De uivariaties

De uivariaties

Het verhevene schuilt in paardenvlees. Al het banale wat rest bewijst zichzelf in uw en andermans asperge seizoen. Driftig detail uit de axiomatische keuken. Die gebaat is bij sterke zenuwen. Naast sterke drank en eenzaamheid à volonté.

Detail: intussen gaat mijn warenkennis zo ver dat ik een aa 1 extra al van vijf meter afstand herken. Daarbij niet aan Adriaen Coorte denkend. Ontzag voor monumentale eenvoud is mij, vooral van huis uit, vreemd. Misschien wel omdat mij, waarschijnlijk door oorlogsomstandig heden, reeds als kind de koude aspergepastei van Apicius door de neus werd geboord.

Vandaar deze voorschriften, in een nalatenschap gevonden.

Leg uw witte asperges in het allerkoudste water en koop uw paardenvlees. Bij voorkeur in een druk beklante winkel. Kom thuis, bij voorkeur in een verlaten huis, en snij uw vlees in rommelige reepjes en bevochtig het in ruime mate met Chinese Shaoxingwijn. Na tien minuten twee eet lepels lichtzoute sojasaus erbij. Na nog tien minuten een theelepel chilisaus en na het verstrijken van diezelfde tijdspanne een eetlepel sesamolie daarbij.

Behalve dat je op die manier de dag wel doorkomt, zal ander rendement je op den duur vanzelf om de oren vliegen. «Koken is kinderspel», zei iemand eens, en had in alle betekenissen gelijk.

Tegen de avond, of op een ander moment dat daarvoor door kan gaan, worden de asperges geschild en tot kleine stokjes verdeeld. Een bos bos(ch)uitjes in flarden gehakt. Voorts van hun kinderlijke agressie ontdaan door ze samen met enkele dunne plakjes gemberwor tel te verwarmen in een plasje sojaolie, of iets van gelijke strekking. Tijdens dit proces, en volgens de bekende weg, tevens de aspergestokjes stomen. Kort maar krachtig.

Natte paardenplakjes snel bij de bosuitjes en alom bakken. Rest van overtollig vocht toevoegen. Asperges inmiddels op het warme bord en gloeiende gare paardenmaterie daar bovenop.

Kleding en/of licht uit en smullen maar.