De uivariaties

De uivariaties

Ontstaan van stilte. Oude stilte verandert in nieuwe stilte, prolongatie daarvan overwogen en vervolgens geëffectueerd. Ontbrekende geluiden. Omineus prikkelend, als warme motregen op jonge uischeuten. Onwillekeurig ondinistische bijgedachten. Olala!

Een ui ziet er, anders dan een o, en face precies hetzelfde uit als een ui en profil.

Met een dergelijke observatie kwalificeer je jezelf als buitenstaander. Een ui zelf denkt daar ontegenzeggelijk wat gedifferentieerder over. Goed recht. Van de ui.

Het is waarschijnlijk dat de ui het bovenstaande cursieve zal vermijden, deze schijngestalten der Franse taal wellicht zelfs niet kent. Daarentegen bij voorkeur een ander aspect van zijn voorkomen accentueert. Zoals zijn zelden beschreven en gratuite naadloosheid, en het eigen, in het bijzonder door Raymond Queneau (maar daarover later) gesuggereerde onsterfelijke middelpunt. Eventueel de nog steeds actuele impact van de over hem uitgeworpen kreet: *I shall not move my army without onions!» Komende uit de kaken van oude uieneter Ulysses S. Grant.

Immers, bij de het e.f en e.p behelzende stelling wordt klakkeloos aangenomen dat de ui zichtbaar is in de stand waarin hij is opgegroeid, en ook dat de beschouwer zich om wat voor reden dan ook op uihoogte heeft opgesteld. Wordt vergeten dat, voor wie dat wil, de ui zichtbaar is onder elke hoek en e.f. en e.p. geldig zijn onder (en dus ook onderling van elkaar verschillend) elke hoek.

E.f. en e.p. zijn immers middelpuntconstante factoren.

Kijk daarom naar een willekeurige ui onder een willekeurige hoek en word wijs!

In sommige cafés, en vooral de allerbeste, zijn hardgekookte eieren verkrijgbaar. Altijd eieren met witte kalkschaal.

Eieren met bruine schaal brengen ongeluk, zo willen de bruine kippen het. Hardgekookte eieren met jenever zijn een volmaakt middel tegen eenzaamheid.

Sommigen zeggen, maar voornamelijk zij die nooit eenzaam zijn, dat een ei en profil niet te onderscheiden is van een ei en face.