In de Marge

Dichters en Denkers kort

Long Tail

Bepalend voor de interneteconomie is, de term is even hype op internet, het Long Tail-effect. Net als in gewone winkels zijn

er de bestsellers en

is er de grote groep artikelen die weinig verkoopt. Maar waar in een winkel geen geld en plaats is om alle artikelen in voorraad te houden, kennen internetbedrijven meestal geen problemen.

Voor bedrijven als Amazon en Ebay is het lonend om de long tail zo lang mogelijk te maken. En zo wordt de diversiteit alleen maar groter.

Fraumuttersprache

Duitse middelbare scholieren worstelen met de grammatica van hun moedertaal. Ze weten niet meer wat een dativus is of een genitivus en halen een subject en substantief stelselmatig door elkaar. Daarom is de kleine universiteit van Vechta gekomen met een cursus voor aankomende leraren Duits, een cursus… Latijn.

Omdat Latijn zo’n strak gestructureerde taal is? Ook, maar vooral omdat, aldus de initiatiefnemers, «men zich pas bewust wordt van de eigenaardig heden van de eigen taal door de waanzin van een vreemde taal».

Foetry

Jury’s die de boeken van vrienden uitkiezen. Universiteits uitgeverijen die precies het door hun gewenste manuscript geselecteerd zien uit de duizenden inzendingen (inschrijfgeld 20 tot 25 dollar) voor hun poëzieprijs.

www.foetry.com is een soort openbare schandpaal voor corrupte juryleden en frauduleuze prijzen. De site roept veel discussie op. Dat gaat hij ook doen als de Nederlandse variant, www.foezie.nl van start gaat.

Autreutels

Ali Smith en Toby Litt hebben een verhitte literaire discussie op de voorpagina’s van de kranten gekregen. In de inleiding van een door hen samen gestelde verhalen bundel schrijven zij dat de vrouwelijke inzenders zeer teleurstelden.

«De inzendingen van vrouwen waren teleurstellend huiselijk, het tegenovergestelde van riskant – alsof te veel vrouwelijke schrijvers zijn geïnjecteerd met een speciale drug die maakt dat ze saai zijn, het juiste zeggen, de juiste vorm naäpen, dat met melancholie doen en depressief als de hel.»

Dien het volk

In China mag een boek van topauteur Yan Lianke niet worden uitgegeven en is het tijdschrift waarin het al in delen wordt afgedrukt uit de schappen gehaald. Het verhaal speelt zich af tijdens de Culturele Revolutie in 1967 en vertelt hoe de onbevredigde vrouw van een hoge militair een eenvou dige boerensoldaat versiert. In hun gepassioneerde liefdesspel smijten ze iconen van Mao kapot, verscheuren het Rode boekje en urineren op epigrammen van de grote leider.

Het propaganda-departement: «Niet distribueren, verspreiden, becommentariëren, er uittreksels uithalen of over rapporteren.»

Honden

«Honden zijn laffe beesten. Ze ruiken het als je bang bent», zei James Joyce in 1927 toen hij op het Scheveningse strand zijn bril verloor in de strijd met een agressieve viervoeter. Dat honden inderdaad angst ruiken is inmiddels zo goed als bewezen. Honden onderscheiden wel honderd geuren, drie keer zo veel als mensen. Ze ruiken bepaalde vormen van kanker (huidkanker en prostaatkanker) en ze ruiken het zelfs als een epilepticus een aanval gaat krijgen, nog voordat die het zelf door heeft.

En andere

huisdieren

Dieren, en vooral huisdieren, begrijpen veel meer van ons dan wij van hen. Zij weten vaak feilloos wat wij van plan zijn terwijl wij hun signalen niet zien of verkeerd begrijpen. Als een paard zijn staart beweegt, voelt hij zich niet goed en zijn bijtbewegingen duiden niet op agressie maar op respect. Als poezen spinnen betekent dat niet altijd dat ze tevreden zijn: ook als ze pijn hebben spinnen ze. De meeste huisdieren zien ons dan ook – niet ten onrechte – als heel grote en heel domme soortgenoten.

Kort en lang

Het langste gedicht ter wereld is het Kirgizische volksepos Mana, dat in 1958 in druk verscheen. Het telt meer dan vijfhonderdduizend regels. Het kortste gedicht ter wereld is van de hand van Joost van den Vondel, die er in 1620 met vlag en wimpel een dichtwedstrijd mee won in het Muiderslot. Het is titelloos en telt drie letters: «U nu!»

Wonder

Week 13

Duur? Meneer

Ik verkoop Asef al zeventien jaar

Een keer had ik andere potgrond

Omdat ik de laatste zakken bij mezelf

In de tuin had gelegd

En toen vroegen mensen

«Wanneer komt de Asef?»

Donderdag, zei ik.

«Nou dan wacht ik wel tot donderdag»

Zeiden ze.

Zo goed is Asef.

En in de potaarde bleven voetafdrukken achter

In de vorm van vissen

En in die voetafdrukken

Maakte je oma pudding.