Televiesie

De voetbalwoestijn

Televiesie: WK (einde)

Volkskrants tv-recensent stelde vast dat er tijdens en door het WK geen fatsoenlijk tv-programma is te zien. Ik deel zijn verbazing over de overkill aan voetbal. Je zou denken dat met zoveel live uitgezonden wedstrijden en nageouwehoer de junk voldoende aan zijn trekken komt. Maar zoals supermarkten alles oranje kleuren, zo maken bijna alle omroepen daarnaast nog programma’s over voetbal. Van bagger tot sophisticated, dat weer wel. Toch is die vaststelling over een tv-woestijn dankzij voetbal ook overdreven. Het gebrek aan goede programma’s speelt ook los van de WK. Angst, verwarring en geldgebrek bij de publieken eisen hun tol. Bovendien is de maandenlange zomerpauze ingetreden en dat gebeurt jaarlijks, ook zonder WK en Olympische Spelen.

En, belangrijker: als de recensent niet blijkt te kijken naar interessante zaken die er óók zijn, is het gelijk van kaalslag snel gehaald. Zo repte hij met geen woord over avro’s aankoop Charles II: The Power and the Passion, dramareeks van klassiek bbc-niveau, uitgezonden op het voor kwaliteitstelevisie nog christelijke tijdstip van 22.00 uur. Kostuumdrama over de zeventiende eeuw, republiek en monarchie, protestantisme en de rooms-katholieke kerk, verwikkelingen met de Zeven Verenigde Nederlanden en Lodewijks Versailles; maar bovenal over universele thema’s als begeerte, macht, verlangen, verraad en trouw, wraak en verzoening en soms zelfs liefde. Ondanks de 21ste-eeuwse visie geeft Charles II het gevoel dichtbij een zeventiende-eeuws hof te komen. Ooit vroeg een meid aan Jeroen Krabbé, toen die als De Zwijger na gedane zaken in een hooiberg aankondigde weer eens te gaan trouwen: «Maar Willem, en wij dan?» Alsof een deerne en een vorst… Zulke lachwekkende flauwekul kom je in Charles II niet tegen. Acteren van de bovenste plank en buitengewoon indringend gefilmd, op de huid van de acteurs. Verkrijgbaar op dvd.

Terug naar voetbal. Waarom verliest Villa BvD genadeloos van Studio sportzomer? Een klassiek geval van wraak en volkswoede. Wraak op De Mol die denkt alles en iedereen te kunnen kopen. Die Studio sport beroofde van de zondagse voetbalcompetitie, die commercials tussen de doelpunten mixt en eindeloos laat wachten op de wedstrijd die ertoe doet. Wraak op en woede jegens degenen die zich weg lieten kopen. Die hetzelfde kunstje van vroeger blijven doen, maar nu als «fout na de oorlog», als zakkenvullers worden gezien. Barend, Van Dorp en Mulder ondergaan avond aan avond een volksgericht, als ooit de gebroeders De Witt – al bestaat dat gericht niet in lynchen maar in negeren. Daar zitten ze, aan hun zonnige ontbijt. Met zonnebril en kater, want na een Oranje-overwinning is het wel 5.30 uur geworden, samen met Ruud Gullit en nog zo een paar. Maar wat wij vroeger leuk vonden willen wij nu helemaal niet meer weten.Deze arrogante verraders nachtbraken erop los, terwijl wij verdomme moeten werken, geen kaartjes kunnen krijgen en betalen. En ja, onze haat voelen ze ook. Die doet hun programma en optreden geen goed. Hun toch al niet geweldige humor wordt radelozer. Hun formule met te veel mensen aan tafel tussen onrustig publiek is uitgewerkt. Daar helpt zelfs geen Rowwen Hèze tegen. En als Frits Barend zelfs in de uitzending toespeelt op hoeveel het kost om Viggo Waas of Dani aan tafel te krijgen, dan rijt hij onze wonde open: hoeveel kost het wel niet om hem en «zijn beste vriend» en «de moeder aller analytici» aan tafel te krijgen?

Dus voor straf kijken we naar een andere grootverdiener, gladjanus Jack van Gelder. En naar griezel Hugo Borst. Die het niet halen bij wat Gary Lineker en de zijnen op de bbc doen.