De uivariaties

De uivariaties

Verleden was mooi. En zoveel over te vertellen:

Weer zondag. De poes zuchtte, stond op en schudde zijn achterpoten uit.

Geen last van drankzucht en slapeloosheid, maar ook geen ballen. Mijn neefje uit het dierenrijk, met suède neus en vleermuisoren. Gelukkig nog een reekoteletteke voor hem in de koel. Gevuld met paddestoelen en gebraden in varkensbuikvlies. Snel op. Botje, krom als spant van erg klein bootje, blijft over. Hij schopt graag tegen langere en wankele voorwerpen. De kop iets achterover, daarbij de blik van vals bescheiden action-painter.

Volgende morgen ligt het botje er nog en is nog steeds goed voor vertier.

Toen stapte ik er op. Per ongeluk. Het breekt en alle beweging is weg. Had ik keurig voor elkaar. Niets meer te hockeyen, of golfen. Hij kijkt mij aan.

Of ik wel goed bij ben en waarom ik afval niet in de vuilnisbak gooi. Ik was zo suf daar nog lang mee te wachten.

’s Avonds een halve rode kreeft. Voor hem meegekregen uit «Voedselplek De Zure Garnaal». Te Goes. Hij eet hem op, met schaal en al, terwijl ik om hem heen liep te vleien: «Hé kattekipje, zeerups van me, wie krijgt er nou bijna verse kreeft van zijn baasje?» Antwoord bleef hij schuldig, want hij komt nooit enige andere kat tegen, en correspondeert evenmin. Gesterkt door eigen goedheid weer aan het werk. Een lijst maken van wie er allemaal op Italiaanse les zit en waarom.

Gerucht. Nog eens gerucht. Nu alsof iemand een mes in zijn lijf krijgt. De aanzet tot een echt Japanse seppuki. Om de deur heen kijkend net op tijd om te zien hoe een wilde witte worm zich uit de keel van de kat worstelt. De kreeft, weergekeerd als dubbele engerling. Volgend moment ontdek ik verderop een platgereden geelbuikvuurpad, resultaat van eerder braken.

Wanneer rondom de worm een trage schaduw van vocht verschijnt, heeft hij zich al lang in de verste hoek van de kamer teruggetrokken. Hulpeloos verwijt in mooie ogen.

Vroeger had hij een vrouw, zijn eigen zuster. Op dezelfde dag geboren.

In een kleine villa, aan de provinciale weg in het midden des lands. Meer wantrouwen en meer agressie. Dan hij. Haar ledematen dunner. Vel strakker gespannen. Haar ogen ronder, maar daarachter een kleine feeks en op zijn tijd een echte seksheks.

«He fucked her as flat as a kipper.»