De vlam in de pijp

Wielklemmen, files, peperdure parkeervergunningen: autominnend Nederland is het zat. De politieke partij Nederland Mobiel rekent in mei op een fiks aantal kamerzetels. En in Amsterdam stijgt Mokum Mobiel met stip: ‘De zittende partijen hebben de irritaties over het antihumanistische parkeerbeleid van wethouder Ernst Bakker enorm onderschat.’ ..LE HOEZO MONOMAAN met auto’s in de weer? Stadsdeelraadslid Rob Baars van Mokum Mobiel is van alle markten thuis. Vandaag bijvoorbeeld staat hij als enige politicus op het Van Limburg Stirumplein in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt, bij de jaarlijkse herdenking van de spontane Mariaverschijningen die zich hier medio jaren tachtig aan de lopende band voordeden voor de etalage van kantoorboekhandel Vlug & Zeker en cafÇ Tramlijn Begeerte. De belofte van de plaatselijke wethouder Openbare Werken (GroenLinks) om ter herdenking van de roomse mirakels in het gewezen krakersparadijs een monument op te richten is nog steeds niet gestand gedaan. Vandaar dat Baars als lid van de stadsdeelraad Westerpark (Staatsliedenbuurt en Spaarndammerbuurt) een politieke kans ruikt. Luidkeels roept hij de verzamelde Heilige Maagd-aanbidders op het ‘Maria Verschijningsplein’ toe dat het een schande is dat het stadsdeelbestuur ondanks diverse toezeggingen nog steeds geen vinger heeft uitgestoken om de buurtgebonden Mariadevotie houvast te bieden in de vorm van een monument. Een salvo van applaus is zijn beloning. De campagne van Mokum Mobiel heeft er weer een wapenfeit bij.

Baars, een 27-jarige kunstschilder, beleefde exact vier jaar geleden een wereldprimeur. Hij was de eerste vertegenwoordiger van een autopartij die daadwerkelijk werd gekozen. In het begin ondervond hij veel vijandigheid bij het politieke establishment van deelraad Westerpark. ‘Ik kreeg te maken met een vorm van politieke xenofobie’, vertelt hij. 'Mijn collega-raadsleden hadden zoiets van: “Wat doe jij hier, jij verdient het helemaal niet hier te zitten.” Vooral GroenLinks gedroeg zich uiterst autistisch’.
Inmiddels is Baars een gerespecteerd lid van de lokale volksvertegenwoordiging. Hij is zelfs voorzitter van de raadscommissie van Openbare Werken. Maar geheel geaccepteerd is zijn partij nog steeds niet: 'Pas gaf het deelraadsbestuur een verkiezingskrantje uit. In een artikel over de zetelverdeling bleek Mokum Mobiel helemaal niet te worden genoemd. Een ongelukje, werd gezegd, maar gezien de voorgeschiedenis geloof ik daar niet helemaal in. Gelukkig waren we er op tijd bij en ging die krant met vijftigduizend exemplaren tegelijk de papiervernietiger in.’
BAARS’ PIONIERSSCHAP vond ondertussen veel navolging. Mokum Mobiel staat voor de (deel)gemeenteverkiezingen van deze week bijna overal gekandideerd. Voor de centrale gemeenteraad wordt de partij geleid door de flamboyante Gonny van Oudenallen, een reclamemaakster die al jaren op de barricaden staat tegen het vermeende schrikbewind van de Dienst Parkeerbeheer. Van Oudenallen is inmiddels landelijk bekend. In Het Parool vertelde ze enthousiast over haar hobby, rijden in oldtimers ('Daar maken ze bij Het Parool dan gelijk weer racen in oldtimers van, alsof die dingen zo hard kunnen!’). Ze deed ook al van zich spreken door in het feministisch orgaan Opzij de aandacht te vestigen op de man-vrouwproblematiek inzake de peperdure en moeilijk te krijgen parkeervergunningen: 'Bij echtscheiding moet ook worden geregeld wie de parkeervergunning toekomt.’
Bekende Amsterdammers als oud-Ajaxied Benny Muller fungeren als lijstduwer van Mokum Mobiel. De partij wordt gesteund door een fijnvertakt netwerk aan autominnende Amsterdammers, verenigd in de actiegroep De Amsterdamse Parkeerbelangen (DAP).
Twee dagen voor de verkiezingen rekenen Baars en Van Oudenallen op een electorale doorbraak. 'De zittende partijen hebben de irritaties over het antihumanistische parkeerbeleid van Ernst Bakker en de zijnen enorm onderschat’, zegt Gonny van Oudenallen. 'De Dienst Parkeerbeheer heeft de afgelopen vijf jaar naar schatting een half miljard gulden binnengehaald, maar de Amsterdamse automobilist die dat allemaal moest opbrengen ziet niets van dat geld terug. Integendeel: de maatregelen tegen de auto worden nog steeds draconischer. Het aantal parkeerplaatsen neemt nog steeds af. Er komt zelfs een experiment waarbij men vanaf drie uur ’s nachts al geld in de parkeermeter dient te gooien. Op die manier maakt de gemeente straks zelfs overnachtingen bij mensen in Amsterdam onmogelijk. Bejaarde Amsterdammers klagen nu al steen en been dat ze steeds minder visite van buiten de stad krijgen.’
TOEN MOKUM Mobiel vier jaar geleden begon, gold het betaald parkeren alleen nog maar in de binnenstad van Amsterdam. Onder de bezielende leiding van de onlangs naar het burgemeestershuis van Hilversum uitgeweken D66-wethouder Ernst Bakker kwamen ook in de stedelijke periferie parkeerautomaten te staan.
Het meest gehaat bij de lokale bevolking is de wielklem die na het overschrijden van de parkeertijd wordt aangebracht. Her en der brak er volkswoede uit toen een interne notitie van de Dienst Parkeerbeheer uitlekte in de pers. Districtsmanager Rob ten Hoope van Parkeerbeheeer riep zijn medewerkers in dat schrijven op tot meer productie, want: 'Klemproductie is de economische drijfveer van onze dienst.’
In De Jordaan werd door de verontruste middenstand een 'parkeerguerrilla’ uitgeroepen. Ter voorkoming van wielklemmen kwamen er geÅniformeerde medewerkers van de middenstand op straat die ervoor zorgden dat de dienstkloppers van parkeerbeheer telkens te laat bij hun prooi arriveerden: zij kochten dan een parkeerkaartje voor iedere auto waarvan de parkeertijd was overschreden.
Die guerrilla is inmiddels verboden, maar de strijd gaat door. Nieuwe impulsen kwamen er toen verleden jaar bleek dat medewerkers van Parkeerbeheer een clan hadden gevormd die ettelijke miljoenen aan parkeergeld over de eigen zakken verdeelde. Inmiddels is er in Amsterdam een levendige handel ontstaan in vervalste invalidenbewijzen (die ervoor zorgen dat de auto overal gratis kan worden gestationeerd) en sneuvelt er geregeld een parkeerautomaat.
Mokum Mobiel probeert de anti-autotrend in de gemeenteraad te doorbreken. De partij stelt voor parkeerkaarten te introduceren waarmee Amstedammers hun automobiele bezoek gratis kunnen laten stationeren. Ook wil de partij parkeervergunningen tegen kostprijs ingevoerd zien, terwijl ten bate van de oplossing van het fileprobleem ambtenaren van de gemeente voortaan verplicht in Amsterdam zouden moeten wonen. Baars: 'Dat voorkomt dan meteen dat ambtenaren vervreemden van Amsterdam, wat nu nogal eens het geval is.’
Van Oudenallen: 'Mokum Mobiel is een luis in de pels. In de pers worden we stelselmatig genegeerd, maar de bevolking staat, getuige een niet aflatende stroom adhesiebetuigingen, pal achter ons. Uiteindelijk is ons doel te fuseren met andere Amsterdamse partijen, zodat we kunnen komen tot een volwassen stadspartij.’
MOKUM MOBIEL is dan ook niet aangesloten bij de nationale autopartij Nederland Mobiel. Die werd december verleden jaar in het leven geroepen door Hans Grashoff, personeelschef van een Rotterdams scheepvaartkantoor. Eerder richtte Grashoff de belangenorganisatie Stichting Pro-Auto op. Nederland Mobiel is daar het politieke verlengstuk van.
Plaatselijke afdelingen van Nederland Mobiel doen deze week een gooi naar zetels in de gemeenteraden van Rotterdam, Zoetermeer, Eindhoven, Schiedam, Gendt, Almelo, Wageningen, Leidschendam, Beverwijk, Spijkenisse, Goes en Roermond. In mei volgt dan een landelijke gooi naar de macht in de Tweede Kamer.
Grashoff: 'Nederland Mobiel is bedoeld als het politieke antwoord op het anti-autobeleid van Paars. Ook de VVD - tot voor kort een pro-autopartij - vertrouwen we niet langer. Want de VVD maakt tenslotte deel uit van dit kabinet, met zijn accijnsverhogingen op benzine en zijn bizarre aansprakelijkheidbesluit van minister Sorgdrager, die een wet invoerde die stelt dat bij ongelukken tussen automobilisten en andere weggebruikers de automoblist altijd aansprakelijk is. Ons electorale potentieel is gigantisch. Er zijn zes miljoen autobezitters in Nederland, en die zijn het meer dan beu om telkens maar weer financieel te worden gepakt. Maar we zijn beslist geen one issue-partij. Zo is Nederland Mobiel ook voor een waardevaste AOW, goed openbaar vervoer, stimulering van Schiphol door geluidsarme vliegtuigen, en nog veel meer.’
Het verkiezingsprogramma van Nederland Mobiel voor de Tweede Kamer is inderdaad zeer gevarieerd. Naast zaken als verhoging van de maximumsnelheid tot 140 kilometer per uur streeft de partij naar strengere straffen en naar 'regulering’ van de drugshandel in plaats van het huidige gedoogbeleid. Inzake het asielbeleid blijkt Nederland Mobiel duidelijk rechts gepositioneerd in het politieke firmament.
Hans Grashoff: 'Ik denk dat we makkelijk zes zeven zetels kunnen halen bij de kamerverkiezingen. Of misschien wel meer. De Boerenpartij van Koekoek kwam ook uit het niets, maar pakte wel gelijk twaalf zetels. Belangrijk is natuurlijk dat onze boodschap wordt gehoord. Onze tegenstanders hebben de neiging om ons af te schilderen als een anti-milieupartij, maar dat is natuurlijk onzin. Ik heb helemaal niets tegen het milieu. Ik ben er alleen tegen dat de automobilist verantwoordelijk wordt gesteld voor alle vervuiling, terwijl hij in werkelijkheid maar voor een fractie van de milieuverontreiniging zorgt.’
DE EERSTE ervaringen op het politieke-campagnepad zijn niet onverdeeld positief, zo blijkt. In Rotterdam doet Nederland Mobiel een gooi naar ettelijke raadszetels onder leiding van sales manager Ton van ’t Hof. Maar de borden met affiches van de partij (met de slogans 'Wij willen blijven rijden, u ook? en 'Is dit uw auto? Hoe lang nog?’) worden stelselmatig verdonkeremaand door onbekende leden van het vijandelijke kamp. Van ’t Hof: 'Ik heb wel een idee wie daarvoor verantwoordelijk zijn, maar dat kan ik niet naar buiten brengen. In ieder geval zijn het zeker geen vandalen. Vandalen slopen, maar onze reclameborden worden gewoon gestolen, met duizenden tegelijk. Die liggen gewoon ergens opgeborgen, tot na de verkiezingen. Het gebeurt in georganiseerd verband, dat is wel duidelijk. Met democratie heeft het helemaal niets te maken, maar zo gaat dat in deze stad tegenwoordig altijd.’
Niettemin heeft Van ’t Hof alle vertrouwen in een succesvolle afloop van de gemeenteraadsverkiezingen. Als de resultaten zo goed zijn als hij hoopt, wil hij onverwijld verder aan de slag voor de Tweede Kamer.
Van ’t Hof: 'De Nederlandse automobilist wordt door de politiek verantwoordelijk gesteld voor zo'n beetje de gehele luchtvervuiling. In werkelijkheid is de bijdrage van het personenautoverkeer aan de totale vervuiling een luttele drie procent. De luchtvaart draagt drie procent bij, de rest - 93,8 procent - komt van de industrie, de landbouw en natuurlijk de Oostbloklanden. Als de wind verkeerd staat, zorgt het voormalige Oostblok elke dag voor zo'n honderd miljoen gulden aan schade aan het Nederlandse milieu. Maar daar hoor je het kabinet niet over. Alleen de automobilist mag de rekening betalen. Straks krijg je rekeningrijden, nog meer accijns, milieubelasting, noem maar op. Het is gewoon een hetze.
De Nederlandse automobilisten hebben de schatkist de afgelopen decennia met miljarden gespekt, maar ze krijgen er niets voor terug. Bijna ieder Europees land heeft betere wegen dan wij. Ga maar eens rijden in Spanje. Prachtige wegen, en allemaal aangelegd met geld van de Europese belastingbetaler, dus ook van ons. Vergelijk dat maar eens met dat donkere gat waar je in schiet als je vanuit Belgi‰ voorbij Hazeldonk komt.’