De uivariaties

De uivariaties

Mannen die in de buitenlucht taart eten. Heeft iets geks. Vooral wanneer je het zelf bent. Midden tussen het gekwinkeleer van trams zit ik bobbels van mokka te eten. Gedeeltelijk geblindeerd met schijfjes karamel. Mag wel eens wat voor mij uit mompelen, en dit keer al snel dat mokka en karamel zijwaartse smaken zijn. Anders dan hoofd- of bijsmaak. Zonder tegenwerking huppelen vervolgens ondertussen- en tegendeel- en desalniette minsmaak, waar in het werkelijke leven zelden over wordt gerept, de arena binnen. In de laaghangende bewolking der ervaring staat geschreven dat benoeming van smaak het moeilijkste is wat bestaat. Als het goed is smaakt iets naar zichzelf.

Smaakt iets naar iets anders wat op zichzelf zowel onvervangbaar als ook lekker is, dan deugt het opeens niet. Aardappel smaakt naar aardappel.

Boterhammenworst die naar aardappel smaakt deugt daarom niet. Ik kreeg wel eens koffie die naar boterhammenworst smaakte. Daarentegen nooit boterhammenworst die naar koffie smaakte.

Het prettige van het eten van de meticuleuze karamelmokkaverbintenis en al het fundamentele baksel daaronder is mede dat sommige onderdelen nog behoorlijk spijkervast zijn. Ten overstaan van de droge ogen van overbekende raadgevers en besluitnemers zet ik mijn schone sculptuur het mes tussen de ribben. Ik verricht goed werk, tongklare happen glijden naar binnen en alweer spiegel ik mij aan de kleine Jozef.

Mijn wakkere schoolvriend wist het al vroeg: «Beter een goeie sloper dan een slechte bouwer.» Als geen ander mocht hij daarmee aankomen. Zijn hele familie zat in die vernielende maar desondanks vernieuwende branche.

Ook vertel ik dit allemaal omdat ik voor zeer korte tijd afreis naar het singuliere Italië. Niet om de wereld te redden. Hoewel? Ik ga kaas proeven.

Eén enkele kaas. De favoriete kaas van Michelangelo. De Michelangelo. Consumering daarvan wisselde hij af met marmer slopen. Nietwaar? Iets kan ook naar iemand smaken. Ze zeggen dat de kaas die ik wil proeven nog een half uur na-echoot in de mondholte. Al die minuten zal Michelangelo in mij aanwezig zijn. Met zijn echte desondankssmaak.