Libanon

De ultieme hobbesiaanse nachtmerrie

BEIROET - Libanon stond aanvankelijk bekend als een democratisch rolmodel, waarin zeventien geloofsgemeenschappen, vertegenwoordigd in het parlement, vredig met elkaar samenleefden. Tot 13 april 1975. Na een aanslag op hun mensen openden christelijke militieleden het vuur op een bus, waarbij 27 Palestijnse burgers omkwamen. Binnen drie dagen werd Beiroet gesplitst in christelijk oost en islamitisch west. Wat volgde was de ultieme hobbesiaanse nachtmerrie: een spiraal van wraak en wederwraak die culmineerde in een vijftien jaar durende strijd van allen tegen allen. Zo’n 150.000 mensen kwamen om het leven en 800.000 raakten ontheemd.

De inmenging in het land van ‘vreemdelingen’ als Palestijnen, Syriërs en Israeli’s nam toe. In 1978 werd Druzenleider Junblatt vermoord, waarna zijn aanhangers honderden christenen doodden. In september 1982 werd de christelijke president Gemayel opgeblazen. Twee dagen later trokken diens strijders, opgehitst door Israël, Sabra en Shatila binnen en vermoordden zo’n 1500 Palestijnen. Maar Junblatt en Gemayel werden waarschijnlijk door Syrië geliquideerd, omdat zij een te onafhankelijke koers voeren.

Inmiddels heerst er weer politieke vrede, maar hoe lang? Hobeika, de slachter van Sabra en Shatila, werd in februari opgeblazen. De christelijke oppositie is verbannen of gevangen gezet en, zoals vóór de burgeroorlog, worden de rijken rijker, leven de Palestijnen in kampen en blijven de Sji’ieten politiek ondervertegenwoordigd.