De uivariaties

De uivariaties

Schil een ui van willekeurig formaat, en hou een ongeschilde ui over.

Ontneem hem, met het grote en scherpe mes, aan de onderkant een dunne plak van 0,5 centimeter. Zet de basis van de bodemloze ui op een stevige plank.

Strikt genomen wordt de ui, recht van boven gezien, als een cirkel ervaren.

Zet het mes op tweederde van deze hulpbehoevende cirkel en snij het rechts uitstekende deel eraf. Het zal makkelijk opzij vallen, maar gooi het daarom niet direct weg.

Laat de ui naar rechts overhellen, en opnieuw op de plank rusten en er komt een andere volgende nieuwe cirkelvorm in zicht. Deze figuur recht doormidden snijden. Twee nieuwe helften blijven over die elk bij benadering hetzelfde gewicht hebben als het eerst afgesneden deel. Drie gelijke delen.

Hetgeen de bedoeling was. Dit heet de driesnijding. Het is duidelijk dat er ook sprake kan zijn van zessnijding of negensnijding.

Beschreven snijwijze laat zich eminent benutten bij de bereiding van zwarte bonen volgens Mendelssohn.

Leg de bij de driesnijding vrijgekomen fragmenten in een pan in hete boter en hou in beweging tot een gladde, zachte laag ui-materie is gevormd. Drie tomaten (kort in kokend water gelegd en van schil ontdaan, eveneens in driesnijding) bij de ui voegen. Peper en zout erop, en drie kruidnagels en halve theelepel gemalen kaneel. Zwarte bonen erbij. Eerst een nacht in koud water en daarna een half uur zacht gekookt, zonder zout. De legende wil dat de schil daarvan hard wordt. Daar is onderzoek naar gedaan. Een goede kwaliteit Normandische cider erover gieten. Deksel erop en tot gaarheid der bonen verwarmen.

Resten nog drie eksterobservaties. De ekster die recht van voren gezien veel weg had van een Hawker Hunter op kruissnelheid, dezelfde of naar wens een andere ekster die zich gedroeg als een gracieus neerdwarrelende boodschappenlijst en een volgende of eventueel dezelfde ekster die precies waterpas vloog en eruitzag alsof hij dat altijd vol wenste te houden.