De president versus de mooiste vrouw van Chili

Santiago - Vier uur zaten ze vorige week tegenover elkaar, een van de mooiste vrouwen van Chili en de man met als bijnaam ‘Piraña’. Zij vertegenwoordigde de duizenden studenten die al drie maanden protesteren, hij zijn regering.

Ondanks het lange gesprek kwamen Camila Vallejo en Sebastián Piñera nauwelijks verder. De studenten willen beter en vooral gratis onderwijs. De president, zakenman en multimiljonair zegt: ‘Niets is gratis in het leven.’
De kloof tussen die twee standpunten heeft ervoor gezorgd dat 25 universiteiten sinds mei stilliggen en dat 240.000 middelbare scholieren al die tijd al geen les krijgen. Allemaal het gevolg van het beleid van ex-dictator Augusto Pinochet (1973-1990). Hij vond dat de staat een veel kleinere rol in het onderwijs moest hebben. De markt kon dat prima verzorgen, aldus Pinochet, en universiteiten mochten een winstoogmerk hebben, zoals elk ander bedrijf.
Terwijl het inkomen per hoofd van de bevolking tienduizend euro per jaar bedraagt, zit een afgestudeerde Chileen met een gemiddelde studieschuld van 32.000 euro. Door gebrekkig toezicht op de universiteiten is bovendien verre van zeker dat hij voor dat bedrag een goede opleiding heeft genoten.
De protesten tegen dat systeem zijn niet nieuw, maar namen nooit eerder zo'n vlucht. De schoonheid en het charisma van Vallejo spelen daarin een rol. Door hun botte reacties gooiden Piñera en zijn ministers, veelal succesvolle ondernemers die de werkelijkheid van de gemiddelde Chileen niet lijken te begrijpen, bovendien olie op het vuur.
Met steun van de vakbonden organiseerden de studenten eind juli een nationale staking van twee dagen. Deze week staakten de studenten samen met personeel uit de gezondheidszorg. Vanwege het massale karakter van de onvrede spreekt men in Zuid-Amerika wel van de Chileense Winter. De protesten gaan dan ook om meer dan onderwijs alleen. De economie van Chili is in de laatste decennia enorm gegroeid, maar het blijft een van de meest ongelijke landen ter wereld. Goed en gratis onderwijs zou daar wat aan kunnen veranderen.
Piñera heeft al van alles aangeboden, behalve dat. Dat hij wordt gesteund door slechts 26 procent van de bevolking, een historisch dieptepunt voor een president sinds de terugkeer van de democratie, heeft hem niet van gedachten doen veranderen. Dat de studenten steun krijgen van 75 procent van de Chilenen evenmin.
Toch lijkt haast geboden voor Vallejo en consorten. Na drie maanden protesteren lopen ze het risico het momentum te verliezen.