Vol warme hersenen

De uivariaties


Spontaan stak ik mijn neus in de wind en zo onverhoeds als het maar kon bleef daar een al jaren onderweg zijnd boodschappenlijstje aan plakken.


Daarop de in galnoteninkt vervatte behoefte aan een halve liter melk, dezelfde hoeveelheid varkensbloed, 100 gram cacao, 50 gram bloem en wel 500 gram suiker alsook kaneel en vanille. Waar moest dat heen? Echter, alleen al door het ruiken aan mijn noodrantsoen fantasie, ving mijn bloed aan sneller te stromen. Het was mijn bloed. Overtollige gedachten werden in de stroom opgenomen. Stegen op, en vestigden zich in het omringende allerminst letterlijke lover.


Ruimte genoeg bleef er in mij over om één enkele gedachte uit duizenden onder woorden te brengen. Ik stond in het bos, op weg terug. Geen telefooncel in de buurt. Haar naam betekent licht, althans bijna. In dat hoofd, rond en glad en glanzend als een Pompeïaanse olijfoliekruik, speelden kleine Napolitaanse herinneringen struikrovertje. Niets beters te doen. Een bloeddorstig spel: ‘Je geld of je leven!’ Omdat een echte herinnering met lege zakken geboren wordt en er onderweg niets valt bij te verdienen, komt zo aan het zonnig bestaan van maar al te veel zoete herinneringen een opeens kannibalide eind. Zij die overblijven verdoen hun tijd met langdurig zuchten en knorren. Anders kunnen ze niet, hogere mogelijkheid om aandacht te vragen ontbreekt.


Knorren van maag en zuchten van herinnering wordt wel met elkaar verward.


Ligt er weer een afwijking op de bovenste plank.


In haar Vesuviaans hoofd, een deksels versierde stoofpan vol warme hersenen, lag sanguinaccio op de loer. Dat allemaal in Amsterdam. Een stad, zoals wij snel zullen ervaren, waar dan wel de cacao is uitgevonden, maar zelden een gezonde emmer varkensbloed passeert.


Ik voorspel. Uit het dartele lijstje vol benodigdheden laat zich de sanguinaccio destilleren. Nagerecht uit Napels. Voor eens en altijd, maar vooral voor wie dat wil. In deze tijd, waarin het varken toch al zo a-centraal staat, een eer ste stap op weg naar begrip. Van herinnering aan varken en vrouw.