DE ZAAK-DUYVENDAK

De affaire-Duyvendak laat goed zien hoe de dramademocratie werkt. Daarbij staat de Democratie als Hoogste Goed tegenover de Terreur als Ergste Kwaad.
Wat is uw mening over de zaak-Duyvendak?

…………………………………………………..
Reacties woensdag 27 augustus
…………………………………………………..
Was Duyvendak niet teruggetreden, dan was er hoogstwaarschijnlijk een debat in de Tweede Kamer gevolgd. Dat had tot meer nuance kunnen leiden. Een interessante discussie terzake van actualisering van het vraagstuk van de burgerlijke ongehoorzaamheid lijkt nu teveel op de achtergrond te blijven, waardoor teveel benadrukt is dat barbertje moest hangen - en daarmee is de kwaliteit van de democratie uiteraard niet gediend. De top van GroenLinks had Duyvendak moeten blijven steunen, desnoods dwars tegen alle kritiek in. Voortijdig aftreden onder druk van onder andere de media lijkt in dit geval het slimste te zijn, op langere termijn zal men zich niet meer herinneren waarom Duyvendak moest terugtreden, wel dat hij moest terugtreden…

Ruud Lammers

…………………………………………………..
Reacties dinsdag 26 augustus
…………………………………………………..
Opheffer (groene 22.08)geeft de zaak misschien nog wel het aardigst weer. “Links stond voor eerlijkheid, voor rechtvaardigheid, voor solidariteit met onderdrukten (…) rechts was zelfverrijking, uitbuiting, materialisme.” Om vervolgens tot een evenwichtiger conclusie te komen: “(…)dat elke vorm van idealisme eigenlijk leidt tot verwoesting”.

Duyvendak is een slimme vent. Waardoor ik me niet kan voorstellen dat hij zijn terugtreden niet heeft voorzien. Is de zaak niet gewoon in scene gezet door Duyvendak, die zich meer, en vooral scherper dan hij daar als kamerlid de mogelijkheden voor zou krijgen, wil richten op het klimaatdebat, en GroenLinks, die het zich voor de kiezers als partij niet kan veroorloven dat het enige GL kamerlid met stevige kennis van milieu zich terugtrekt om zich buiten de kamer met het klimaat bezig te houden? Wie immers vertegenwoordigt GL’s (milieu) kiezers dan nog in onze parlementaire democratie?

Lia Nijenbanning

………………………………………………….
Reacties maandag 25 augustus
…………………………………………………..
Wijnand Duyvendak was een van onze meest respectabele Kamerleden. Hij is als geen ander in staat radicale milieustandpunten te verwoorden. Het is een pre dat hij in zijn jonge jaren actief heeft meegedaan aan acties die in de jaren voor een groot deel van wat later de linkse kerk is gaan heten gemeengoed was. Het ging om geweldloze maar bij tijd en wijle harde acties. Een inbraak om achter documenten te komen was in die jaren voor hen een aanvaardbaar middel. Nu werkt men liever via het internet.

Maar het publiceren van namen en adressen van betrokken ambtenaren was ook in de jaren 80 een brug te ver. Dat daaruit kwalijke gevolgen konden voorkomen werd door sommigen gevreesd (misschien ook wel door Wijnand zelf die zegt een matigende invloed te hebben uitgeoefend). Het had een reden moeten zijn zich van die actie al in die jaren nadrukkelijk te distantiëren. Ik denk dat hij dat onvoldoende heeft gedaan. Ook bij zijn sollicitatie als Kamerlid had dat moeten worden besproken; of is het in dat gesprek als niet zwaarwegend beschouwd? We zullen het nooit weten.

Het is om deze reden dat ik van mening ben dat Wijnand geen andere keus had dan zich uit de kamer terug te trekken. Hij zal nu een soort politieke taakstraf moeten ondergaan waarin hij kan trachten zijn schuld in te lossen. Na afloop van die periode moet hij weer terug de politiek in, want hij heeft ons heel veel te zeggen.

Jan Dijk, Amsterdam
…………………………………………………..
Actievoeren is een vak. Om effectief actie te kunnen voeren moet er een duidelijk omschreven doel bestaan, dat via democratisch overleg niet te verwezenlijken is. Het betreft vaak zaken die de politiek voor onverwachte problemen stelt, omdat vanuit het politieke bestuur routineus vergunningen worden gegeven of toezeggingen worden gedaan die tot onverwacht negatieve resultaten voor de bevolking leiden. Over de democratie kunnen we zeggen dat het mensenwerk is en dus feilbaar. Regelmatig worden er wetten gemaakt, die niet helemaal juist zijn en gaten vertonen, waardoor een wet niet volledig aan zijn doel beantwoordt of grote mazen vertoont.

De starheid van het politieke bestuur verhindert goed overleg met benadeelden waarna een actiegroep wordt gevormd die de zaak op meer rigoureuze wijze oppakt. Het zg. buitenparlementair optreden wordt dus in feite veroorzaakt door een communicatie gebrek tussen bestuurders en bevolking.

Hier kunnen vakbondsacties ten voorbeeld worden gesteld, omdat partijen eerst in overleg treden en de vakbonden druk uitoefenen op dit overleg door acties te ondernemen. Deze acties kunnen op elk moment gestopt worden als verder onderhandelen tot resultaat leidt.

De conclusie kan dus getrokken worden dat het politieke bestuur niet tot onderhandelen met gedupeerden bereid is en acties dus escaleren tot een onwettig niveau.

Politieke inspraak moet dus gevolgd worden door politiek overleg en onderhandelen als een beslissing naderhand toch tot problemen voor (een deel van) de bevolking leidt.

Fred Kerkhoven.

…………………………………………………..
Reacties zondag 24 augustus
…………………………………………………..

inzake Duyvendak kun je mijn bijdrage kort zien als Wij'N'and…

nogal cryptisch dus: wij mensen in N(ederl)and of (mijn keuze) wij mensen in N(ederland) and … de Wereld …

nog steeds vaag wellicht - ergo advies: “doe ‘t licht weer eens aan ipv voor held te spelen en het als laatste uit te doen?”

“n Duif op t Dak” pulseert toch immers de “D” van D'emocratie?

hartelijke groet, ome s'ace

cees de groot
…………………………………………………..
Reacties zaterdag 23 augustus
…………………………………………………..

De kwestie Duyvendak wijst op een moeilijkheid in het fundament van onze grondwet. De vraag of hij een grens heeft overschreden, de vraag of democratische grondwettelijke regels rekbaar zijn of niet, kan alleen maar worden opgelost door reflectief naar deze beginselen en normen te kijken. En naar de manier waarop die grens wordt overschreden (bijvoorbeeld door het gebruik van geweld). Conflicten over de interpretatie van de grondwet worden bij ons via procedures en instellingen vastgelegd en geregeld, maar interessant genoeg stijgt de grondwet zelfs boven deze procedures en regelingen uit. Ik heb het dan over het universele karakter ervan. Het is eigen aan onze grondwet dat ze zelf condities bevat die mogelijke grensoverschrijdingen reflexief kan bijstellen. Wanneer ze burgerlijke ongehoorzaamheid toestaat passeert ze haar eigen grenzen, en ontstaat er een nieuwe norm. De vraag is dus: wanneer staan we burgerlijke ongehoorzaamheid toe? Het toepassen van geweld hierbij tegenover anderen is uiteraard uit den boze, maar inconsequentie in het vaststellen van de grens ligt op de loer wanneer het om geweldloze protesten gaat. Waarom het ene geweldloze protest wel toelaten en het andere niet? In dit debat verschuift de focus helaas naar ordinaire manieren om stemmen of leden te winnen, ingezet door een aantal politici en redacteuren. Figuren als Geert Wilders en Hans Wansink maken zichzelf graag erg populair door te verwijzen naar terroristische acties “ een goedkope manier om Duyvendak te associëren met angstzaaiende taferelen. Blijven we ons concentreren op de kern van de zaak, dan kan dit een vruchtbaar debat worden. Ik heb echter twijfels over de goede bedoelingen van sommige intellectuelen. Een democratie behoort namelijk aandachtig te zijn voor verzet en andersdenkenden, zij dient protest in overweging te nemen en oude beslissingen eventueel te vervangen door nieuwe. Laten we dus naar de inhoud van deze democratische grondgedachte kijken. Kortzichtige uitspraken als ‘regels zijn regels’ zijn natuurlijk verleidelijk en populair, maar ondermijnen het fundament van onze eigen beginselen.

Justin Waerts
…………………………………………………..
Reacties vrijdag 22 augustus
…………………………………………………..

Wat me in de zaak-Duyvendak het meest verwondert, is dat het standpunt dat 'iemand die heeft gedaan wat hij heeft gedaan, geen geloofwaardiger volksvertegenwoordiger kan zijn’, breed gedragen wordt. De acties die het betreft, zijn strafbaar en (hadden?) moeten worden bestraft. Maar waarom zou iemand die ooit strafbare feiten heeft gepleegd op latere leeftijd niet een geloofwaardig volksvertegenwoordiger kunnen zijn? En is zo iemand niet geloofwaardiger dan de volksvertegenwoordigers rond wie het aureool van heiligheid hangt?

Frans Reichardt
…………………………………………………..

Ik vind het belazeren van volk/parlement veel erger dan de inbraak die nodig was om onze schijndemocratie te ontmaskeren.

Piepe Bokma
…………………………………………………..

N.m.m. kan de heer Duyvendak volop “meedraaien” in deze maatschappij mits hij zijn actieverleden achter zich heeft gelaten. Die genereusheid geldt niet voor een lidmaatschap voor een parlement dat een taak als medewetgever heeft. Zo'n taak zou niet meer geloofwaardig uitgevoerd kunnen worden, hoezeer ik de openheid van de heer Duyvendak ook prijzenswaardig vind!
Henri Geelhoedt
…………………………………………………..

Duyvendak moet wegwezen (gelukkig al gebeurd) en nooit meer terugkomen

Cor J.A. Sluiter
…………………………………………………..
Een boel gedoe om niks.
In de jaren 80 was een groot deel van de maatschappij op actie en protest gericht. En terecht. We waren toen nog niet platgebombardeerd door reclame en mobieltjes. Kraken was aanvaard, en ook de acties daaromheen - ook al ging het soms wat ver.

En de acties tegen speculatie waren ook in mijn ogen terecht, zeker met de woningnood van bv studenten toen. (Het was meer uit gemakzucht dat ik niet meedeed).
Eigenlijk is het gek dat over leegstand nu geen discussie meer is.
Deze jaren mag er niks meer, je mag niet meer afwijken. Nu doet iedereen gewoon mee met kopen en doorleven. Zero tolerance en weinig politiek bewustzijn.
Ook dit is maar een beeld van mij: dingen zijn genuanceerder. Maar de toon en de moraal zijn enorm veranderd.
Met de normen van nu kan je niet “eerlijk” oordelen over toen.

Johan Olie
…………………………………………………..

Het lijkt mij een soort pesten voor ouderen net als bij mevr. vogelaar gebeurd.ja hij was niet goed afgestemt op het oordeel van het publiek een beetje te ijdel op de verkeerde tijd en plaats. Jammer dat Femke hem niet steunde de regels zijn niet heilig.

trudy bos
…………………………………………………..
Reacties donderdag 21 augustus
…………………………………………………..
Het T-woord vat zeer treffend samen waar Groen-links inclusief Duyvendak onder gebukt gaan. Een valkuil gezet door rechts waar het overgrote deel van links met open ogen in trapt. Het wordt tijd dat eem ieder die iets actiefs heeft gedaan in de jaren tachtig zich daarmee Trots presenteert. Trots op Tachtig. Een dikke vinger naar rechts. Het domste wat Duyvendak heeft gedaan was aftreden, daarmee het gelijk van rechts beamend. Eerst was er de Muur en het einde van de geschiedenis, toen Osama en Bush om de wereld ze verzieken. En nu, hoe gaan we het klimaatprobleem, de grootste uitdaging van de toekomst aan; door ons in te laten halen door een rechtse brommer. Kom op zeg, waar is die geest die roept ¡No pasarán!

Marcel Dikstra

…………………………………………………..

Duyvendak heeft zich verslikt. Hij dacht goede sier te maken met zijn boek - kijk eens wat ik alemaal in die goeie ouwe jaren 60 deed - en kreeg de rechts-reactionaire wind van de Telegraaf en de Volkskrant in z\‘n gezicht. Vervolgens bleek hij, allesbehalve gesteund door een zwabberende Femke Halsema, niet te staan voor zijn idealen, zoals Joschka Fischer dat wel deed. Wat is politiek heden ten dage nog? Een laagje chroom. Met veel vuile plekken.

rob van otterloo
…………………………………………………..
Wat mij opvalt aan de zaak Duyvendak is inderdaad het dramatische karakter die hem door media gegeven is.

Een Nationaal Geweten instellen, in de vorm van een panel, zoals de vorige spreker voorstelt, is een mooi idee, maar onnodig. De rechterlijke macht functioneert uitstekend in Nederland en zou in een zaak als de inbraak die Duyvendak ten val bracht, waarschijnlijk concluderen dat hier een hoger belang, namelijk: Het Algemeen Belang, in het spel was. De inbrekers zouden ervan af komen met symbolische straffen.

Natuurlijk moeten acties soms plaatsvinden buiten de wet. Wetten worden gemaakt door politici die naast dat Algemeen Belang nog een belang hebben: macht vergaren en hun ideeën over de inrichting van de samenleving verwezenlijken. Die twee belangen komen soms behoorlijk met elkaar in botsing. Dat toont de Irak Kwestie. De politiek houdt de rijen gesloten en weigert een onderzoek naar de deelname van Nederlandse militairen aan een oorlog die ons werd opgedrongen onder valse voorwendselen.
De enige grens voor een democratisch actievoerder behoort mijns inziens te liggen bij het gebruik van geweld.
Verder is het opvallend hoe weinig aandacht er wordt besteed aan de zelfverloochening van Duyvendak. Een daad van lafheid, die een GroenLinks-kamerlid niet past.
De crisis had niet politiek hoeven worden als Halsema het onslag van Duyvendak niet had geaccepteerd. Dat hoefde ze niet te doen - sussend vasthouden aan burgerlijke ongehoorzaamheid, met zijn ingebouwde restricties, zou GroenLinks geenszins beschadigd hebben.

Was GroenLinks Dyvendak wellicht liever kwijt dan rijk, en was dit een mooie aanleiding? Kom op media, onderzoek!

Dan stuit je overigens al snel op een artikel in De Groene van Joeri Boom, uit 1996>>

Let vooral even op de laatste alinea’s. Blijkbaar voert de Telegraaf nog steeds dezelfde onfrisse journalistiek. Ook dat is een belangrijk thema.

Remo
…………………………………………………..

Ik vind dat wetten overtreden mogen worden als er een hoger belang in het geding is. Dat hogere belang kan pas na de daad vastgesteld worden (redelijk korte termijn). En moet eerlijk getoetst worden door, noem het maar het Nationale Geweten, een panel met zeg 10-15 bekende, gekozen, onafhankelijke Nederlanders, die gekozen zijn om hun eerlijkheid, betrouwbaarheid. (Geen beroepspolitici dus). Het moet een onbetaalde functie zijn, en maar een paar uur per week in beslag nemen.

Als Duyvendak en zijn collega’s indertijd stapels bewijzen hadden meegenomen dat er geheime beslissingen waren genomen door het kabinet buiten de 2ekamer om. En, de 2ekamer protesteerde hierover achteraf bij het kabinet. Dan heeft Duyvendak wat dat betreft een goed punt. Als adressen van politici zijn meegenomen om te chanteren en bedreigen dan zie ik daar niet direct het hogere belang van in, en zou Duyvendak wat dat betreft wel veroordeelt moeten worden. Verder als tijdens de inbraak ook eventueel waardevolle goederen zijn verdwenen, al waren het maar niettangen en rollen plakband, dan is de hele geloofwaardigheid uiteraard ondermijnd en zou alsnog een veroordeling moeten volgen.

Terug naar het panel. Dat ik dit wil introduceren duidt in feite op het tekort schieten van de politiek, of de rechterlijke macht. Een hele trieste constatering. Dit panel zou, bij succes, mogelijk zelfs een eigen leven kunnen gaan leiden en op termijn zelfs de hele gevestigde politiek omver kunnen werpen. Maar om succes te krijgen moet dit panel ook werkelijk betrouwbaar zijn en ook nog vele rondes van verkiezingen later. Ongetwijfeld zijn er kwade machten die proberen de samenstelling te manipuleren of zelfs te infiltreren. Ik denk dat kandidaten, behalve dat ze gekozen kunnen worden, ze ook net zo snel weer democratisch uitgesloten moeten kunnen worden. Desnoods al bij de verkiezingen als er een te groot aantal Nee-stemmers is voor die kandidaat.

Robert