De mythe van de lijdende kunstenaar is nieuw leven ingeblazen.

DE ZWIJGENDE PIANIST

Het klinkt té onwaarschijnlijk. Toch is er nog geen gat geschoten in het verhaal van de zwijgende pianist. Hij werd enkele weken geleden gevonden aan de kust van het eiland Sheppey in Kent. Onduidelijk was of de doodsbange man in zee had gelegen. De jongeman, keurig in zwart pak en doorweekt tot op het bot is sindsdien een mysterie. Hij had niets op zak wat hem kon identificeren en uit zijn kleren waren de labels verwijderd.
Hij zweeg, schijnbaar in doodsangst en in ieder geval flink in de war. Op elk nieuw gezicht reageerde hij panisch, zich soms terugtrekkend in foetushouding. In het psychiatrisch ziekenhuis bleef hij zwijgen. Na enige dagen schoof men hem papier en schrijfgerei toe. Hij tekende een gedetailleerde pianovleugel, later een Zweedse vlag. Daarop meegetroond naar de piano in de ziekenhuiskapel ontspande hij voor het eerst in dagen. Even later klonken prachtige meanderende thema’s in de lucht. Flarden Zwanenmeer van Tsjaikovski waren te horen. En wat lijkt op eigen composities.
De ziekenhuisgeestelijke zei: «Hij houdt van wat ik stemmingsmuziek noem: nogal repetitief opgebouwd en zonder eind en begin. Piano spelen lijkt de enige manier waarop hij zijn zenuwen en spanning kan controleren en ontspant. Toegestaan zou hij drie à vier uur aaneengesloten spelen en soms moet hij worden verwijderd omdat hij weigert te stoppen. Weg van de piano draagt hij vrijwel altijd een plastic mapje met bladmuziek.»
Voorwaar alle ingrediënten van een tragedie: jong, briljant, geheugenverlies, lijdende kunstenaar, een trauma, misschien een misgelopen liefdesgeschiedenis? Hier kan verlekkerd over worden gelezen, en gefantaseerd, want ’s mans pak was op de Nederlandse teletekst al een smoking geworden en in de Volkskrant een jacquet.
En toegegeven, het was verleidelijk om hier weg te laten dat niet iedereen overtuigd was van ’s mans genie. Zo’n mooi verhaal. Zijn foto met tegenlicht zou zo een publiciteitsfoto van een tragediefilm kunnen zijn. Door de romantiek zou je bijna vergeten dat het lijden van deze jonge meneer ook gewoon naar is.
In een poging hem tot spreken te bewegen wordt de zwijgende pianist momenteel de toegang tot de vleugel ontzegd. Het is wachten op een spontane volksactie daartegen.