De slag tussen de onderwereld en vrouwe justitia

Komt er dan nooit een einde aan het lijden van de wetshandhavers in dit land? Eerst liep de vaderlandse onderwereld bij de yellow press te leuren met foto’s van de slaapkamergeheimen van procureur Van Randwijck, vervolgens bleken de floppy’s van officier Valente te koop en werd deze tijdens het joggen bijna de sloot ingereden, en nu weer blijkt de hoofdsleutel van de gevangenis aan de Amsterdamse Parnassusweg achterovergedrukt door een onbekend collectief, dat blijkbaar beschikt over handlangers binnen de grootste justitietempel.

Naar alle waarschijnlijkheid ging het hier om een provocatief bedoelde actie. De sleutel werd na ontvreemding keurig bezorgd ten burele van de Telegraaf, de krant die steeds meer als de officiele spreekbuis van de onderwereld optreedt. De man die de sleutel aan het verslaggeversduo De Haas en Van den Heuvel overhandigde, zei te handelen namens een ‘anarchistische actiegroep’, die zich ten doel zou hebben gesteld 'chaos bij Justitie te veroorzaken’.
Het incident volgt vlak na een inbraak bij Justitie aan de Parnassusweg, alwaar onbekenden een nacht lang met de computers van het gerechtshof konden dollen en God mag weten wat voor kwalijke virussen op de software hebben losgelaten. De Amsterdamse politie meldde bovendien weer op foto’s van een procureur-generaal te zijn gestuit, die aantonen dat ook deze in zijn privebestaan hinderlijk wordt gevolgd door het gangsterdom. Ook trof de politie naar eigen zreggen een exclusieve verzameling aan afluisterapparatuur aan in het gangsterwezen. De apparatuur was zo geavanceerd dat er bij de dienders enige jalousie de metier uitbrak. 'Daarmee willen we aantonen wat voor janboel het is bij Justitie’, zo verklaarde de anonieme zegsman van de anarchistische actiegroep ten overstaan van De Telegraaf. 'We hebben mollen binnen de justitie-organisatie, die met ons sympathiseren.’ Voor de komende weken kondigde de mysterieuze sleutelman meer onaangename verrassingen voor Justitie aan.
Een en ander mag zonder meer worden gezien als de zoveelste aflevering in de lange, aanhoudende destabilisatiecampagne die sinds de eerste perikelen van het IRT-schandaal tegen politie en justitie worden gevoerd. Het is hoogtens een wat overbodige actie. Er is al zo veel chaos in deze sector dat het sleuteloffensief eigenlijk water dragen naar de zee is. Hoe meer vrijheden de opsporingsautoriteiten zich permitteren op het gebied van 'inkijkoperaties’ en afluisteren, des te harder slaat de onderwereld met identieke middelen terug. Een heilloze slijtageslag tekent zich af, waarvan het - gezien de financiele armslag - nog maar zeer de vraag is wie er als winnaar uit de bus zal rollen.
De enigen die zeker kunnen zijn van een positie als lijdend voorwerp in deze titanenslag tussen Vrouwe Justitia en de onderwereld, zijn de kleine man en zijn gade. Binnen de steeds wezenlozer opgerekte marges van de effectieve rechtsstaat zullen zaken als hun privacy en andere vormen van juridische zekerheid achteloos worden weggepinkt, als futiele stofjes op de toga’s van de verdrukte rechterlijke macht.