De uivariaties

De uivariaties

Wat is het toch makkelijk om kritisch te zijn.

Zeker wanneer je de indruk krijgt dat de eerste hap weinig in zich heeft van aangekondigde sint-jakobsschelp, en dus niet dat poignante en typische coquillerige bijna Chinese zoet waar ook boven disteldauw gestoomde rijst aan doet denken. Eerder sprake van wasem van wit uitgeslagen makreelmos.

Weliswaar met bijbehorend en klassiek aroma, volgens de regels onttrokken aan de Tweede Helmersstraat, maar verder nogal draderig van stof en smaak.

Uit de onderkant van verse abrikozenschil springen zachtzure moleculen het dienstdoende neusgat binnen. Wat betekent dat de witte Bordeaux naar witte Bourgogne geurt. Allerminst gering compliment, maar het vloeibare vervolg ervan geeft niet thuis.

De gerant die meteen na binnenkomst al vrolijk en gewoon Wim heet, komt niet geheel onverwachts met een «saladetje van zoet- en zoutwatervisjes» op de proppen. Onmiddellijk en opnieuw verzopen in alles wat ooit bleef plakken in Gods botaniseertrommel. Voor nadere omschrijving gooit hij zich in de volledige Vlaamse taalverschroeiing en vallen een dozijn fonetische aquarellen tegen het plafond te pletter. Kwikjes van kwakjes en schatjes van scheutjes spatten uiteen op het damast. Tussen alle onkruid als klapstukje een heus paupietteke. Van zalm uiteraard. Iedereen is hier van zalm, en daarin zijn dertien naakte Zeeburgse garnaalachtigen bijgezet. Vochtige meccanodoos verder gevuld met splinters paling, scherf van sprot, flard van heilbot en andermaal portie makreelse sint-jakob.

Maar je hebt het allemaal zelf gewild.

In die altijd wat lege minuten waarin het wachten is op tarteletteke met pasgeboren framboosjes, durf ik tersluiks te vragen in welk bos ik moet zijn om in aanmerking te komen voor uitdeling van zijn eerder gememoreerde «wilde peterselie». Hij legt uit hoe ze, ergens tussen Zwevegem en Quatre-Bras, de laatste dagen geheel geen moeite hebben met het karaktervol kweken van dat onstuimige spul.

Uit Wims minder wimse blik blijkt inderdaad dat het wel erg makkelijk is. Kritisch te zijn.