Den uyl en de ariosofie

Net nu het verheugende bericht binnenkwam dat Gerard Mulder, huischroniqueur van de Rode Familie, de subsidie voor zijn langverwachte Den Uyl-biografie rond heeft (Prins Bernhard Fonds?), treden er rare scheurtjes op in het heiligenportret van de grote sociaal-democratische voorganger. Zo maakten de historici De Graaff en Wiebes in hun grote spionage-epos Villa Maarheeze bekend dat premier Den Uyl ter bestrijding van de Molukse treinkapingen indertijd de hulp van de CIA inriep.

Nog een tikkeltje curieuzer is het nieuws dat het Finse TV2 op 24 november jongstleden over Den Uyl wereldkundig maakte. Een en ander geschiedde in een documentaire over de Finse heilsmasseur Felix Kersten, favoriet van zowel koningin Wilhelmina als prins Hendrik en SS-hoofd Heinrich Himmler. Tijdens de oorlog was Kersten lijfarts van vele figuren uit de nazi-top. Na 1945 verzekerde hij zich van een soort verzetsstatus. Zo beweerde Kersten dat hij persoonlijk had voorkomen dat Himmlers plan om alle Nederlanders te deporteren naar het ontvolkt geraakte Polen niet werd uitgevoerd. Dit leidde ertoe dat hij in 1950 de orde van grootofficier van Oranje-Nassau kreeg opgespeld door prins Bernhard.
Kersten zag Nederland als een geschikte springplank naar herstel van zijn reputatie. Daarbij werd ook Den Uyl via list en bedrog ingezet. In 1952 vertaalde de toenmalige VN-journalist Den Uyl Kerstens memoires in het Nederlands. Hij schreef er een warme aanbeveling bij. Uit de Finse documentaire blijkt echter dat niet Kersten maar de nazi van het eerste uur Leo Hausleiter de ware auteur is van Kerstens memoires. Hausleiter, een occulte ‘ariosoof’ uit het leger van Wilhelm II, samen met Rudolf Hess lid van de nazi-denktank Thule, was na 1945 naar Zuid-Amerika uitgeweken. Kersten was zijn pion in Nederland. Kersten, zo bleek ook in de Finse documentaire, was al voor de oorlog SS-lid en bleef de orde door dik en dun trouw. Dat de toekomstige premier van Nederland voor dit karretje kon worden gespannen, stemt bepaald niet vrolijk.