De transvaal

Meneer Fehti is een van de weinige Marokkanen die actief zijn in het maatschappelijk werk. In de jaren zestig hoorde hij van de werkgelegenheid in Noord-Europa. Hij kon gaan werken in de mijnen in Hasselt. Maar dat was heel vies en ongezond.

‘Toen kon ik werk krijgen in Huis ter Duin in Noordwijk. Mijn droom was om na een paar jaar terug te keren en een taxibedrijf te beginnen. Maar ondertussen werd Marokko steeds duurder en kregen we kinderen. Weer later werd ik afgekeurd, door al dat zware werk. Nu help ik op mijn beurt mensen met problemen. Als Nederlanders ruzie hebben met Marokkanen kom ik tolken. Of bij het invullen van formulieren voor Sociale Dienst. Naar Marokko ga ik minder vaak terug dan u denkt. Ze zeggen daar: “De witte varkens zijn allemaal vetter.” Ze denken dat ik schathemelrijk ben, maar alleen aan gas en elektra betaal ik hier al 270 gulden.’