De Tomboy en de Lady

Londen - Op de burelen van The Lady in Covent Garden presenteerde Rachel Johnson onlangs A Diary of The Lady, een boekje over haar eerste jaar als hoofdredactrice van het oudste damesweekblad van Engeland. Heel feestelijk was de bijeenkomst niet, want hoewel de oplage onder haar bewind met drieduizend exemplaren gestegen is, kan ze vanwege haar ondiplomatieke optreden en vermeende obsessie met glamour geen goed meer doen bij de bejaarde eigenares Julia Budworth. ‘I just want to kill Rachel for putting all sorts of unsuitable stuff in The Lady!’ klonk het.
The Lady werd 125 jaar geleden opgericht door Thomas Gilbson Bowles, Budworth’s overgrootoom en opa van de Mitford-zusjes. Het blad kwam in de drawing rooms van de landgoederen te liggen en P.G. Wodehouse parodieerde het als Milady’s Boudoir. Het waren niet zozeer de columns van Nancy Mitford of nuttige stukken over het uitdiepen van slotgrachten als wel de miniadvertenties voor kindermeisjes, butlers en assistent-tuinmannen waar The Lady befaamd om werd. Met tachtigduizend lezeressen vormden de jaren vijftig de hoogtijdagen. Sindsdien is het aantal gedaald tot 28.000, en de gemiddelde leeftijd van het lezerspubliek gestegen naar 78.
Rachel Johnson, de jongere zus van de Londense burgemeester, leek de aangewezen persoon om 'the magazine for gentlewomen’ de 21ste eeuw binnen te slepen. Ze heeft een amusante roman geschreven over yummy-mummy’s met hun Prada-peuters in Notting Hill, haar familie heeft een buitenhuis in Devon en haar adressenboekje is een verkorte uitgave van de Who’s Who. Het enige nadeel was dat Rachel, als kind omringd door drie broers, meer een tomboy is dan een lady. Ze was nog niet de baas of de eerste mannelijke auteurs dienden zich aan, zoals haar flamboyante vader Stanley, die schreef over zijn galblaasoperatie. Dit zorgde voor gefronste wenkbrauwen, net als het openen van de deur voor een cameraploeg, wat zou leiden tot de documentaire The Lady and the Revamp. Dit leek te zijn gebaseerd op de eigentijdse overweging dat negatieve publiciteit beter is dan geen publiciteit. Zo kon tv-kijkend Engeland meegenieten van een cat fight tussen vernieuwers en traditionalisten. Zo vond de oude garde onder leiding van Budworth het maar niets dat adverteerders hun oproepen niet langer persoonlijk hoefden af te leveren.
Het is prachtig dat Antonia Fraser misdaadromans recenseert, het voormalige bruidsmeisje van prinses Diana tuiniertips geeft en Rachel het dagboek van kantoorhond Coco bijhoudt, maar Tracey Emin op het omslag… Of erger, Ruby Wax. Volgens Budworth is haar hoofdredactrice geobsedeerd door 'celebrity, sex and tittle-tattle’. Johnson ziet geen kwaad in aandacht voor celebrities, zolang ze maar niet elders naakt hebben geposeerd, want net als haar voorgangers houdt ook zij rekening met de smaak van de bekendste abonnee, de koningin.