de heftigheid van uw straatpolitiek. U trekt volgens mij liever de Rotterdamse wijken in dan dat u een discussie voert in de gemeenteraad. En hoe meer u met de vuisten zwaait, hoe meer u gecriminaliseerd wordt door uw tegenstanders.
'Via de faciliteiten die de democratie ons biedt, kunnen we ons weliswaar heel goed organiseren, maar we kunnen weinig bereiken in de gemeenteraad. Kijk maar naar de Socialistische Partij. Die hebben twee zetels in de Tweede Kamer en een in de Rotterdamse raad. Ze dienen constant moties in, maar ze bereiken helemaal niets. Je moet de bevolking achter je zien te krijgen, dus gaan we de straat op. In Vreewijk wordt nu bijvoorbeeld een asielzoekerscentrum gebouwd. De bevolking komt daartegen in opstand, dus helpen we daarbij. Een maand geleden ben ik daar nog gearresteerd, omdat de demonstratie verboden was.’
Aan zo'n arrestatie heeft u toch niets?
'Jawel. Op die manier zien de mensen dat wij ons echt voor ze inzetten.’
FRELING IS NIET alleen voorzitter van de Rotterdamse raadsfractie en de Rotterdamse kieskring, hij is tevens lid van het landelijke hoofdbestuur van CP'86. Uit dien hoofde zette hij zich in voor nationale samenwerking met de Centrumdemocraten van Janmaat. De samenwerking ketste af. Janmaat wilde de CP'86 slechts inzetten als militante frontorganisatie. Een officiele fusie achtte hij niet mogelijk, omdat de top van de CP'86 vorig jaar door het Amsterdamse gerechtshof is aangemerkt als criminele organisatie. Daarmee staat de deur wagenwijd open naar een verbod van de extreem-rechtse partij.
Volgens Freling zal het zo'n vaart niet lopen. 'Over ongeveer vijf maanden komt de uitspraak van ons in hoger beroep. Dus dat moeten we eerst maar eens afwachten. En verder, ach, ik heb wel vaker bij politieke partijen gezeten die eerst verboden werden en later weer goedgekeurd. De Nederlandse Volksunie bijvoorbeeld. Ik vind dat allemaal niet zo'n probleem. De partijen van Domela Nieuwenhuis en Soekarno werden ooit ook verboden en voor hen zijn talloze standbeelden opgericht.’
De afwijzing kwam niet alleen van Janmaat, ook uw partij was niet tevreden. Wat was voor CP'86 de reden om uit het overleg met de CD te stappen?
'Janmaat hanteerde een te strak tijdsschema. Hij wilde dat we voor september onze leden zouden overhevelen naar zijn partij. Dat kunnen we onze mensen niet uitleggen, en we zouden bovendien onze identiteit verliezen, omdat CP'86 dan opgeheven zou worden.’
Wat is eigenlijk het verschil tussen de CP'86 en de CD?
'Bij de CD is Janmaat de baas. Bij ons beslist het hoofdbestuur, niet een persoon. De CD is een protestpartij die werkt met losse kreten. Wij zijn veel ideologischer. We hanteren een volksnationalistische ideologie, die uitgaat van etniciteit. Om Nederlander te zijn moet je een afstamming hebben die gebaseerd is op etniciteit en culturele verbondenheid met het land. Bovendien hebben we veel meer jeugd in de gelederen dan de CD. Met van dat korte haar, ja. En laten we eerlijk zijn, de jeugd is aardig militant. Wij zijn beter in staat ons te verdedigen dan mensen van de CD. Het is voor de antifa’s veel gevaarlijker om een bijeenkomst van ons te verstoren.’
Janmaat vond bij nader inzien de CP'86 veel te extreem. Met name u zou zich regel matig tooien met nationaal-socialistische symbolen. Hoe zit dat?
'Soms denk ik wel eens dat mensen stekeblind zijn. Ze denken dat dit een hakenkruis is. Ze zien het verschil niet.’ Hij toont een embleem dat aan zijn kettinkje hangt: een cirkel doorsneden door een symmetrisch kruis. Freling: 'Het is een Keltenkruis, een oeroud zonnewiel. Het wordt af en toe opgegraven in Drenthe. Het was een religieus teken van het Strijdhamervolk. Wij gebruiken het als partijsymbool, om onze verbondenheid met het Nederlandse land aan te geven.’
Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen beloofde u uw Rotterdamse achterban een 'Weimar aan de Maas’. Wat bedoelde u daarmee?
'Kneepkens van de Stadspartij had het over “Stalingrad aan de Maas”, doelend op de almacht van de PvdA. Als variatie daarop kwam ik met “Weimar aan de Maas”. Kijk maar eens naar de samenstelling van de Rotterdamse raad: vijfenveertig zetels en elf partijen. Die versplintering van het politieke spectrum was een typisch kenmerk van de Duitse Weimarrepubliek. En er is hetzelfde extreme sfeertje. Aan de ene kant heb je de SP, die een paar jaar geleden nog rotsvast overtuigd was van het marxisme-leninisme. Aan de andere kant heb je extreme nationalisten in de raad, zoals ik.’
Doelde u met 'Weimar aan de Maas’ niet op de wankelmoedige republiek die Hitler met zijn NSDAP de kans gaf om de democratie te vernietigen en een totalitaire staat op te bouwen?
'Nee, ik doelde slechts op de versplintering van het politieke spectrum. Welke andere staat heeft dat gekend? Er is maar een voorbeeld en dat is toevallig Weimar.’
Iedereen weet dat het Derde Rijk uit de Weimarrepubliek is voortgekomen. Dus uw tegenstanders roepen meteen: zie je wel, ze willen een fascistische staat!
'Fascisme is staatsnationalisme en daar zijn we tegen, dus dat zullen we niet doen. Maar als je zou zeggen: een nationaal-socialistische staat, dan krijg ik het wat moeilijker. Als je je nationaal-socialist noemt, beken je je tot het NSDAP-programma uit 1920. Daar staan dingen in als de verwerping van het Verdrag van Versailles. Dat is natuurlijk verouderd. Een multiculturele samenleving en drugsoverlast zijn totaal nieuwe problemen, die het nationaal-socialisme niet kende. Daar moet dus een ander antwoord op komen en dat is ons volksnationalisme.’
Maar de raciale component van het nationaal-socialisme is wel in uw gedachtengoed aanwezig?
Ja-knikkend: 'Als jij het zegt en ik knik bevestigend, dan word ik niet gearresteerd.’
ALS U NATIONALE macht krijgt, worden er dan mensen het land uitgezet?
'Zeker. We zijn ertegen dat een land meerdere volken herbergt. Als we ooit veel macht krijgen, denken we ongetwijfeld een aantal leuke remigratieprojecten uit. Die zijn nu nog niet tot in detail uitgewerkt, maar het is duidelijk dat we in zo'n geval alle niet-Nederlanders zullen remigreren.’
Dus Marokkaanse jongeren die hier geboren zijn en plat Rotterdams spreken, moeten terug naar Marokko?
'Ja. Ze zijn geen Nederlanders en zullen het nooit worden. Als een kat in een viswinkel wordt geboren, is hij nog geen haring.’
U werd ooit afgeschilderd als een Hitler- fascist.
'Hitler was geen fascist, hij was een nationaal-socialist. Van die aantijging distantieer ik me dus. Het Derde Rijk is geen voorbeeld voor CP'86, ook al was het een tamelijk volksnationalistische staat. Wat de nazi’s in die tijd deden kan nu niet. We hebben met andere omstandigheden te maken. We houden ons niet bezig met vernietigingsgedachten. De buitenlanders die sociale premies aan de staat hebben afgedragen, moeten die keurig meekrijgen. Dan hebben ze een behoorlijk zakcentje waarmee ze in hun eigen land een bestaan kunnen opbouwen. Maar niet hier. Ik vind dat ieder volk recht heeft op zijn eigen territorium waar het ongestoord zijn eigen cultuur kan beleven.’
Ik kan me voorstellen dat u wel eens wordt bedreigd als u dergelijke denkbeelden in het openbaar uitdraagt.
'Ja, dat gebeurt soms. Vooral in verkiezingstijd. Bij de Tweede-Kamerverkiezingen werd onder andere mijn telefoonnummer na de verkiezingsspot op tv vertoond. Dan krijg je op een avond honderd telefoontjes, waarvan tachtig bedreigingen zijn. Er zitten mensen tussen die vrij redelijk geschoold zijn, waarmee je nog in gesprek kunt raken. Er zitten ook Surinamers tussen. Dat hoor je aan het accent. Dan zeggen ze: “We komen langs en we steken een mes in je lijf.” Of: “Over een half uur gaat er een bom af.” Het stoort me niet. Je raakt eraan gewend. En er is nog nooit werkelijk iets gebeurd.’
Vind u dan niet dat Simons een beetje overdrijft?
'Eigenlijk wel, ja. Hij zal het net als ik wel vaker hebben meegemaakt.’