De Pakistaanse geheime dienst intimideert bloggers

Islamabad – ‘Alle vijf activisten zijn weer veilig thuis’, klinkt het geruststellend in de Pakistaanse kranten. Maar hoe veilig zijn deze progressief denkende Pakistanen? Een maand geleden werden ze van straat geplukt. Beschuldigd van godslastering en staatsondermijnend gedrag, omdat ze in hun blogs de morsige baarden van maulvi’s – islamitische geestelijken – bespotten. Omdat ze waarschuwen dat de blasfemiewet vooral is bedoeld om minderheden te onderdrukken en lachen om de term ‘goede Taliban’ – bedacht door de geheime dienst om de terreurorganisaties ongestraft aanslagen in het vijandige India te laten uitvoeren.

De gemuilkorfde media zijn al jaren niet meer de waakhonden van de democratie. Bloggers namen hun rol als luis in de pels over. Maar wie durft nog iemand in Pakistan te bespotten? Activist en blogger Aasim Saeed bedacht zich na zijn vrijlating geen moment. Hij pakte onmiddellijk het vliegtuig naar het buitenland. De vrouw van Waqas Goraya telt de dagen tot ze met haar gezin terug kan naar Nederland waar ze ruim negen jaar wonen. Ze is bang. ‘Er is aangifte gedaan bij de politie wegens blasfemie. Wordt hij nu gearresteerd en gaat hij naar de gevangenis?’ vraagt Mescha Saeed zich bezorgd af.

Wie ontvoerde de vijf bloggers? De media omzeilen het antwoord. Behalve de vader van Aasim Saeed houden de families van de bloggers zich liever op de vlakte. Hij vertelde het Franse persbureau afp dat de geheime dienst achter de ontvoering van zijn zoon zit. Sindsdien wordt de familie bedreigd.

Geen teruggekeerde activist durft over zijn ervaringen te praten. Abdul Wahid Baloch staat bekend als zeer uitgesproken. Afgelopen december kwam hij na een half jaar vrij. Hij heeft nooit met een woord gerept over zijn ontvoering. Blogger Alvi vertelt uit de tweede hand. Zijn broer verdween ooit twaalf dagen. ‘In een hok zonder ramen sloten ze hem op. Door het felle licht deed hij geen oog dicht. Als hij even insukkelde, maakten ze hem wakker. Om zich heen hoorde hij angstig geschreeuw.’ Alvi’s broer is nooit meer de oude geworden. ‘Ik kan nog niet echt met Waqas praten. Hij is erg zwak’, schrijft Mescha over de psychische toestand van haar man Waqas in een tekstberichtje.

De maulvi’s en de top van IS schudden elkaar de hand. De verdwijningen hebben activisten bang gemaakt. Het laatste vrije bastion, de sociale media, lijkt in de islamitische republiek Pakistan nu ook onder controle.