De transvaal

‘Ik heb nou veertig jaar ijsjes gemaakt’, zegt Dick Knijpers, eigenaar van ijssalon Turko aan het Krugerplein. ‘Mijn vader begon hier in 1937. De verkoop van Turko is het einde van een imperium. De zaak gaat naar een buitenlander. Met Turko verdwijnt een van de laatste originele Haagse bedrijfjes uit de Trans-vaal.’

Naast hem zit Chris Kwant, voormalig gemeenteraadslid, theatermaker, lid van het video-collectief Meatball en medeop-richter van Transvaal Krotvrij. We praten over het opknappen van het Krugerplein, over de Westland-express, over drugs-overlast, gebrek aan integratie en de grotere druk op de mensen in de Transvaal ondanks de hoogconjunctuur. De onder-nemer en de activist verschillen vanzelfsprekend van mening over de oplossingen, maar ze citeren: ‘O, o, Den Haag, mooie stad achter de dui-nen.’ Dick, boven zijn Turko-ijsje: 'Dat is een binding, die blijft. Pas als het kankeren op de stad ophoudt, moet je je zorgen gaan maken.’