De prijs van het leven

Sinds Gianni Versace zijn tragisch einde heeft gevonden, draag ik bij wijze van rouwbeklag zijn leren merkjack binnenstebuiten. Zelfs op m'n werk, ondanks de daaraan verbonden risico’s. Alles heb ik aan Versace te danken. Zijn kleren schonken mij het nodige zelfvertrouwen, het zelfvertrouwen dat de basis voor mijn carrière vormt.

Want ga maar na: vierentwintig liquidaties in acht jaar zonder onnodig bloedvergieten of andere complicaties. De wereld is één grote chaos. Er bestaat geen moraal meer. Iedere keer dat er weer een ster wordt vermoord zijn wij, mijn collega’s en ik, dolblij niet beroemd te zijn. Ook wij huurmoordenaars lopen de nodige risicio’s, onderschat dat niet. Maar wij hebben het voordeel in totale anonimiteit te opereren. Een huurmoordenaar bekleedde vroeger een ambacht, waar een adequate vergoeding tegenover stond. Tegenwoordig willen de klanten voor een kwartje op de eerste rij zitten en vinden moeiteloos op iedere straathoek de eerste de beste beunhaas die bereid is voor een prikkie er op los te slachten. Waar moet het met de wereld heen, wanneer zelfs de huurmoordenaars tegenwoordig de prijs van het leven niet meer kennen!