De Zwarte Vlag blijft demonstreren totdat Netanyahu opstapt

Jerusalem – De tweede lockdown in Israël heeft corona teruggedrongen maar de nationale crisis verhevigd. Israël was nooit een schoolvoorbeeld van harmonie, maar de huidige polarisatie is ongekend.

Seculieren en ultraorthodoxen liggen op ramkoers. Gestrengen die de coronaregels naleven zijn woest op de gestrengen die in naam van de Heer de regels aan hun laars lappen. De partijen van de regeringscoalitie kunnen elkaars bloed wel drinken. De vaak ludieke protestacties op straat worden door de politie en knokploegen met geweld beantwoord. In deze explosieve sfeer heeft president Rivlin een wanhopige oproep gedaan om de ‘stammenstrijd’ te staken.

Zaterdag gingen weer honderdduizenden de straat op om het vertrek te eisen van premier Netanyahu. De protesten begonnen in maart, na de derde mislukte verkiezingen op rij. De natuurkundige Shikma Schwartzman en haar drie broers besloten niet langer lijdzaam toe te zien hoe Israëls langstzittende premier de democratie uitholt om maar aan de macht te kunnen blijven en daardoor een veroordeling in zijn drie corruptiezaken te ontlopen. Ze maakten zwarte vlaggen en togen naar het Rabinplein in Tel Aviv. Deze familiebetoging groeide uit tot de Zwarte Vlag, de grootste van de bewegingen die op straat en digitaal eisen dat Netanyahu weg moet.

De ‘regering van nationale eenheid’, geleid door de politieke vijanden Netanyahu en Gantz, is een perfecte weerspiegeling van de nationale verdeeldheid. Ze komt tot niets, behalve tot permanent gebekvecht. Gantz heeft zich volkomen laten inpakken. Machteloos verzet hij zich tegen de uitvoering van Netanyahu’s prioriteitenlijstje, waarop maar één punt staat: het redden van zijn eigen hachje. Uit protest daartegen trad begin deze maand een minister van Gantz’ partij Blauw en Wit af. Gantz en de andere ministers van zijn partij hadden voor dat besluit alle begrip. De ontbinding van dit mislukte monsterverbond is alleen nog maar een kwestie van tijd.

Blauw en Wit is in de peilingen ingeschrompeld. Maar ook Netanyahu’s Likud moet vanwege het coronawanbeleid en het ultrakorte prioriteitenlijstje van de premier veren laten. De extreemrechtse kolonistenvoorman Naftali Bennett daarentegen heeft dankzij zijn empathie met virusslachtoffers veel aanhang gewonnen. In nieuwe verkiezingen zou Bennett hoge ogen gooien. Maar buiten de politieke partijen om gaan de massaprotesten door. De ‘anarchisten, linkse rakkers, verraders en ziekteverspreiders’ die daar volgens de premier en zijn acolieten achter zitten, hebben gezworen dat ze pas zullen stoppen als Netanyahu weg is.