De sliding van schoenaker popmuziek

Het is allemaal toeval, dat weten we toch allang. Echt, al klonk hij nog zo mooi, Kurt Cobain werd bekend omdat een paar zakenlieden zijn woonplaats tot hype verhieven. Seattle werd even het keurmerk voor goede muziek, grunge-rock geheten. Alleen uit Limburg komen echte vlaaien. Hadden die zakenlieden niet voor Seattle gekozen, had de wereld nooit van Kurt Cobain gehoord.

Conclusie: er moeten nog duizenden Kurt Cobains bestaan. Onontdekt. Is dat niet erg? Hoe kunnen wij leven met de wetenschap dat de door ons gekende boodschappers van het ware gevoel slechts toevallig zijn aangewezen door een cowboygelaarsde, kalende veertiger met paardestaart?
Het geeft niet. Wij hebben Meindert. Ieder mens vindt zijn eigen ware-gevoelzegger en in Holland heet die Meindert Talma, Bedumerweg 111, 9716 AK Groningen, (050) 5714445. Daar woont hij, de maker van het album Ferhûddûker. De nieuwe koning van de Nederlandstalige popmuziek woont in Groningen en zingt Nederlands, Gronings en Fries. Rustig vertrekt hij op Ferhûddûker met hammond, drums en gitaren op een reis zoals Radiohead die maakt. Slepend de herinnering in. De muziek trekt muren van nevels op en Meindert zingt daar rustig overheen. Gelijk mijn gedachten glijden door mijn wazige herinnering. Meindert zingt: ‘De sliding fan Dick Schoenaker, de skjirre fan Tscheu La Ling, foar it húsbesite fan in âlderling, de Heare Jezus is Dick Passchier, mei syn gulle laits en syn swart boskje hier.’
Meindert Talma, The Negroes in zijn band heten eigenlijk Janke, Nyk en Jan Pier. Leuk authentiek hè? Kortgeleden was sprake van een golfje regio-rock. Vaak ging het om bands die niet verder kwamen dan het Rockpalastniveau (uitzondering: het Drentse Skik). Maar reuzeleuk en schattig toch, dat ze zo in hun eigen taaltje zongen?
Voor Meindert is het Fries bepaald geen gimmick. Wanneer het uitkomt, zingt Meindert ook in gewoon Nederlands. Niet over geluk of verdriet, maar over alles daartussenin. Een onbehaaglijke dag heet bij hem: 'een dag zo bitter als kippenstront’. En hoe het is om in de consumptiemaatschappij anno 1998 te leven, zingt hij in het nummer 'Koepel’: 'Aan de zwarte hemel staan woorden getekend. Om er de mooiste ogen mee uit te steken. Kruip onderaardse slang. Kruip jaag de mensen op stang. Kruip slet skelet doofstomme. Kruip door het stof verdomme.’ Overtuigend, niet?
Meindert Talma is een held. Het ritme van zijn liedjes is dat van mijn gevoel. Rustig soms, dan hevig versneld mijn herinneringen door, op zoek naar ongehoorde vragen. Thema? Oh ja. De ferhuêdduêker is het lulletje van de klas, maar als hij zichzelf blijft, bijvoorbeeld in muziek, zal hij uiteindelijk een koning blijken. Uit 'De juffrou op de taksysjauffeur’: 'dêr lei de juffrou neaken en bleat, en de taksysjauffeur die neat, want hy hie in grut bekje mar neat yn it sekje.’