Essay van de week

De wolligheid en nietsigheid van kunstrecensies

De taal van kunstrecensies en -brochures is soms zo absurd losgezongen van elke werkelijke betekenis dat het werkelijke doel eerder lijkt om een normaal mens tot hilariteit, razernij of verwarring te brengen dan informatie te geven. De Duitse hoogleraar kunstgeschiedenis Christian Demand neemt het op tegen de wolligheid en nietsigheid die kunstrecensies vaak plagen. Recensies die de lezer meegeven dat een kunstwerk ‘een realisatie van het heden’ is of ‘het onzegbare een stem geeft’, lijken voor Demand nog het meest op parodieën op het eigen genre.