Politiek sonnet

… den vaderland getrouwe blijf ik tot…

Wie zit daar in de schuilkelder van laf?

’t Is Wouter Bos, bevend van geen standpunt.

En JP, voor een leeg soldatengraf,

preekt leger heldenmoed zonder een punt.

Dus: «niet militair, maar wel politiek».

Dus: goed wat jullie doen — wij helpen niet.

Dus: bombarderen jullie maar die kliek.

Dus zien jullie ons daar niet expliciet.

De struisvogel legt eieren zó groot.

Het kuiken straks: ons nieuwe kabinet.

De vuile handen wast men in ’t toilet.

Hulp hier betekent daar: een broertje dood.

Sinds wanneer — om het nat en om het pappen —

is moed een paradox om te ontsnappen?