De uivariaties

De uivariaties

Hoewel het nieuws voor mijzelf alweer twee weken oud is, word ik er midden in de nacht nog wel eens wakker van. Het schijnt zich te hebben afgespeeld in 1920. Een jaartal dat al bolstond van allerlei bijzonders, maar nu bekruipt mij de gedachte dat ik dat allemaal, gezien dit laatste nieuws, opeens anders dien te kwalificeren.

Het kwam via een mevrouw wier voornaam Philippa luidt, maar dat is bijzaak. Zij beweert, in de onomstreden Financial Times, het in een kookboek te hebben gelezen. Het is dus een recept, maar het onder havige verbijsterende is dat daar zowel banaan, in de gedaante van zelfs drie exemplaren, in voorkomt als ansjovis. Zoute ansjovis, en er staat (dus stond): «de meeste of alle zoute ansjovisfilets uit een blikje van 50 gram». Wie zou er nu niet nieuwsgierig raken? Be my guest!

«Was en week 125 gram basmatirijst 30 minuten in koud water; week 50 gram rozijnen in water waarin een scheutje azijn; snij de geschilde bananen horizontaal door de helft en vervolgens weer door de helft maar dan verticaal. Doe 25 gram boter in een grote bakpan en verhit de bananen tot ze licht verkleuren. Uit de pan. Zorg dat ze warm blijven.

Nog 10 gram boter in die bakpan en bak daarin een klein gehakte ui. Voeg 25 gram amandelen erbij en bak alles goudkleurig. Rijst laten uitlekken, en in het kokende water. Ongeveer 4 minuten. Opnieuw 10 gram boter in de bakpan plus anderhalve theelepel kerrie. Twee minuten roeren. Pan van het vuur, rijst en rozijnen erbij en 50 gram gaargekookte linzen. Meng alles door elkaar, samen met een bos fijn geknipte koriander en die vermaledijde kleingesneden ansjovisfilets. Opnieuw mengen. In een warme schaal ermee.

Verdomde banaan daar omheen, misschien zelfs schijven citroen.»

«En de altijd weer bizarre maar onmiskenbare geur van 1920 vulde alle neusgaten.»