De schuttingtaal van de Spaanse Thatcher

Barcelona - Dat de Spaanse politiek heel wat ruwere omgangsvormen kent dan pakweg het Binnenhof zal geen verbazing wekken. En natuurlijk hoort het ook zo. De politiek dient immers een afspiegeling te zijn van de samenleving en zoals bekend gaat de gemiddelde Spanjaard (m/v) behoorlijk grof gebekt door het leven. Wat niet wegneemt dat we toch wel even met onze oren staan te klapperen als ook keurig geklede dames als mevrouw Esperanza Aguirre zich van schuttingtaal blijken te bedienen zodra ze denken dat de microfoons dicht staan.

Aguirre droomt ervan de vrouwelijke Aznar te worden, of de Spaanse Thatcher. Daartoe moet ze eerst de macht zien te grijpen in haar partij, de conservatieve Partido Popular. Dat wil alleen nog niet zo vlotten, ondanks een venijnige campagne van de haar gunstig gezinde dagbladen El Mundo, ABC en La Razón tegen Mariano Rajoy. De leider van de Spaanse conservatieven zou te soft zijn in zijn oppositie tegen premier Zapatero. Om een idee te geven: Rajoy maakte de socialistische regeringsleider onder meer uit voor enorme dwaas, grenzeloze lafaard, verrader van de terreurslachtoffers en gefrustreerde loser met een slecht geweten. Zodat menigeen zich afvraagt waaruit de oppositie van IJzeren Esperanza zou hebben bestaan.

Vooralsnog moet mevrouw Aguirre zich behelpen als president van de regio Madrid, sinds een sterk naar koehandel riekende verkiezing in 2003. Omdat ze beseft dat de tijd nog niet rijp is voor een greep naar de macht in de landelijke politiek streeft ze voorlopig naar een absolute controle in de regio Madrid. Afgelopen zomer bleek dat ze daarbij zelfs haar eigen partijleden laat spioneren.

Aguirre’s machtshonger leidt tot constante botsingen met haar gematigde partijgenoot Alberto Ruiz-Gallardón, burgemeester van Madrid. Over hem had ze het toen ze vorige week sprak van de ‘hoerenzoon’ aan wie zij een commissaris ontfutseld had in de raad van bestuur van Caja Madrid, de vierde financiële instelling van het land. De microfoon van een radiozender ving haar uitspraak op in de marge van een openbare bijeenkomst.

Amper een paar uur later was het weer raak. Op bezoek in het plaatsje Becerril vroeg ze de burgemeester hoe hij toestemming had kunnen geven voor het plaatsen van 'dat kutmonument’. Opnieuw waren er microfoons in de buurt.

Het ergste is niet dat Esperanza Aguirre schuttingtaal gebruikt, zeggen commentatoren. Wat werkelijk verontrust is haar maffia-achtige stijl van besturen. 'Wat voor wapens hebben we tegen hem?’ vroeg ze aan haar naaste medewerker, doelend op de nieuwe president van Caja Madrid, Rodrigo Rato. Iedereen begreep: welke informatie hebben we tegen Rato om hem te kunnen chanteren, mocht dat nodig zijn.