Commentaar: Dance Valley

Decadance Valley

Eigenlijk genereerden de eerste regendruppels die afgelopen zaterdagnacht op het Dance Valley-terrein in Spaarnwoude neerplensden een prachtig special effect. In de harkvormige laserstralen die het glooiende terrein afschraapten, fonkelden de druppels als diamanten. Maar het druppelen ging over in hozen en de eufore stemming sloeg om in paniek; bij xtc-gebruik kan de extase bij het geringste worden verruild voor paranoia. De drumcomputers waren nog niet ingepakt of het festivalterrein lag er al verlaten bij. Juist omdat het op de heenweg al zo was misgegaan, eisten de doorweekte en gedrogeerde bezoekers dat er ditmaal wel een bus klaar zou staan bij de provisorische terminal. Natuurlijk was dat niet het geval: alle topacts stonden op het einde geprogrammeerd, en masse in plaats van verspreid over de avond was het terrein leeggelopen. De hekken werden platgeduwd en niet één bus kon meer vertrekken.
De organisatie, die zo'n zes miljoen aan winst opstreek, heeft zich fiks misrekend. Ze hadden 130 pendelbussen besteld. In één zo'n bus passen met veel proppen honderd man. Als iedereen die ochtend op station Sloterdijk bereid was geweest lange tijd in een rij te gaan staan en de bussen tijdig waren vertrokken, dan had het systeem wellicht gewerkt. Maar op Sloterdijk stond niet één dranghek of suppoost, waardoor de sterksten zich een bus in vochten en de slimsten met mobieltjes aan het oor alternatief vervoer regelden. Massaal kwamen taxi’s voorrijden, met chauffeurs die de hoogste bieders lieten instappen.
Is het alleen aan een organisatie te wijten dat dergelijke mega-evenementen in Nederland bij een iets gebrekkige infrastructuur direct tot ongehoorde chaos leiden? Is een mentaliteit van tiptop op de wenken bediend willen worden er ook niet debet aan? Waarom niet gebroederlijk de tegenslag, bestaand uit regen en een tijdje wachten, getrotseerd? De talrijke weggeslikte love drugs ten spijt riep Dance Valley alles behalve reminiscenties aan Woodstock op. Het was ieder voor zich een taxi bemachtigen, desnoods de deur van een stampvolle bus openbreken en anders die bus maar in de fik steken. «Nu weet ik hoe het is om een vluchteling te zijn», zei een meisje dat na drie uurtjes regen als een van de zevenhonderd meer in geflipte dan onderkoelde toestand in een noodhospitaaltje belandde.
Nederland is ternauwernood aan een ramp ontsnapt, klonk het de afgelopen dagen alom. Een wonder dat er geen doden zijn gevallen. De gemeente Velsen stelt op z'n Enschedees een onderzoek in; claims van feestgangers die er beter eerst het weerbericht op na hadden kunnen slaan, zullen volgen. Te grote woorden, al te rigoureuze gevolgtrekkingen. De Dance Valley-verwikkelingen zijn hooguit een egocentrische uitwas in het kleine Nederland dat een te groot pretpark wil zijn.