De prijs van de liefde

‘Lief Bruidspaar,

Jullie kennen elkaar nu precies zes maanden en ik voel me vereerd dat ik jullie op deze speciale dag als eerste mag toespreken. Dat deze dag bijzonder is lijkt me duidelijk, want het komt niet vaak voor dat je elkaar op negenenvijftigjarige leeftijd ontmoet en zo in de wolken bent. Alhoewel, ik heb het de laatste jaren vaker gezien. Toch is het ongelooflijk hoezeer jullie bij elkaar passen en hoe hartstochtelijk jullie jezelf zijn verloren in deze relatie.

Dirk, weet je nog dat je ons het blije nieuws vertelde? Dat je snikte dat je nu pas besefte dat je hiervoor eigenlijk nooit verliefd was geweest? Dat je al je exen – met wie je regelmatig nog ging eten of wandelen – echt nooit meer hoefde te zien? Het water schitterde in je ogen. Je was gelukkig, dat konden we zien.

En Jannetje, weet jij nog hoe je bij ons thuis kwam om te vertellen dat de dag erna een verhuiswagen zou komen? Dat we niet moesten schrikken als het de komende tijd een puinhoop zou zijn? Je kwam bij ons wonen en niet zomaar een weekje logeren. Toen je de volgende dag de kattenbak omhoog droeg, zei je dat je je er nu al op verheugde de muren een kleurtje te geven. Je inheemse kunst arriveerde de volgende dag. In de krappe woonkamer hing je al je wajangpoppen naast elkaar. Een Afrikaans beeldhouwwerk van behoorlijke afmetingen kwam op de vensterbank te staan. Je was tevreden, dat konden we zien.

Lief Bruidspaar,

Ik wil volstaan met een paar anekdotes over jullie liefde, gelukkige momenten waar ik de afgelopen tijd dankbaar getuige van ben geweest.

Laat ik bij het begin beginnen. Een half jaar geleden kwam ik thuis van een vermoeiende schooldag en vond Dirk in belabberde staat achter de computer. Zijn internetdate had net voor de derde keer afgezegd. Dat dit vervelend was werd me direct duidelijk. De tijd die je, zo aandachtig en geconcentreerd, in de onbekende digitale dame had gestoken, was simpelweg verspild. Wist ik wel wat een tijd het kostte om iemand met een passend profiel te spotten? Dirk, lieve vrienden en kennissen, had zijn hele leven en geschiedenis al uit de doeken gedaan tegenover RITA41. Het was moeilijk om je zo teleurgesteld te zien. We besloten samen te koken en ik zou je helpen om iemand met een geschikt profiel te vinden. Ze moest pacifistisch zijn en sportief. Indien mogelijk ook een beetje creatief.

Ondanks mijn geschiedenisproefwerk de volgende dag hielp ik je de hele avond met zoeken naar een nieuwe date om te chatten. Het verbaasde me dat je op internet zo goed uit de voeten kon. Ouders van klasgenoten waren nog niet zo ver. Jij bleek de weg van site naar site op je duimpje te kennen.

Lieve Jannetje, die avond vonden we jou. Op dat moment wist ik niet dat het profiel van de dame op de internetsite mijn vader uiteindelijk zo gelukkig zou gaan maken.

De weken voor jullie eerste ontmoeting als mensen van vlees en bloed, werden gekenmerkt door een grote nervositeit bij Dirk. Iedere dag rond koffietijd belde jij, Jannetje, om elkaar “beter te leren kennen”. Chatten alleen is niet voldoende, er dient ook telefonisch contact plaats te vinden, alvorens een ontmoeting kan worden gearrangeerd. Helder voor de geest staan mij de momenten dat Dirk doodzenuwachtig de minuten aftelde. Als een kind zo gelukkig sprong hij op als de bevrijdende ringtone eindelijk ging. Of ik nu midden in een verhaal was of dat hij me mijn woordjes overhoorde, niets hield hem tegen op die euforische momenten dat hij wist dat hij jou aan de lijn zou krijgen. Een prachtige periode, dat begin van jullie verliefdheid, waarin de kat acht kilo afviel – door de grote hoeveelheid vlinders in huis werd het beest nog wel eens vergeten – en er een deurwaarder op de stoep stond voor achterstallige betalingen.

Nee, bijna niets zo mooi als die eerste tijd. Maar toen kwam het moment, Dirk, dat jij je nieuwe vlam voor het eerst mee naar huis nam. Wij kinderen hadden ontzettend met je meegeleefd en waren reuze benieuwd. Toevallig toch, dat deze vrouw van internet in werkelijkheid dezelfde naam had als je eerste vrouw. Jij kon het inderdaad ook niet weten, want op internet en aan de telefoon had ze steeds haar nickname gebruikt. Nee, jij was nu verliefd, stoppen kon natuurlijk niet meer. Eigenlijk vond je het best een komische situatie, herhaalde je steeds. Ach ja, dat er nu weer een Jannetje in huis woonde, bracht misschien wel leuke herinneringen met zich mee. Herinneringen aan toen mijn moeder nog bij ons in huis woonde.

Lief Bruidspaar en geachte vrienden,

Het naambordje aan de deur – Dirk & Jannetje – jaren geleden na de scheiding ergens ver weg in een berging opgeborgen, werd afgestoft en weer opgehangen. Zo, dat was dat. Door het huis klonk net als vroeger de roep van Dirk om zijn “Jannetje”. Ditmaal veel liefdevoller en oprechter. Vaak huilde Dirk in de avonduren met een glaasje bitter om zijn geluk.

Voor mij, lief bruidspaar, was de naam Jannetje er een die vele associaties met zich meebracht. Ik zag niet alleen mijn moeder voor me die, hysterisch en totaal over de zeik, met duizelingwekkende snelheid een plank met fotoboeken van het balkon liet glijden, ook zag ik haar van drie hoog de videorecorder naar beneden gooien. Niet onterecht overigens, want wat doe je als je erachter komt dat de vader van je kinderen niet helemaal eerlijk tegen je is.

Want wat een klap was dat voor Jannetje toen ze erachter kwam dat Dirk op Koninginnedag twee straten verderop bij z’n minnares en het kraampje van haar kinderen koffie en koek stond te verkopen. Terwijl zij, weggeregend in de blubber, haar best deed Dirks oude boeken te verpatsen. Nee, dat was geen handige zet. Bij dezen wil ik Dirk voor dit huwelijk graag een tip meegeven: als je met minnaressen afspreekt op de dag dat de koningin jarig is, doe dat dan niet twee straten verderop, maar in een ánder stadsdeel. Zorg ook dat je niet in je eigen buurt met onbekende dames in een café gaat zitten. En als het toch zo nodig moet, kijk dan vooral uit met bepaalde types van internet. Ik zag laatst nog een spotje op televisie; let op wat uw kind op internet uitspookt. Dat geldt natuurlijk ook voor volwassenen.

Lief Bruidspaar,

Ik vond het moeilijk een geschikt cadeau voor dit bijzondere moment te vinden. Daarbij hebben jullie alles al uit vorige huwelijken. Een videorecorder zal in jullie relatie gelukkig nooit sneuvelen, want ja, wie heeft in deze tijd van dvd’s nog zo’n ding? Laat mij als geschenk daarom mijn eigen slaapkamer afstaan. Ik vertrek per direct, vanaf dat het ja-woord is gegeven, naar een studentenwoning. Zodat jullie in alle rust de tijd voor elkaar hebben. Heel erg veel geluk toegewenst, ook namens mijn moeder, die er natuurlijk niet bij mocht zijn vandaag, maar die wel om een hoekje meekijkt.

Lieve Jannetje, ik zie je al van kleur verschieten, want ik weet dat ik het in jouw bijzijn níet over de andere Jannetje mag hebben. Dirk mag van jou ook beslist geen contact meer met haar opnemen. Zelfs toen ik laatst jarig was, mochten mijn ouders van jou niet op hetzelfde moment op mijn feestje aanwezig zijn. Wat jij niet weet, is dat ze dat weekend toch nog met mij samen een dagje uit zijn geweest. Dirk vertelde dat-ie naar dat congres moest, maar eigenlijk ging hij met ons mee naar zee. Misschien wist je niet dat-ie zo was, je kent hem natuurlijk ook pas zes maanden, maar dat moet-ie zelf maar na alle plechtigheden vertellen.

Goed, ik ga afronden, want er wacht een ABC’tje van de dochter uit Dirks tweede huwelijk. Geniet ervan!’

Iris Koppe (1985) won in 2004 de BNG Jonge Schrijversprijs. Dit jaar verscheen haar romandebuut, Rosiri_, bij De Bezige Bij_

[www.iriskoppe.nl](http:// www.iriskoppe.nl)