De Venezolanen zoeken hun heil op de Antillen

Willemstad‘Dushi, ik zeg je, ze komen hier gewoon met bootjes aan!’ De buschauffeur schudt haar hoofd. ‘De rijken vliegen, maar de armen gaan met krakkemikkige bootjes de zee over.’

Vluchtelingen hier op Curaçao? ‘Ja, illegalen, migranten, vluchtelingen, er komt van alles deze kant op.’ De buschauffeur begint aan een lange lijst. Nummer één zijn de Jamaicanen. Op hun eigen eiland verdienen ze nog geen dertig dollar per week. Dus trekken ze massaal naar Curaçao om in de bouw of de schoonmaak te werken. ‘Ze blijven hier soms wel twaalf jaar. Tot ze genoeg geld hebben. Dan gaan ze terug en vragen een visum aan. De politie probeert hen wel te grijpen, maar ze rennen gewoon weg. Ik ken een vriend die twee keer zijn auto aan de politie heeft verloren. Zodra ze hem wilden oppakken liet hij gewoon zijn auto staan en rende er vandoor.’ Evengoed is haar vriend Jamaicaan, en ze blijkt niet de enige. Antilliaanse mannen hebben een slechte reputatie. Veel vrouwen willen niets van hun mannelijke eilandgenoten weten.

Met de politiek-economische crisis en het toenemende geweld in Venezuela, dat recht voor de stralende stranden van de Nederlandse Antillen ligt, komt ook uit dat land gestaag een vluchtelingenstroom op gang. Venezuela ligt op nog geen dertig kilometer van de kust van Aruba. Dat laatste eiland zag het eerste kwartaal van dit jaar bijna 38.000 meer Venezolanen het land binnenkomen dan in hetzelfde kwartaal van 2014. De meesten proberen illegaal te verblijven op een toeristenvisum. ‘Er zijn enorme tekorten in Venezuela, dus vliegen de rijke Venezolanen hierheen. Ze blijven twee tot drie dagen en doen meteen voor een maand boodschappen. Ze kopen de schappen leeg. Alles wordt door hen ingekocht en wij hebben geen voorraad meer op dit eiland. De armen proberen hier te blijven en werk te vinden.’ De chauffeur schudt haar hoofd.

Eerder dit jaar meldde zich bij de vreemdelingenpolitie op Curaçao voor het eerst één vluchteling. De 26-jarige Syriër Aktham Abu Fakher. Het eiland wist zich er geen raad mee. Door het ontbreken van asielwetgeving werd hij zonder pardon in de gevangenis gegooid. De Nederlandse regering wil niets van het asielbeleid van haar eilanden weten. Het ministerie van Veiligheid en Justitie in Den Haag noemt het vluchtelingenprobleem op Curaçao een probleem van een ‘ander’ land. Maar nu er een gestage stroom Venezolanen naar de eilanden trekt, wordt een gecoördineerd vluchtelingenbeleid toch nodig.