De straatstenen zijn op in corrupt Moskou

Moskou - Ik was de afgelopen dagen in St. Petersburg. Die stad kan makkelijk met de wereldtop concurreren om schoonheid. Moskou is daarbij vergeleken een zwijnenstal: vol met mooie en interessante plekken, maar jammer dat niemand de rotzooi opruimt. Laat staan dat iemand de moeite neemt om de historische gebouwen te beschermen tegen geldbeluste ondernemers-politici die op willekeurige plekken het ene na het andere afzichtelijke flatgebouw neerstampen. De nieuwste gril van de nieuwste burgemeester (Sobjanin) was het vervangen van het geasfalteerde trottoir door bestrating. Alle stoepen van het stadscentrum werden deze zomer opengebroken en men maakte een begin met het inleggen van keurige stenen. Dat zou beter zijn voor het milieu, voor de voetgangers en voor het oog. En naar verluidt voor de vrouw van de burgemeester, die in straatstenen handelt. Niemand die het precies wist. Een alternatieve verklaring was dat de vorige burgemeester van Moskou, ook een boef van jewelste, gezegd zou hebben dat hij zijn geld ergens begraven had. En dat zijn opvolger die schat aan het zoeken was.
In ieder geval zijn de stenen nu op. De uiterste rand van het centrum heeft pech. Toen ik terugkwam uit Petersburg waren de vrachtwagens met zand en tegels en de werklui uit onze straat verdwenen. Maar de zwetende Kirgiezen en Oezbeken die al het zware werk doen, hadden in de weken daarvoor al wel vast grote stukken uit de stoep weggehakt. Dat had geleid tot tamelijk brede geulen. Die konden dus nu niet gevuld worden met de mooie steentjes van mevrouw Sobjanin. Geen nood, moet een onderaannemer gedacht hebben, ik gooi gewoon kiezels in die gaten. Met hier en daar een willekeurige tegel uit de oude selectie tussen de kiezels hebben de trottoirs in onze buurt nu veel weg van een parcours uit een Tros-spelshow. Wie slecht ter been was kon al beter binnenblijven in Moskou, maar nu is vooruitgang zelfs voor de meest geïnspireerde invalide onmogelijk. De fitte wandelaars wachten tevergeefs op een Ron Brandsteder-achtig commentaar (‘Nú springen! Houd vol!’) bij hun tocht naar metrostation of winkel.