De rabobank denkt gretig mee

Misschien is hij daar nu toch wat anders over gaan denken. Soms is een actieve overheid immers zo gek nog niet.
Dat juist de Rabobank van toenmalig premier Lubbers de kans kreeg om van deze fiscale overheidssteun aan Fokker en Philips te profiteren, was natuurlijk geen toeval. Deze bank maakte van oudsher deel uit van het CDA-netwerk en had via Herman Wijffels wel een heel unieke toegang tot de politieke top. Wijffels was niet alleen een prominent partijlid dat af en toe rapporten schreef, hij bemoeide zich ook direct met actuele politieke thema’s. Zo sprak hij in 1986 openlijk uit dat twee regeerperioden van CDA en VVD wel voldoende was. Als er een derde kabinet-Lubbers kwam, dan moest de PvdA maar weer eens meedoen. Later gingen ook andere CDA'ers zich in die zin uitlaten en in 1989 maakten de christen-democraten inderdaad de door Wijffels gewenste ommezwaai.
Als het ging om landbouwzaken, werd de Rabo-topman zelfs weleens direct bij de politieke actualiteit betrokken. Zo vond in april 1993 een ontmoeting plaats in het Torentje, ter bespreking van het mestbeleid - ook toen een gevoelig thema. Lubbers ontving bij die bespreking de voorzitters van de grote landbouworganisaties, de minister van Landbouw (Piet Bukman), twee CDA-kamerleden en Herman Wijffels. Samen bekokstoofde dit gezelschap een compromis over terugdringing van de mestquota, dat later overigens toch nog op verzet van de Brabantse varkenshouders stuitte.
Ook over ’s lands economische politiek praatte Wijffels actief mee. In de zomer van 1993 - dezelfde waarin de technolease-constructie rond Philips er door Lubbers doorgejast werd - was hij adviseur van de programcommissie van het CDA. In die rol kwam hij niet alleen Lubbers, maar bijvoorbeeld ook minister Koos Andriessen van Economische Zaken regelmatig tegen.
Niet bekend
Zoals NRC Handelsblad vorige week onthulde, waren de topambtenaren van de belastingdienst van mening dat de technolease-constructie niet kon worden toegelaten. De beslissing dit toch te doen, was een puur politieke. En het belangrijkste voordeel viel toe aan het bedrijf van een ondernemer die zijn neus wel heel erg diep in het politieke circuit had gestoken.