Opheffer

De toon is soft

Helaas ben ik niet de enige die het constateert: vrijheid en onafhankelijkheid zijn geen nastrevenswaardige begrippen meer. De oude Dostojevski zei het reeds: ‘Geef de mensen hun vrijheid en ze keren terug als een hond op zoek naar voedsel.’ (Ik weet niet of deze uitspraak zo luidt, maar zo vertelde mijn vader hem. Ikzelf ben hem nooit in het werk van Dostojevski tegengekomen.)

Vrijheid is geen bot meer voor de hond.

Je ziet ook dat partijen die in wezen de vrijheid wat willen beknotten de dienst uitmaken. PvdA, CDA en CU. Niet meer roken in de kroeg, extra betalen om in het café te drinken, aanscherping van het godslasteringsartikel, bemoeienis met de familie en de kinderen, geen seksuitingen meer in de openbare ruimte – de bemoeizucht van de overheid is weer op het niveau van de jaren vijftig en zestig. Partijen die anderen het land uit willen gooien, korans willen verbieden en strenger willen straffen zijn ook populair. Vrijheid vindt men maar eng. Je ziet het ook aan allochtonen als Ayaan en Ehsan Jami die domweg gebruikmaken van onze vrijheid en onze democratie. Ayaan werd en wordt als lastig beschouwd en we beveiligen haar niet in het buitenland, wat een schande is. Ehsan wordt uit de PvdA gezet omdat hij van zijn vrijheid gebruikmaakte en met Wilders in de Volkskrant een artikel schreef. Men behoort zich ‘correct’ te gedragen, waarbij de mate van correctheid door de partij wordt bepaald.

Rond Ayaan heeft men altijd politiek geklungeld. Achteraf is duidelijk dat ze weg moest bij de PvdA, waar ze niets anders dan wetenschappelijk werk deed. Er was geen plaats voor haar. Haar opvattingen waren te radicaal. Dat ze vervolgens gelijk kreeg, met Pim Fortuyn, met Theo van Gogh en alle rapporten van de AIVD, wordt vergeten en weggevaagd. Met Ehsan Jami gaat het net zo. Hij zit, als een tamelijk briljante jongere van nota bene 22 jaar, in een klein plaatsje in de gemeenteraad. Wordt hij daarop afgerekend? Nee, hij wordt afgerekend omdat hij met Wilders een brief heeft geschreven. Wat is een mooier voorbeeld van integratie. Ik geef toe: Wilders – niemand heeft hem nog op een fascistische uitspraak kunnen betrappen – gebruikt zeker de architectuur van de nazistische taal; Julius Streicher zou zijn zinnen hebben kunnen schrijven, maar hij is geen Julius Streicher. Lenin kon trouwens ook zo tekeergaan. Wilders heeft voor een democratie tamelijk normale opvattingen. Maar we kunnen hem, net als Jami, net als Ayaan, niet plaatsen. Ze streven te veel naar vrijheid. Wim Kok mag op een congres zeggen dat hij de ideologische veren van de PvdA van zich afschudt, Jami wordt verboden een uiterst zachte rede te houden waarin hij min of meer zijn excuses aanbiedt voor de brief met Wilders en alleen uitlegt wat zijn alleszins humanistische doel is. Want Jami moet zich, volgens de woorden van voorzitter Koole, aan de partijdiscipline houden.

Links is in verwarring. Elke linkse intellectueel zegt maar dat we de toon moeten matigen. Is die zo hard dan? Ja, hij is keihard tegen links. Maar hij is soft over de migranten. Na Theo van Gogh heeft niemand het meer gehad over geitenneukers. En het zijn alleen migranten (Ayaan, Jami) en Wilders geweest die Mohammed een pedofiel noemden of vergeleken met Hitler. Wie gebruikt er een hoge toon in De Groene, in de Volkskrant, in NRC Handelsblad? Hoe hard is de toon van Verdonk?

Wat nu aan de oppervlakte verschijnt, is dat we bang zijn te zeggen wat we willen en denken; er wordt ons gesuggereerd onze vrijheid wat in te leveren om wille van de vrede.